Onderwerp: Nieuwe accu's voor de Raccoon

Zoals ik het zie, maar corrigeer me vriendelijk:
Accus worden geladen. Lader stopt.

Passieve balancer trekt zonodig de accuspanning van een cel omlaag tot op de vooraf bepaalde bovengrens.
Dat mag best even (tientallen uren) duren, ontladen kan zo met een veel lagere stroom dan de lader kan leveren. Uiteraard, want 100 Amp ontladen op cel nivo is niet te doen. En laden met 2 Ampere duurt weer te lang.

Als je je lader continue aan wil laten, waarom zou je (?), ja dan krijgt je de cel nooit op het juiste nivo, of je de moet cel uitschakelen van laden. Dat kan ook nog natuurlijk.

Overigens is dat naar mijn mening met een actieve balancer hetzelfde probleem. Een actieve balancer is in mijn beperkte wereld een opstelling waar een te hoge cel een te lage cel oplaadt. Dat is elektronisch nogal een gedoe, omdat je de circuits onderling moet isoleren, vanwege het spanningsverschil. Maar okay, je gooit dan het overschot niet weg in warmte, maar gebruikt het efficient in een andere cel. (als die situatie zich voordoet tenminste). Dat is een mooi streven.

Echter als ik jou opmerking probeer te begrijpen, na tien keer lezen, is dat je met het actief balanceren misschien bedoelt dat je bms de lader zelf uitzet?
Dat is dan dus niet wat ik daar onder versta.

Ik zet manueel mijn lader aan en uit.

Mischien ligt het -vreselijke- misverstand daar.

We komen er wel!

Een LiFePo4 lader is een voeding van constant voltage, met een minimum stroom.

Het eerste deel zal de voeding het ingestelde voltage niet bereiken en dus zijn maximale stroom leveren. Totdat de laadspanning de ingestelde spanning bereikt. En de stroom langzaam terugloopt. Bij de ingestelde minimumstroom slaat de lader af en is de accu vol. Jij probeert een loodacculader toe te passen. Niet onmogelijk, maar niet optimaal. Loodacvuladers zijn helemaal niet gemaakt om uit te gaan nadat de accu vol is.

"Actieve balancers" proberen vóór de eindspanning, tijdens gebruik al de celspanning gelijk te houden. Dat is kolder.

En dan heb je inderdaad ook nog balancers die tussen cellen balanceren om geen energie te verliezen. Dat is nog grotere kolder. Onbalans in cellen hoort miniem te zijn. Schadelijke Onbalans is een effect wat na vele laadcycli een optelsom is (of bij zeer hoge ontlaadstromen). Als je bij het balancerrn noemenswaardig energie verstookt is er wat ergs aan de hand.

Omdat het celvoltage zeer snel oploopt wil je met relatief veel stroom balanceren.

Lees svp: Ik zet de lader manueel aan en uit . dus hij stopt echt.
De eventueel te hoge cellen kunnen dan ontladen. passief in mijn geval, gewoon wegstoken op een weerstand.
De te hoge spanning zal vast nooit gebeuren.
Totdat het wel gebeurt. Wat ergs? Als de balancer zijn werk doet is het weer ok. Het is wel belangrijk om deze situatie niet te negeren.

Voor de rest, prima hoor, ik haak af. Je vindt mij blijkbaar dom en ook dat ik doorlopend kolder schrijf.
Ik moet zeggen dat je toen je de copelia I nog had , je een stuk respectvoller was. Dat is wel jammer.
Dus ja, een omlaag naar jou nivo, over dat kolder, ditto!

Hier een schematisch overzicht van dit CVCC laden:
-CC heet ookwel de bulkfase
-CV heet ookwel de absorptiefase

Ergens aan het eind van de absorptiefase zijn de cellen nagenoeg vol en kun je het laden stoppen. Hogerwaller doet dat handmatig; sommige laders doen dat zelf en in mijn setup bepaalt de accumonitor wanneer dit tailcurrent criterium (stroom voor X minuten lager dan Y en spanning hoger dan Z) is bereikt en zet de lader uit.

Bij mij zakken, zelfs bij weinig verbruik, de celspanningen na het laden erg snel terug richting het vlakke gebied waar de celspanningen weinig meer zeggen over hun SoC. Volgens mij is het daarom alleen zinvol te balanceren aan het eind van de absorptiefase. Omdat in dat gebied de spanningsverschillen het grootst zijn en daadwerkelijk iets zeggen over de balans tussen de cellen. Ook is daar de laadstroom laag, zodat het balanceren daadwerkelijk de lading die nog in de cel met de hoogste klemspanning wordt gestopt, afvlakt…

Ik zie zo’n balancer ook als een CVCC bron (omgekeerd), waarbij deze een klein stroompje (CC) uit een cel kan trekken in een poging om die cel op een bepaalde spanning (CV) te brengen.

IK heb niet alles 100% bestudeerd, wil alleen toevoegen dat balanceren bij LFP alleen zin heeft boven de 3.45V, of onder de 3,1V.
Als je tussen die niveaus probeert dan balanceren dan maak je de onbalans waarschijnlijk groter. Mijn BMS begint daarom pas te balanceren als 1 cel boven de 3,45V komt en er een minimale onbalans is van 0,02V.

Ik ben veel aan het experimenteren met LFP accu's en sinds ik op die niveaus balanceer zijn alle accubanken al een stuk stabieler geworden na een paar cycli. Heb wel een afwijkende cel twee keer extra bijgeladen om het balanceren te versnellen. (was mijn eigen schuld, had de cellen niet eerst afzonderlijk volgeladen.

Ik laad nu af en toe op tot 56V en kijk dan even wat de afwijkingen zijn tussen de hoogste en de laagste cel. Zit alles boven de 3.45V? Dan verder niet moeilijk doen. Mijn thuisaccu staat daarna op een floatspanning van 3,45V zodat er indien nodig nog wat gebalanceerd wordt. Die set gaat dagelijks flink op en neer met de SOC.

De twee sets op mijn zeilboot laad ik op SOC 80% als ik een tijdje weg ben. Ben ik aan boord dan zet ik ze af en toe op 56V om te zien wat de balans is.

Uiteraard met BMS die boven de 3,55V het laden uitzet. Maar als dat nodig is dan heb ik ook een forse onbalans. Tot nu toe nog nooit gebeurd, behalve in het begin.

@Hogerwaller, ik schrijf niet "aan jou". Ik leg wat uit. Zoals nachtvlinder en aquaplanning ook nog eens doen.

"Actieve" balancers doen wel "wat", maar eerder in dit draadje werden ze nogal gevierd. Ik denk dat dat kolder is.