Onderwerp: Je grootste blunder?

Juist! Ik ben het eens met zoute!

En dan geldt van de andere kant ook nog dat je dus ook niet een bosje touw maar naar de kant fl@#$%%kert en je het op de wal mag uitzoeken (komt helaas erg veel voor!)

En idd, je hoeft er niet voor uit je kajuit te komen!

Groeten,
Globe_Trotti

Of een keurig opgeschoten landvast word je toegeworpen alsof je tegen een orkaan in moet gooien :roll:

oeps, schiet me wat te binnen, heb ik eens gedaan, keurig een lijntje opgeschoten(had ik gezien dat het beter werp): van de kant: kan ik helpen, ik: ja hoor vang deze maarrrrr, hoppa, Van de kant: Ik heb hem, okee.
Moraal, de andere kant zat nog niet vast aan de boot, wierp hem het hele trosje opgeschoten landvast toe

Ik stond toen het hardste te lachen, wat een bl...

Dat is mij twee weken geleden ook nog overkomen!

We voeren met mijn vader mee en wilde de behulpzame man op de steiger niet teleurstellen en wierpen hem onze voortros toe, in mijn enthousiasme wierp ik heel hard en een vriend bij ons op het voordek stond erbji te kijken (ipv minstens zijn voet op de tros te zetten) en we agen zo langzaam het laatste eindje over de voetrail glijden, plons.....

Lekker handig!

Groeten,
Globe_Trotti

Een paar dagen geleden nog bijna een ton geraakt die ik pas zag toen ik er heel relaxt toevallig vlakbij net gedraaid was. Ik had mijn blik van te voren steeds op de volgende ton gericht gehad. Als ik de beelden terug zie snap ik nog niet hoe ik het ding niet eerder heb kunnen opmerken.

s187.photobucket.com/albums/x2...urrent=bijnaraak.flv

OK dan,

hier hoe we nooit in Zierikzee aankwamen....

Eindelijk vakantie: Drie weken tijd voor onszelf.

Ons eerste jaar met een eigen boot, we gaan naar Zierikzee!! Theoretisch niet echt een wereldreis, maar toch voor het eerst over zee met de familie. Uiteraard alles voorbereid, reddingsvlot gehuurd, nieuwe automatische reddingsvesten (direct de eerste deuk in het vakantiebudget!), kaarten, stromingen, radar, GPS alles klaar voor de grote tocht.

Eerst naar Stellendam (ca 15 KM, of 8 NM). So far so good, helaas geen winkeltjes en alleen een peperduur, maar wel gezellig restaurant.

Gezien de voorspellingen van de wind dachten we (lees Ik) wel in een streep naar de Roompot te kunnen varen. Helaas, de weergoden hadden het weer eens volledig verkeerd. Eenmaal het Slijkgat op en uit, pal wind tegen. Na drie uur ploeteren op zee: Drie zee zieke vrouwen en weer in Stellendam!

Des avonds weer gewoon in onze eigen box: Leuk stadje bij de hand, aardige mensen en een beetje thuis gevoel voor de bemanning.

Dan maar binnendoor. Wij zijn geen vroege vogels, dus om 12.00 uur de haven uit, uurtje zeilen, twee uurtjes zwemmen en om 16.00 uur in de haven van Willemstad.

Volgende dag: ca 11.00 uur naar de Volkerak sluizen (met nog 100.000 anderen!). Ging helemaal goed, even wachten, schutten klaar. MAAR weer wind tegen!! Dus laveren door de vaargeul. Dit werd, gezien de drukte niet gewaardeerd door de bemanning: "kunnen we niet op de motor?". Na dit (uiteraard, we zijn een ZEILSCHIP) zolang mogelijk te hebben uitgesteld op de motor verder.
Dan de Krammersluizen. Wederom keurig geparkeerd langs een mooi houten schip en wachten.

Na een uur eindelijk groenlicht. Wanneer het onze beurt is (geen idee wanneer dat is, men doet maar wat!) op de startknop: Dood, helemaal niets, geen zoem, kraak wat dan ook. Gelukkig lagen wij aan de kant en konden we zonder al te veel moeite onze buurman er tussen uit laten. Wat doe je dan als rechtgeaarde schippen? Je gaat controleren wat het kan zijn. Dus: Wierfilter los, misschien is die verstopt zodat de motor warm loopt en heel misschien zit er een thermische beveiliging oid op, impeller open onder dezelfde veronderstelling, maar alles is OK!

