Onderwerp: Je grootste blunder?

Was in Fredericia.

Gr Michel

Daar hebben ze de beste pizza's van heel noord-europa

Oh ja, ik moet er maar eens aan geloven. Ongeveer 2 jaar geleden ging ik met een geleende randmeer van een vriend van mij varen met mijn 2 kinderen. Ik had geen kaarten aan boord en gingen richting de brug van Hardewijk. Iedereen ging rechtsaf, maar ik dacht dus die gaan naar de haven, daar moeten wij niet heen. We varen dus voor de zekerheid al op de motor en mijn zoon zit aan het roer. We benaderen de brug omzichtig. Totdat de kinderen een beetje ongeduldig worden. Je denkt dan zo vaak we halen het niet maar in de praktijk gaat de mast er nog makkelijk onderdoor. Dus zeg ik tegen m'n zoon geef maar wat meer gas, we halen het wel.
Die geeft me toch een dot gas en in no time zwaaien we als de grote klok van de Big Ben tegen de brug en weer terug. Ik ben nog nooit zo geschrokken en nog nooit zo kwaad op mezelf geweest. Gelukkig bleef de mast staan..... We zijn nog naar een eiland in de buurt gegaan om de schade op te nemen, die bleek 15 cm onder de top te zitten. Ik kan je zeggen ik heb slecht geslapen en m'n kinderen hebben zelden een zo chagrijnige vader meegemaakt. De volgende ochtend heel vroeg ik ging langs de botterhaven in Bunschoten, waar ze voor mij tot mijn grote geluk wat gelast hebben en met wat nieuw beslag zijn we weer huiswaarts gekeerd. Aan mijn sleutelbos zit nog steeds de sluiting van het voorstag die de boel bij elkaar heeft gehouden en mij er aan herinnert dat ik 2 keer moet nadenken voordat ik een beslissing neem. groeten Sons

Jouw post past in dit topic heel goed thuis!

Het is niet mijn grootste blunder maar wel één waar ik van heb geleerd...

Buiten-IJ, Durgerdam, zomer 2009. We hebben kennissen wonen op een tjalk die net voor dat kapelletje ligt aan een blok beton op de bodem. We zouden er die avond even langs gaan, wat drinken en wat eten. Ik vaar de Blue's de haven uit, rond de aanloopboei en koersen richting de tjalk. Alles bij elkaar is het net 600 meter, en in die afstand kan er toch niet zoveel fout gaan.

Nee, daar ging ook niets fout. Ik stuur naar de stuurboordzijde van de tjalk, gooi wat lijnen over en leggen er nog even een spring tussen. We stappen over, kijken nog even of alles goed gaat en geven ons over aan al het lekkers op de bak.

Het is mooi warm weer en het wemelt van alles wat maar drijven kan. Lasers, een collega-Etap, een roeiboot met BBM en... wacht even... oh ja, een speedboot. Nu lijkt het mij dat je als schipper van een speedboot rekening houdt met andere watersporters, zeker als die er voor anker liggen. We zijn immers niet de enige in de baai die de ankerbol in de mast hebben hangen. Helaas... men vaart met volle snelheid langs en nog een keer, nog en keer en PANG!!! Ik kijk om en zie dat de lijn achter gebroken is. Oops, iets te kort gehouden dus. Onze boot drijft snel af, alleen nog voor vast en de spring, maar de zeereling dreigt onder het hekwerk van de tjalk geduwd te worden. Staal is sterker als... juist.... Ik stap over, constateer dat de achterbolder gelukkig nog aan de boot vastzit. Vis ergens een reservelijn vandaan en we maken de boot nog een keer vast. Nu met voldoende speling....

Weer wat geleerd...

Onze vriendelijke pontonbuurman alias "touwtje" verdiende zijn naam als volgt ;

Toen hij zijn kuip aan het schoonmaken was, wou hij af van die spaghetti's aan touwen.

Die ene lange touw, die hij nooit nodig had, mocht gerust wat korter.
Doorknippen dus.

