Onderwerp: productiezeilboten nog wel zeewaardig ?

AndreAzuree schreef :
Ik vind het verbazend hoeveel er wel goed blijft gaan. Ik denk dat dat komt doordat alles wel zo’n beetje aan elkaar vast zit. Een doos is immers ook best sterk. Maar kijk niet te veel in detail.

Overigens zijn er best gekende problemen met delaminatie van rompen. Ik kan het zo even niet vinden maar er is een Amerikaanse surveyor die tal van voorbeelden laat zien. Ook nog onlangs kwam er hier iets van een catamaran bouwer voorbij. Om hoeveel rompen dat gaat weet ik niet maar het komt zeker voor.

In mijn boot zitten op een paar zwaar belaste onderdelen in romp en bulkheads en waar een risico op delaminatie kan ontstaan extra mechanische koppelingen in aanvulling op de laminaat sterkte cq. lijmverbinding. Best wel fijn als je weet hoe je boot constructief in elkaar zit.

3Noreen schreef :
Juist. En daarom doe ik niet zulke baude beweringen hierover...

3Noreen schreef :
Googelen en een antwoord vinden dat relevatie heeft voor de jachtontwerp en -bouw valt nog helemaal niet mee. Doe het maar eens

Nu je toch zelf gaat uitleggen: ik zou liever niet spreken over sterkere en zwakkere plekken, maar uit meer of minder stijve constructiedelen. Een zeer stijve (in termen van momentopname en vervormbaarheid) constructie in combinatie met een minder stijve constructie in een samengesteld geheel zal ertoe lijden dat het stijfste constructiedeel de meeste belasting naar zich toe trekt.

Ik denk niet dat vermoeidheid in constructies van rompen en kiel/romp verbindingen in de jachtbouw een grote rol spelen. Maar een zo gelijkmatig mogelijke verdeling van de optredende krachten en spanningen is altijd beter en in de praktijk ook vaak economischer qua materiaalgebruik. Ruw gezegd zal een aangelamineerde kiel (denk: langkieler) veel minder (nauwelijks) hardpoints tellen dan een aangeboute kiel.

ja maar die zeilen voor geen meter.

Maar goed, er zijn natuurlijk nog meer aspecten aan zeewaardigheid. Het tuig bijvoorbeeld. Is daar ook de algemene ZF-teneur: vroeger was alles beter?

Gaffelzeilen, juffer blokken, touw verstaging, ‘t is weer helemaal hot

Als de topzeilen niet kunt laten zakken en stengen niet kunt neerhalen, zou ik niet op zee gaan varen .....heel misschien als het een yawl of ketch is.....maar met een gewoon sloeptuig ???

Geen enkel zeiljacht is zeewaardig in de zin van alles op zee te overleven. De Nieuw Amsterdam benaderde dat misschien maar zeker geen zeilboten. De Bilderdijk is ook verdwenen op zee. En dit gebeurde op de Noordzee in 1975.

Dit bulkhead zat wel heel slecht vast!

AndreAzuree schreef :
Het gaat niet over “vroeger vs. nu”. Het gaat om “goedkope en snelle bouw” vs. “arbeidsintensiever”

Nachtvlinder schreef :
ik heb een Englsman wel eens horen zeggen;

She won't drown you but will starve you.

AndreAzuree schreef :
Geeft ook precies aan wat de waarde van deze hele draad is. We kunnen allemaal een duit in het zakje doen.

Jutter schreef : Het was de Munchen een zusterschip van de Bilderdijk. En is vergaan op de Atlantische Oceaan. Z.g. Lash schepen! Dat soort schepen is toen niet verder ontwikkeld.

madoc schreef : Je hebt gelijk, het was het zusterschip.

Dank voor alle informatie, inzichten en wijsheden.
Bij deze verklaar ik op basis van bovenstaande mijn boot als zeewaardig.