Dan maar bellen: zo als te verwachten was het niet telefonisch op te lossen. Dus een monteur laten komen, helaas pas de volgende dag, maar goed. Gelukkig lagen we niet alleen, we werden gepasseerd door een motor jacht ook zonder motor (maar die kon nog een beetje sturen op de boegschroef.) Helaas voor hem was zijn gas ook nog op, dus met z'n allen bij ons gegeten (hij had ook twee meiden bij zich en heel veel wijn).

De volgende ochtend de monteur (om 09.00 uur, is voor ons erg vroeg en wij sliepen dus ook nog). Zoals ik verwachte (zoveel was mij wel duidelijk) de startmotor naar de knoppen.

Twee (of drie) uur later een gereviseerde startmotor, een keer drukken en lopen.

Blij als een kind zwaaien wij onze verse en tijdelijke vrienden uit, die het zelfde probleem hadden (startmotor) en de sluis in zodra dat mocht.

Nog geen 50 meter verder: inderdaad een motor alarm, de temp werd veel te hoog. Geen andere keuze dan motor uit en de sluis in glijden.

Daar lig je dan: Zonder motor, 8500KG schoon aan de hak (is exclusief damesschoenen, make-up etc) in de sluis die volledig vol was. Eega volledig uit het lood ("Ik ga naar beneden en wil hier niets meer mee te maken hebben"), sluiswachter boos ("Je kan nog zeker 10 meter naar vore". " Ik heb geen motor!!". "Dan trek je hem maar naar voren!".) en iedreen kijkt naar jou...

Gelukkig weer een nieuwe tijdelijke vriend die ons een sleepje naar Bruinisse sluizen gaf. En dan nu de blunder: loop ik met een kwade kop naar Bruinisse (ik moest de monteur daar nog betalen, de tweede deuk in het vakantie budget). Komt er een man naar mij toe die vraagt of ik problemen heb en of hij even moet kijken. (Onze derde tijdelijke nieuwe vriend!)

Samen hebben we alles na gelopen: Bleek dat ik het wierfilter niet goed had dicht gedraaid. De motor trok geen koelwater (had ik overigens al gemerkt). Na dit met een stalen gezicht te hebben opgelost, was het vertrouwen van de bemanning in de techniek dusdanig laag, dat wij wederom de Krammersluizen in zijn gevaren een weer terug naar Willemstad en Middelharnis.

En zo kwamen wij nooit in Zierikzee....

Groet
Hans

En zo kwamen wij nooit in zierikzee.....klinkt als een liedje.
Jammer, kan beuren, zal wel een reden hebben gehad denk ik dan.
Volgendjaat nieuwe poging?

Zeker, het is weer bijna herfstvakantie (wat gaat de tijd toch snel). Dan gaan we het weer proberen.

Há, da's een bekende!

Tijdens de vakantie is mij iets dergelijk ook overkomen, vlak voor Den Helder.
Lekker varen, sturen aan de hoge kant, grote genua erop dus lekker wienig zicht.. Echtgenote zegt nog: "zie je die ton?" Ik: Tuurlijk, wat denk je dan....
Even later: "weet je het zeker? Volgens mij ga je ga er best dicht langs en haal je het zo niet". Wil je nu eens ophouden??? Ruimte zat.
Weer even later: EDWAAAARD, grote ton, HEEEEEEEL dichtbij!!!
Oeps... even de stroming vergeten......

Snelle overstag heeft ons behoed voor een forse schade, maar die verwijtende blik. 8O

Tjah, boeien......

Al jaren op het Haringvliet varend weet ik de meeste boeien wel te vinden, zeker de lichttonnen.
Tijdens een zomers tochtje met de Globe_Trotti vaar ik onder spinnaker richting middelharnis als een van de vriendinnen aan boord moet plassen.
Geen probleem, ik pak de puts even voor je...
Dus zij naar binnen om te plassen steekt ze even later haar hoofd naar buiten, kunnen de luikjes er niet in?

Ja hoor, ze liggen binnen om de hoek. Waar? Nou daar, ik wijs ze wel even aan....

BENGBANGBOEING!!!! GLoeiende, wat is dit nou weer....