Bleek zijn genua val te zijn ....

Je had zijn gezicht moeten zien toen hij zijn fout door had.


Voortaan noemen we hem Touwtje ipv Marc.

(Marc sorry, kon het niet laten ).


greetz.

Ik neem aan dat er heel wat pintjes gedronken zijn om Touwtjes "foutje" te vergeten Prachtig!

.... en weer een slachtoffer van een speedboatmalloot ....

speedboatmalloot ?

Ja, een SPEEDBOATMALLOOT

Rakadam, leg uit!

Was reactie op 'blunder' van Madison.
Nu wel erg mosterd na de maaltijd!

mijn broer was een ruime dag met het toplicht bezig geweest om die werkend te krijgen, en uiteindelijk op de kant deed die het ook , alleen in het water niet meer, en ik dacht: nou ja dat is dan maar zo. eb ik haalde de mast naar beneden, en wil het topje eraf halen, en kijk naar het toplicht en denk: god ja zo is het logisch ja... bleek dat het lampje er los in lag dus dag dagje werk en nieuwe draad die speciaal nog getrokken was daarvoor

Om nog even het afsnijden van vallen aan te halen. Ik heb nu al 2 keer een boot gekocht waarbij de vallen zo kort zijn afgesneden dat ze eigenlijk net te kort zijn. Kortom knoop tegen de stopper en dan kan je de snapsluiting nog maar net (of net niet) vast maken op de gewenste plek.

"Gelukkig" moet ik er toch al een paar vervangen maar ik snap dit toch echt niet gewoon lekker wat ruimte laten en dan kan je ook nog ruimte geven ivm slijtage op de vallen tgv de valstoppers. Zit dat beetje extra lijn dan zoveel in de weg?

Nou van mij ook maar een blunder. Op de grevelingen lekker aan het laveren in een smal vaargeultje. Omdat het zo smal was elke keer precies op de boeienlijn overstag. Totdat de dieptemeter heel snel van 10 naar 1 meter ging en lagen we in de overstag zo ongeveer op de boeienlijn vast. Achteraf kon je toch heel duidelijk op de kaart zien dat je lokaal geen cm buiten de hoofdbetooning moest komen (maar ja de kaart er niet eens bij gehad "gewoon" tonnetjes varen) volgende keer toch maar op de kaart kijken in een onbekend geultje. Overigens kom je met een buitenboordmotortje welke aan de lichte kant is absoluut niet weg. Gelukkig kwam er iemand langs en met een beetje helling en een sleepje waren we zo los. Verder ook geen schade aangezien we relatief zacht vast gevaren waren en al in de overstag, maar ik zal het risico niet nogmaals lopen.

Tsja, boeienlijnen.
Op de Keeten in Zeeland bij LW ook zo'n geintje gehad.
De rode tonnenlijn komt daar op een gegeven moment met een ton een stuk naar binnen.
Wij hadden een lijn getrokken tussen ton A en ton C zegmaar.
Kortom, boem was ho - en wij maar denken hoe dat nou kon???

Cheerio,

Stoffel

ben zelf ook zoon geintje gehad met een boeienlijn, alleen dat liep anders af,

ik voer langs de 1,50 lijn met een botter. em achter mij voer een grundel en die voer rustig achter mij aan. prima.

alleen, op een gegeven moment, zat er ook zoon rare bocht in de boeienlijn, en ik zag hem nog net op tijd voor dat het boeitje onder de kop zou verdwijnen en de grundel achter me, ik roep nog, pas op, maar het kon niet meer gesschieden, boem hij lag vast.

altijd leuk als je gevolgd word zeg maar, en die ander denkt niet na :|

Mijn grootste blunder was:

niet als 14-jarige zeeverkenner in vol ornaat en met vlet Kaap Hoorn te ronden, heen en weer uiteraard (O->W en W->O).

Had prima gekund in 1 zomervakantie.