Nachtvlinder schreef :
Daar heb je een punt, maar nu zijn er natuurlijk wel meer productieboten dan vroeger.

alegria schreef :
Zo lang ik op zee vaar en nog niet verzopen ben, kan ook ik dat beamen

Een flinke grondberoering of Orca-aanval zal je standpunt wel veranderen.

La Mavare schreef :
dat zal dan een flinke deuk opleveren

boot
en ego

La Mavare schreef :

Ongetwijfeld! Dat hoop ik natuurlijk te vermijden. Ook dat is zeewaardigheid. Al kan een ongeluk in een klein hoekje zitten. Dat heb ik gezien op onze avonturen in de MED: extreme valwinden, evacuatie van een haven door bosbrand en een aardbeving, inclusief tsunami, op 15 mijl van onze boot vandaan. Dat is allemaal redelijk goed afgelopen. Toch heb je niet alles in de hand.

Dat ligt meer aan ontwerpkeuzes dan bouwmethode.

Ik denk dat lijmverbindingen mits goed ontworpen zeker heel sterk kunnen zijn. Zeker nieuwe tot bijna nieuw verbindingen.

Maar wat is de levensduur van die lijmverbinding? Ik bedoel daarmee de degradatie ten gevolge van lange tijd blootstelling aan zuurstof/ temperatuur/ mechanische spanningen/ vocht?

Lijkt me van belang, omdat een polyster bootje zomaar 30 of 40 jaar mee kan gaan…
Zou zonde zijn als de lijmverbinding voor die tijd door degradatie onbetrouwbaar wordt.
Is die verbinding te onderzoeken na die tijd? Soort trekproefje ofzo?
Wat zegt de werf over de levensduur van die verbinding?

Bij rompdekverbindingen heb ik ook altijd liever dat het gelamineerd is, dan gelijmd. Zo’n lijmverbinding geeft na lange tijd door degradatie regelmatig problemen (lekkage).

Er wordt hier veel geroepen “dat vliegtuigen ook gelijmd worden”. Dat kan wel zo zijn, maar dat argument is alleen steekhoudend als men op de bootjeswerf die verbinding net zo rigoreus test als men in de vliegtuigbouw doet (en ook in de vliegtuigbouw zijn composieten en lijmverbindingen een item waar men heel voorzichtig en pas na veel testen deze toepast…)

maar geen zorgen over de degradatie van de polyesterhars?...

JRomkes schreef :
Nee niet echt. Tijdje terug een romp van 50 jaar oude midget 15 kaalgehaald. Polyester was in prima staat, nergens broos of osmose. Zelfde geld voor onze 50 jaar oude Beneteau. Zolang polyester beschermd is tegen UV straling en het ontwerp goed is gaat het lang mee… tientallen jaren is geen uitzondering.
En dan nog, je kan er goed bij, dus brosheid kan je testen als je dat zou willen. Maar die lijmverbinding lijkt me lastiger te onderzoeken. En net op een plaats waar veel mechanische belasting opgenomen wordt.

Daarnaast is mijn ervaring met (lijmende) kit dat het na een jaar of 10 toch echt minder wordt. Maar misschien zijn er speciale lijmverbindingen die getest zijn na 20 of 30 jaar…

Ben wel benieuwd naar ervaringen van mensen die een gelijmde zwaarbelaste verbinding hebben, en die na bijvoorbeeld 20 of 30 jaar nog picobello is. Beetje net als onze ervaring met polyester

De bonding paste die gebruikt wordt om een grid in een romp te lijmen is op basis van polyester of vinylester. Het is geen kit-achtige zoals sika o.i.d. de hechting en sterkte is ook vele malen groter.
Zie dit draadje een eindje terug

Lassen en lijmen geven grotendeels dezelfde mechanische belastingen.
Aangezien zo`n beetje de hele wereld handelsvaart uit gelaste stalen schepen bestaat heb ik daar toch wel enig vertrouwen in.
Overigen deed deze discussie me meteen denken aan een lijmer op de bouw die ik hoorde roepen:
"Valt er nog wat te plakken of te lijme, ik heb nou de mijne bij me"