Terwijl ik dus mezelf uitrekte om de luijes aan te wijzen prikte ik mijn spinnakerboom precies in de radarrflector van de lichtton......

EN natuurlijk precies de grootste die er op het Haringvliet ligt... Schade een geknikte spiboom, een gedeukt ego en verder heel hard gelag van de vrienden aan boord....

Groeten,
Globe_Trotti

Yep Trotti, da's een blunder.

Maar Stekel 39c, da's geen blunder hoor! Dat is een "leermoment"...

Nog eentje? Vooruit dan maar.....

2 weekjes geleden bij ons op de club: Bovenwater in Lelystad.
Opstapweekend voorde Laser 4.7.

Ik, als bestuurslid exploitatie verantwoordelijk voor o.a. de bootjes, roep met enige regelmaat richting onze motorbootbestuurders:
"dames en heren rescue: alvorens we gaan varen checken we standaard de brandstof, olie indien nodig, iedereen een zwemvest aan aan boord, rustig varen indien niet anders nodig, motoren eerst warm draaien want de boel KAN kapot en dat proberen we zo lang mogelijk te voorkomen. duidelijk?" Duidelijk....

Zo ook dat weekend: iedereen het water op, lekker varen, geen gezeur en Edward dus ook. Totdat aan de overkant de motor ermee ophoudt. Brandstof op.... even vergeten te checken....

Geen ramp natuurlijk, kan de beste overkomen. Maar het gelach op de steiger als je binnen wordt gesleept en de verhalen na afloop aan de bar... die zullen voorlopig wel even doorgaan...! :?

Dank voor de positieve feed back. ik kan je vertellen: Voor het eerst zonder motor in een 200% volle sluis geeft toch een beetje het gevoel van blunder. Verder heb je gelijk, dit overkomt ons nooit meer!

Ik heb er last van als we vanaf het ijsselmeer komen en retour Woudsend gaan. Op ruimwater heb je nagenoeg geen rekening te houden met de drijvende stalen kogels. Zeilen is voor mij de geest leegmaken lekker alles vergeten.... Dat lukt op het ijsselmeer geweldig...
Zo leeg dat als we in een rak terug kunnen vanaf Stavoren naar Woudsend (met b.v. Zuid of Noordelijke wind) heerlijk 1 brugetje en verder knallen!!.....
Lekker leeg en alleen de zeilen en het water ......... en natuurlijk die rode en groene monster in het water 8O . We komen vaak tegen het einde van de dag terug en dan is zijn de fluessen en het Heegmeer verlaten... Dus lekker halve wind wijntje in de hand genieten ,....... .... Twee keer vlak langs zo'n drijvende uitvinding gevaren.... 8)

He he , eindelijk ook eens wat te melden in dit topic .

Omdat Carrie deze week leuk aan het zeilen is met een paar collega,s, had ik voor dit weekeinde enkele opstappers geregeld, op zaterdag mijn neef Peter en voor de zondag zwager Bas.
Zaterdag van M.dam naar de Block v K. prachtig weer, het enige incident een overboord gevallen bakje van de puddingbroodjes, hier meteen een MOB oefening van gemaakt, helaas is het bakje gezonken bij het bovenwinds langzijnkomen.

Zondag is de voorspelling 5 tot 6 Bft, met een rifje en de HA is Lely(k)stad net bezeild, Bas is bezeild dus no problem.
Mooie tocht maar die 6 wordt in de buiien een stevige 7, een tweede rif en de HA een stukje weg, op naar L.stad haven.

Hier eerst maar even voor anker, voor een bakje en overleg, na de eerst een keer stevig van het anker te zijn geslagen ligt de M.Y bij de tweede poging als een huis.
Letterlijk eigenlijk, want na ampel beraad besloten om de boot voor vandaag maar in voornoemde polderstad te laten liggen, in de jachthaven natuurlijk.
Daarvoor moet eerst wel even het anker thuis worden gehaald, dit valt nog niet mee, het gevolg is dat een deel van de ankergrond mee omhoog komt en na grondig spoelen de smurrie toch nog aan dek.

Werk aan de winkel voor de puts, terwijl Bas op de motor richting jachthaven stuurt, spoel ik het dek en zet de puts even neer, los aan dek natuurlijk, bij windje 7 :? .
Zoefff, plons en ik kijk om, daar drijft de puts, met de bodem omhoog op een luchtbel.