Mja

Bindrif schrijft:Past dat pakkie nog? Lullig kijken, een beetje liegen over je leeftijd en gaan met die banaan.

Albert 45 schrijft:
Nope, past helaas niet echt meer. Het lullig kijken lukt echter nog wel. Kan de Gouden Schaar vragen het pakje te vermaken.

Er borrelt brandende ambitie in me op...

Een dé grootste blunder

deels de mijne .. We hebben met vriendin en vriendin van vriendin heerlijk een dag gezeild / gedobberd op de grevelingen en liggen in de sluis op weg terug naar Numansdorp. De boot die ik op dat moment schipper ( een defender 31 geweldig schip ! ) heb ik via m,n werk te leen van een goede klant die het scheepje in de verkoop heeft.

Dé vriendin van biedt aan om even snel een kannetje koffie te maken, nooit verkeerd natuurlijk. Wat gebeurt er in de kajuit .. de niet al te snuggere vriendin van krijgt op het spiritus stel het water half warm, de spiritus is op. Zonder ook maar even 1 seconde na te denken pakt ze de fles met het brandbare spul en giet dat op de nog gloeiend hete branders om de zaak even bij te vullen ....

Intussen is het schutten voorbij en hobbelen wij samen met wat andere jachten het sluisje uit, er klinkt een ijselijke gil vanuit de kajuit en als ik naar voren duik zie ik in een flits werkelijk overal kleine blauwe haast onzichtbare vlammetjes dansen, de dame in kwestie helemaal bleek en half in shock met opgetrokken knietjes in de punt weggedoken.

Snel geef ik het helmhout aan m,n eigen meisje en zeg haar in het zog van de jachten voor ons te blijven, duik de kajuit in en pak de Goddank aanwezige 5 kg poederblusser en knijp hem in elk kastje gaatje en hoekje helemaal leeg, een groote witte wolk poeder stuigt de luiken uit en andere boten praaien ons en vragen " of het wel gaat ", met een rood van woede en witte kop van de poeder roep ik bedankt, de zaak is onder controle ...

Na eerst de arme toch al half in shock verkerende nog eens flink te hebben uitgefoeterd kijk ik nog eens naar binnen, een ware berg van poeder zit werkelijk overal, gelukkig ..

Wel de dames hebben het geweten al met al zijn ze meer dan een dag bezig met geleende schip poedervrij te maken en de eigenaar heeft er ( op de nieuwe blusser na dan ) ... nooit iets van bemerkt, waar was ik geweest zonder blusser ? Die vlammetjes waren overal en dan nog zeer moeilijk te zien ...

Moraal; koop een veel te groote blusser en als je spiritus aan boord hebt instueer je opvarende nooit en te nimmer op eigen houtje bij te gaan vullen

WittedeWit

Volgens mijn heeft hij zijn hele elektronica op de boot kunnen vernieuwen.

tondini schrijft:
Neen want dan hah ik dat vermeld, ben later met dezelfde boot nog weken op pad geweest, bovendien was het schip van een echte zeiler dus had hij geen hele electronica een boord

maar mischien weet je meer dan ik ?

Gr WittedeWit

WittedeWit schrijft:
Een tip... maak er dan een schuimblusser van. Dat scheelt echt heel veel ellende (wel van boord halen als het vriest en de boot niet verwarmt is

Dank voor de tip

Zal em met terugwerkende onvoltooide verleden tijd aan de nieuwe eigenaren trachten te vermelden

Nog maar een blunder dan, deze keer van de Zeeman in opleiding, ik werk pas een jaar bij Kempers in Muiden als we voor de Europa lijzeilen mogen maken, een geweldig leuk project. Aan de ra,s worden die met licht weer uitgeboomd. We zijn zo gelukkig dat Ab onze bedrijfsleider op goede voet staat met Harry Smit en hij regelt voor ons om en om een paar dagen op het schip.

