Beauty schrijft:Wat een belevenis! Beleefde heren hoor dat de dame voor mocht.
Goede crew! Echt een hele prestatie in dat water, als je denkt lang onder water te kunnen blijven moet je inderdaad dit eens proberen. Mocht het genot 1 keer meemaken, wat viel dat tegen. Respect
Gr Michel
ik drong gewoon voor, vanwege het bezit van goede oren, goede ogen en een goede speklaag
nee, serieus, ik heb als kind heel veel gezwommen, altijd al een waterrat geweest, woon nu dicht bij de zee, en lig er zomers geregeld in. Wist dus wat ik kon verwachten, en hoe te handelen, het water zou later minder koud aanvoelen, dan bij het erin stappen. Niet erin springen, maar via de zwemtrap omlaag, eerst enkels koelen, dan is de klap van de kou een stuk minder. Vast aan de boot, door een opblaasvest onklaar te maken (gaspatroon en zouttablet eruit) was een harde voorwaarde. Een iemand aan de lijn naar het vest, geef ik een ruk, direct ophijsen.
Dat was wat ik bedacht, wat Treamos bedacht, dat het makkelijk zou zijn als hij op het zwemplateau bleef liggen, en de tros zo strak mogelijk aantrok, was een hele goede aanvulling, scheelde echt veel, met het snijden. Hen3 zocht ondertussen uit hoe de lijn naar mij het beste kon lopen, en Delphi32 hield de omgeving in de gaten op wind en golven, en leverde even een beter mes dan de zakmessen van Hen3 en Trea. Zo waren we allemaal bezig om er het beste van te maken.
De eerste duik was het meest griezelige, onder water gaan in de kou, maar wat me geweldig meeviel, was dat ik goed zicht had, de zon stond hoog en scheen fel, ik kon goed kijken. Mes in de rotzooi rond de schroef gezet, dat ging niet. Lucht op, naar boven, bijkomen en nadenken, dan zo kort mogelijk achter de schroef afsnijden. Met een zakmes met een lemmet van 7 centimeter gaat dat voor geen meter, kwam ik in de tweede duik achter. Weer naar boven, Dennis had het keukenmes gepakt, slim, niet aan gedacht. Derde duik, met het keukenmes, er ontstaat ruimte, de tros gaat losser. Vierde duik, tros gaat serieus losser, terwijl ik wegzwem, om lucht te halen, zie ik naast me de tros losschieten! Trea trok serieus hard. EUFORIE!
Ik wist dat er nog het een en ander rond de schroef zelf zat, maar was ondertussen koud en moe. Heb dus geen vijfde duik gemaakt, terwijl ik dan theoretisch de troep misschien makkelijk los had kunnen krijgen. Maar ik durfde niet meer. Te koud, te moe, te veel.
En achteraf was dat ook een goede beslissing, in de roompothaven is een duiker langsgekomen, en is ook tien minuten onder water gebleven, dat is dus 60 keer langer dan wat ik in een duik kon doen.
wat wel heel leuk was, was de lol aan boord, gekke grappen over miss wet tshirt verkiezingen, het zal je toch niet vaak overkomen dat je tussen twee duiken door, nog lachend op de zwemtrap staat

. En daarna de zorgzaamheid van de mannen aan boord, ik had van te voren ingecalculeerd, dat ik mijn slaapzak in zou duiken, met een paar saskiaflesjes, gevuld met warm water, en een hete koffie bij de hand. Maar het viel mee, de euforie van de tros los, warmde me aardig op. Handdoeken werden aangereikt, heb in de punt droge kleren aangetrokken, met de missverkiezing had ik ook een beker gewonnen, gevuld met cup a soup, kreeg dextro engergy uit een zeiltonnetje, en toen was ik weer helemaal op de wereld.
o, en dat t-shirt kan bij de vuilnis, en zit een grote blauwe vlek van de antifauling op mijn schouder