MOB, roep ik naar Bas en wijs naar de puts, deze reageert direct, en stuurt af en we naderen volgens het boekje de onfortuinlijke emmer bovenwinds.
Ik moet dat ding terug, anders kan ik Carrie straks niet meer onder ogen komen, ik heb de haak bij de hand, maar besluit om hem liggend in het gangboord op te pikken, met het handje.
We gaan echter iets te snel en drijven over de puts heen, en deze verdwijnt onder de boot. Shit, gelukkig heeft Bas de motor al vrij, en lijkt onze drenkeling verdwenen.

Ik kijk over de spiegel en zie de tamp van het sekreet achter de boot omhoog drijven ter hoogte van het roer en de schroef.
Nu wordt de situatie voor mijn ogen duidelijk, de puts hangt onder of tegen het roer, de tamp drijft vlak bij de schroef en wij drijven met binnenvaart en jachies om ons heen zonder motor en een onklaar roer in de geul met en vlaagje van 7 .
We waren al zo handig geweest om het voorzeil af te slaan en het grootzeil onder de huik te bergen, de jachthaven is immers 250 meter verderop niewaar.
Ik bedenk me verder geen moment, en ben al bijna geheel uit de kleren, Bas heeft de zwemtrap al los, en via dit trappetje weet ik, kan ik met mijn voet het roer net bereiken, en ja hoor, daar zit dat ding half tegen het roer geklemd.

Nu is de situatie gauw geklaart, gelukkig maar, onze oude vertrouwde rubberen metgezel is weer veilig aan boord en de motor kan weer gestart worden.

Zo zie je maar hoe je jezelf in een ogenschijnlijk gecontroleerde situatie toch even snel in de nesten kan werken, en er weer uit natuurlijk.
Zo hebben we in twee dagen toch ook twee echte MOB oefeningen gedaan, met als het voor het echie zou zijn geweest, en niet al te beste afloop voor het slachtoffer.
De eerste is af-geboreld en de tweede min of meer ge-kielhaald .

Hoi Ron, :

Help me onthouden dat ik nooit bij jou aanboord stap. Als je al zo met putsen en bakjes omgaat ........!!! :?

Ja Albert...., maar vergeet niet, de bedoeling was goed .

Hahah

ja haha, voor je het weet staat het er...

Hoe voelde je je Ron nadat je weer aan boord was, die comotie voor een puts :roll:
Was er ook binnevaart etc aanwezig op dat moment(bf 7)

Ik ken die drang wel, je moet en je zou...... Je anker wil je niet weer over boord gooien, die is tenslotte deels schuldig aan het gebeuren :cry:

Ja, er was net een schip gepasseerd, maar verder viel het op dat moment gelukkig mee.

Nee dat zijn uitnodigende texten om bij schipper Ron aan boord te stappen. Zo hebben wij op een dag een keer een barbie een handoek, theedoek en een badpak van de wisse dood gered. Dit alles niet bij een windje 7

Juist dit soort teksten nodigen uit om op te stappen....je beleeft nog eens wat!

groom\n

We zullen maar niet doorvragen hoe dat badpak los in het water kwam

Ik leerde zeilen van mijn vader, 16m2, in Friesland.
De goede man was in de vijftig, ik een jaar of twintig. Ja, ik heb het pas laat geleerd. Wij waren onderweg van de Tjonge naar het Tjeukermeer, al laverend. Ik, fokkemaatje, moest bij het roepen om, even wachten, fok bak trekken enz. Bleef de fokkeschoot achter een kikker hangen, wij recht het riet in. Pa woedend, boot vast in de veengrond. Ik spring wel overboord en duw hem los, vond ik mijn plicht. Zo gezegd, zo gedaan, waarbij ik tot bijna mijn middel ook in de veengrond vast kwam te zitten. Een toevallige passant heeft de boot losgetrokken waar ik me angstvallig aan vastklemde en zo ook uit het veen werd getrokken. Toekomstige archeologen zullen op die plek schoeisel vinden, met sokken en al waar ze zich over kunnen buigen.

Tip, je voorste landvast net boven de kikkers aan de mast bevestigen en daarover je fokkeschoot laten lopen.

Zelf kwam Pa met verhalen over "vroeger", op vakantie met een 16m2, geen motortje, sluizen deed je door te punteren. Net een jenevertje te veel op en dan je eigen boot aflopen zo de plomp in.