Ik en mijn goede en nieuw bakken zeilervriend zijn de eerste gelukkigen en we gaan op weg om een rondje Isle of White met het geweldige schip mee te varen, het is begin april en nog behoorlijk fris. Er zijn 2 wachtploegen en wij zitten bij Klaas Gaastra in de eerst ploeg, de tweede ploeg staat onder leiding van de eerste stuurman - in opleiding zijnde.

Het is een geweldige kick als we aan de wind Ijmuiden verlaten hoe is het mogelijk dat zo,n groot schip keurig tegen de wind leunt alsof het een schakeltje is. Genieten op en top en pas laat trekken m,n maat en ik te kooi, achteronder in het schip ( we betalen ook niets ) en dus vlak boven de schroefas. Aanvangelijk hebben we moeite met de slaap want bij elke beweging van het schip hoor je luid en duidelijk het geheel draaien.

De stuur heeft de wacht en heeft een Waypoint op een ton ergens voor de kust van Zeeland gezet. Dan om een uur of twee horen we een keiharde klap van staal op staal we zitten rechtop in onze kooi, na de klap horen we een geluid alsof er een viool gespeeld wordt alleen met snaren van staal, het geluid komt dichterbij en we horen het over de kiel van het schip door ons eigen merg en been heen. Dan wordt er alle hens aan dek geroepen en binnen no time staan iedereen al dan niet aangekleed op het middendek.

Daar staat Klaas geweldig te Godveren tegen de stuur die alle kleuren van de regenboog in z,n broek doet. Wat blijkt de man heeft het Waypiont pal op de ton gezet en het voor elkaar gekregen em tot op de meter naukeurig te vinden in het donker.

Dan uren later wanneer wij de wacht overnemen is er vanaf dat moment verplicht op het voordek twee man op de uitkijk gezet, m,n maat en ik mogen de eerste 2 uren daar doorbrengen, verkleumt en al.

Isle off White hebben we die tocht niet gehaald we komen tot Le Havre. Wel heb ik het ultieme genoegen mogen smaken tot vlak onder de vlag op het derde plateau te hebben gestaan ik schat toch een meter of 50 boven zee en om en om een diep gat aan stuur / bakboord terwijl het schip maar lichtjes slingerde.

De lijzeilen konden pas op de terugweg op en dat gezicht was genoeg om een groote hovercraft duidelijk zijn koers richting de Europa te zien verleggen, prachtig zo,n dwarsgetuigd schip met al die extra zeilen.

Gr WittedeWit

N.a.v het verwisselen van eigenaar van m'n scheeps-trossie een kort verhaal. Totaal geen zeilblunder maar toch leuk te melden:

Toen m'n pa 60 werd gingen we met de hele familie een dagje zeilen op het Markermeer met een mooie oude bruine vloot (vraag me niet wat het was, 45 personen). Bij terugkomst in de haven van Muiden meerde we boord-boord langzij een andere charter. Daar waren ze net bezig met hun nieuwe meerkabels aan boord brengen en hun oude lagen al op de wal.

Ik vroeg of ik er eentje kon meenemen? Geen probleem was het antwoord. Die hele tros verdween dus in de kofferbak... 2,5 duims, 35 meter lang, echt een flinke bos!

Thuis zet pa de auto onder de gallerij en ik laat een lijntje zakken vanaf 5-hoog. Hij knoopt het aan de eindlus vast en ik begin het zware zooitje omhoog te sleuren. Ik had al zo'n 6 meter op de gallerij liggen en pa stapt in en rijdt langzaam weg met het laatste restje nog in de koffer...

Het laatste deel van de tros valt uit de kofferbak precies met de lus over de trekhaak... .
Ik schreeuw, roep en fluit op m'n vingers maar die ouwe heeft niks in de gaten. Meter voor meter wordt de tros weer omlaag getrokken. Iets verderop parkeert hij de auto, stapt uit en ziet dan pas hoe de kabel in een mooie boog achter de auto hangt terwijl ik op de gallerij het andere eind nog net vast heb, al is het 3 deuren verder.

Hij kon er wel omlachen, ik schrok me de rambam!