@ Momo
We hebben dan ook wel een paar doordouwers aan boord hoor.
Indien het kan nemen we onze rust binnen lekker plat, maar indien nodig wordt er in het gangboord geslapen tussen de sets en de drops door. Onze voordekker was bijvoorbeeld van plan net even te rusten toen een wisseling van rak na de volgende ton toch betekende dat de spi erop zou gaan. Moest wel alles nog even omgebouwd worden van SB naar BB. Direct weer schoenen aan en handjes aan dek, dit terwijl de rest het samen ook zou kunnen, het is alleen echt zijn (M) specialiteit (noem zijn naam niet omdat ik niet weet wie wel of niet genoemd wil worden). Geen twijfel bij hem, hij staat er weer.
Die mentaliteit zie je bij iedereen wel terug. Met respect bijvoorbeeld naar (J) gekeken hoe hij uren geconcentreerd bleef trimmen aan de Genua. Wat ik niet moet doen, maar niet altijd kan laten, is me bemoeien met andermans taken. Het geduld van deze collega waarmee hij reageert naar mij en feedback geeft voor zijn handelen is niet zozeer leerzaam (dat ook) maar vooral rustgevend. (J) lijkt niet boos te krijgen (sorry J

).
Dan (E) en (A), het lijkt wel of die geen slaap nodig hebben. (E) neemt met name zijn rust in de kuip waar het kan, als zijn handen over elkaar zitten moet je even checken of die standby is voor de volgende move, maar binnen 5 seconden is hij paraat. (A) gaat traditiegetrouw eigenlijk altijd de hele nacht door en wacht eigenlijk altijd totdat vele anderen rust gehad hebben. Hij is er altijd, blijft trimmen. Als laatste (V). Als ik het zo mag zeggen, dat is voor mij de stille aan boord. Weet zich veel beter dan mijzelf niet te bemoeien met de taak van een ander maar staat er indien nodig. Het mooie is dat hij net als (J) rust brengt. Die maak je (ook) de pis niet lauw zeggen ze elders. Een voorbeeld is dat iedere keer als ik net wil zeggen dat de grootschoot wat slack mag hebben hoor je die bekende 'klik' van de blokken. Dat bedoel ik, het past gewoon.
Voor mijzelf, ik ga normaal door tot het eerste daglicht om dan een uurtje of 2-4 te pakken waar dat kan en waar ik kan slapen. Slaap ik niet en lig ik langer dan een half uur wakker dan is het gewoon weer aan het werk. Al was het maar door aan de hoge kant te zitten. Het meest voel ik mij thuis aan het roer, dat kan ik uren volhouden. Voor de rest ken ik de boot voldoende om hem alleen te varen indien het moet, ieder ander is echter beter in elke andere taak. Ik voel me dan ook een beetje nutteloos indien ik het roer niet in handen heb. Ik weet in al die klemmen geen lijn uit mijn hoofd te vinden bijvoorbeeld. Gelukkig is er de ruimte aan boord voor mij om erg lang te mogen sturen, dat is echt mijn ding.
En dan El Capitan. Ik snap al niet waar die draadjes hier over gaan over boeienbestanden, laat ik mij vooral niet bemoeien met RAK. Ik vaar meer op gevoel dan getallen al onderken ik de absolute meerwaarde van data. Hoe @BK iedere keer maar weer de concentratie kan opbrengen om steeds te blijven zoeken naar alternatieven, wat ben ik blij met de 75 mijls. Dat is kiezen voor datum, startplek en links- of rechtsom. Hij slaapt inderdaad niet als in een paar uur slapen. Als hij al 'slaapt' maar de mast kraakt verkeerd en we gaan te langzaam staat die zo weer buiten. En ja dan is de feedback dat het harder moet en nee, dat vatten we nooit verkeerd op, het is dan ook zo. Vaak weet @BK dan de remedie, soms ook niet. Het is ook bij ons soms ook zo dat de getallen niet optimaal zijn, soms loopt het niet. Dat is niemand schuld, dat is dan gewoon zo.
Voor zover @BK overleg heeft met crew over alternatieve routes heb ik niet het beeld dat daar een vast aanspreekpunt voor is. Er is in mijn beleving geen '2e' aan boord. Het is maar net wie er beneden is om toevallig wat te drinken te pakken, wat te eten te maken of zich om te kleden. Initiatieven naar @BK sturen kan en mag. Die worden 1 voor 1 doorgenomen maar we weten wel dat we heel lastig iets kunnen bedenken wat hij niet al heeft doorgerekend. Dat maakt ons niet doodstil, we blijven eigenwijs. Er is bijvoorbeeld ook de ruimte om na de boei gewoon wel de spinaker te zetten terwijl de ervaring van @BK leert dat het eigenlijk te hoog is. Indien het rak echter lang genoeg weet je nooit wat er gebeurt. Dan even de eerste 3 mijl lager sturen om daarna alsnog op te sturen zonder spinaker is wellicht niet eens langzamer. Er is dus geen ijzeren wil aan boord al heeft @BK natuurlijk wel de vrijheid en het recht om zijn verwachting steeds met ons te delen. Bottom line is wel dat hij beslist en ik geloof niet dat er iemand is die dat niet accepteert.
Als je het hebt over onmin aan boord, dan gaat dat niet verder dan verschillende visies op wat er op dat moment gaande is. Denk aan het kunnen gijpen naar de finish. @BK meent op een gegeven moment dat de tijd daar is en laat dat helder weten. Hij laat het aan mij om echter de keuze te maken. In the heat of the battle voel je dan 'tension' in de onderlinge communicatie. Dat heeft wat mij betreft geen andere bron dan een gedeeld doel en dat is een zo'n hoog mogelijk eindresultaat. Het gaat ons allemaal aan het hart, en dat voel je soms terug. Dat is alleen maar goed wat mij betreft omdat hiermee helder blijft dat het iedereen wat doet.
Het is maar een spelletje, maar zo gauw het spelletje begint totdat het is afgelopen, zijn we eigenlijk toch wel fanatiek. Terwijl ik dit schrijf wil ik ook melden dat er zo nu en dan ruimte is voor (minder ervaren) opstappers. Die worden eigenlijk altijd serieus ontvangen en zoveel mogelijk in het team opgenomen. Iedereen aan boord wordt geacht op zijn/haar niveau een bijdrage te leveren. Doe je dat, dan ben je altijd welkom. Dat is het denk ik wel.
Gr Michel