HotSnail schreef :
Giek lijkt wel goed om gemonteerd, maar hij moet met de bout die door de reefhaken zit aan het lunnebeslag als ik het goed zie. Dan kan de hoek van het grootzeil vast met de bout waar de giek nu mee aan de mast zit.
Je had gelijk. Ik heb het nu zo gemonteerd en dat werkt beter en ziet er netter uit. De haken staan nu ook omgekeerd zodat ik de reefogen eraan kan haken.
Gisteren nog gaan zeilen. Het was een ontspannende EN spannende dag! De tips hier zijn me goed van pas gekomen. Het was druk op de maasplassen, nog zeker 11 andere boten waren aan het zeilen en er voeren ook nog wat motorboten rond. Het mooie weer was daar zeker niet vreemd aan.
Eerst was er weinig wind en dobberde ik rustig wat rond. Soms stak ik zelfs mijn bootshaak even in het water om zeker te zijn dat ik nog wel vooruit kwam, want de gps snelheidsmeter op mijn tablet stond soms op 0. Maar ik had altijd nog controle en kon altijd nog overstag gaan. De sprinta is echt wel een wendbare boot. Heerlijk ontspannen ronddobberen!
Rond 19u echter kwam de wind terug opzetten en ging het beter vooruit (naja, voor mijn ervaring dan toch). 2.4 knopen gehaald (4.4 km/h) op gps, enkel met grootzeil.
En dan begon het donker te worden, was ik nog alleen op de plas en besloot ik ook terug naar de haven t zeilen. Daarvoor moest ik voorbij de schaduw van een landtong en daar ging het niet vooruit: 2.2 km/h. Maar ik zag wat verder populieren staan en die gingen flink schuin in de wind... hmmm, daar waait het wel stevig precies.
En ja hoor, zodra ik uit de schaduw van die landtong kwam werd het heftig! Ik had de sprinta nog niet echt merkbaar schuin weten gaan, maar nu ging ze hoor! Snel grootschoot lossen en ze zette zich braaf terug recht. Windfinder rapporteert 11-18 knopen of 20-30km/h wind voor gisterenavond. Hoe snel ik ging had ik even geen tijd voor om te kijken

Ik realiseerde me namelijk dat ik het grootzeil nog naar beneden moest zien te krijgen in die wind... in mijn eentje... Ik voer hoog aan de wind en de wind veranderde ook nogal van richting, waardoor het zeil soms begon te klapperen als ik de grootschoot vierde en soms zelfs dreigde overstag te gaan. 2 seconden later pakte het zeil dan weer wel goed en hop daar ging de sprinta schuin. Spannend!
Tussen het min of meer rechthouden van de sprinta door de motor naar beneden gelaten en gestart. Gelukkig start die met 1 trek aan het koord.
Neus in de wind, roer vast, even klapper klapper, val los en het zeil viel al vanzelf 1 rif naar beneden. Dat scheelde al. Snel het dek op, opletten dat ik geen klap krijg van de giek en de rest van het zeil naar beneden. Pfiew, lekkere adrenalinerush!!!