Onderwerp: Opknappertje voor Berghout-2 en De Optimaal...?

Teun69 schreef :
Ja Teun, maar dan heb je precies de beste motor gevonden.
Naar mijn bescheiden mening waren de Industrie motoren uit Alphen aan de Rijn de allerbeste ter wereld, waarbij de 3VD6 de absolute topper is.
Die motoren waren zó goed (en prijzig) dat de fabriek het helaas niet gered heeft.

Ik heb gevaren met de 2VD4 en 2VD5, de kleinere zusjes. Allemaal met het kenmerkende Industriegeluid uit de uitlaat die menig voorbijganger tot dansen verlokt: TABAK-TABAK-TABAK....

Gepost met de officiële Zeilersforum-app

Ik sprak eens een schipper van een sleepboot, boot was in 1943 gebouwd, daar stond nog steeds de originele Industrie in ! Was ook een drie cylinder
Inderdaad een heel mooi geluid, en het viel mij op dat er nauwelijks rook uit de pijp kwam.
Toch een heel schone verbranding waarschijnlijk

Teun69 schreef : Er is een verhaal van een schipper die bij Industrie kwam met de klacht dat z'n 45jaar oude motor kapot was. Monteurs openden het carter en moesten de dik geworden oude smeerolie er uit t scheppen. Vraag aan de schipper: "wanneer heb je voor het laatst de olie ververst"? Antwoord Schipper: "Moest dat dan"?

Ilex schreef : Nee, Bij dit soort motoren spreken ze over liters.

Teun69 schreef :
Het is een wijdverbreid misverstand dat ouwe motoren altijd roken, roeten en stinken.
De basistechniek van de moderne dieselmotor verschilt nauwelijks van die van 100 jaar geleden. De grootste verschillen zitten vooral in de randtechniek, zoals roetfilters en katalysatoren.

Voor de binnenvaartmotoren gelden steeds strengere uitstooteisen. De fabrikanten moeten zich in allerlei bochten wringen om een typegoedkeuring te krijgen voor hun motoren. Oude motoren, die natuurlijk niet zo'n typegoedkeuring hebben, werden collectief afgekeurd.

Natuurlijk kwamen er schippers in opstand omdat ze het pure kapitaalvernietiging vonden om hun perfect lopende en nietrokende motor naar de hoogovens te brengen, alleen omdat er een papiertje ontbreekt.
En zo werd afgesproken om bij een aantal motoren te meten aan de pijp gedurende langere tijd. Er werd gekeken naar NO_x, koolwaterstoffen, roet, fijnstof, CO en CO₂.

Wat de schippers al dachten: die oude motoren bleken nagenoeg tot volledig te voldoen aan de CCR2-eisen. Met wat kleine aanpassingen, bijvoorbeeld GTL i.p.v. gewone diesel, zouden de motoren in principe probleemloos goedgekeurd worden. Helaas is het papierwerk weerbarstiger dan de technische werkelijkheid.

Inmiddels zijn we weer een paar stappen verder in de eisen, het is nu Stage V. Dat blijkt toch te zwaar voor de oude ploffers. De huidige moderne motor (bijvoorbeeld op basis van een DAF-diesel) hangt helemaal vol met een chemisch laboratorium en elektronica. Of die verbetering werkelijk de hoge aanschafprijs waard is (en de vernietiging van de bestaande motor), daarover verschillen de meningen.
Degenen die varen met een Stage V motor zijn wel blij met het lage geluidsniveau en het lage brandstofgebruik.

@Madoc

Duidelijk verhaal Berghout !
Het ging trouwens om deze boot,de eigenaar gebruikte hem enkel voor recreatie begreep ik

varenderfgoed.nl/galerij/rebocador12-1347.html

Een collega van mij vaart al meer dan 25 jaar met een beurtscheepje met daarin nog de originele brons 1 cilinder uit 1913!
Deze motor was origineel handgestart, je had er wel drie personen voor nodig.
Hij heeft zelf elektrisch startend gemaakt.

Calidris schreef :
Och, dit draadje ontspoort lekker, dus dan kan dit ook nog wel:

Inkijkje in de stuurhut anno 2010.




Aan het plafond van bak- naar stuurboord:
Marifoon 1 (Yaesu), ruitenwissermotor met gps-muis, (buiten zit een dekschijnwerper en de luidspreker van de praai-installatie); Middenin de externe luidspreker van een marifoon met daarnaast de regelaar van de zonnepanelen die op het dak liggen.
Naast de tweede ruitenwissermotor hangen marifoon 2 (Sailor 2048), display van het peillood en een luidspreker van de radio. Door het dak steekt de bedieningspook van het zoeklicht.

Op heuphoogte van bak- naar stuurboord:
de praai-installatie met vuistmicrofoon en daarboven een gewone autoradio. Een wasknijper met daarin een gewone waterkaart, met daarboven de laptop met openCPN en daaronder de AIS.
Door het stuurwiel heen zien we het kleine boordalarmsysteem (bilgealarm, oliedrukalarm, brandalarm) en twee klokjes: oliedruk van de keerkoppeling en de hulp-roerstandwijzer. Onder de verrekijker zien we de elektrische koffiepot op het vaartijdenboek (aka het grote leugenboek) en een dvd-speler. Naast de koffiepot zijn twee stroommeters voor de zonnepanelen.

Rechts naast het stuurwiel staat de beeldbuis van het JRC radar met daarop de bus Illy-koffie (lekkâh!). Schuin daarboven zien we de gps met daarnaast de bediening van de rivierpiloot, de twee klokken ervan geven de roerstand en de draaisnelheid weer.
Daarnaast het elektronisch kompas en de fishfinder die ik als tweede peillood gebruikte. Dat goedkope ding deed het beter dan die dure die aan het plafond hing.
Onder de rivierpiloot zit marifoon 3: de ouwe trouwe RT144, met daar weer onder een paneeltje met 3 klokjes: oliedruk motor, toerental motor (zo te zien 420 omw/min wat het normale bedrijfstoerental was) en koelwatertemperatuur.
Naast de marifoonhoorn zit een gewoon klokje voor de tijd.

Op de zuil die er voor staat zit de bedieningspook van de piloot, de morsebediening van de motor (met een zware D-sluiting, anders liep de hendel terug door de sterke veer op de brandstofpomp), en een joystickje voor het hand-elektrisch stuurwerk.
Het stuurwiel kon makkelijk ontkoppeld worden door het naar voren te trekken, anders zou-ie meedraaien met het elektrisch stuurwerk en dat mag niet.
Om het elektrisch stuurwerk te koppelen/ontkoppelen, zit vlak achter de joystick een schakelaar.

Dan gaan we naar de stuurboordskant. Helemaal voorin zit een oranje doosje, dat is de bediening van de spudpaal die in de duwsteven zit ingebouwd.
Daarnaast zijn twee vierkante klokken: spanning en stroom van de 24V-dynamo van de hoofdmotor. Direct daarnaast (moeilijk zichtbaar) een grafisch paneeltje met schakelaars en controlelampjes voor alle navigatieverlichting (rood, groen, drie toplichten, wit heklicht en geel heksleeplicht, 2 ankerlichten, fluitlicht, oranje zwaailicht).
Dan een groot paneel met 24V schakelaars: binnenverlichting, dekverlichting, schijnwerper, fluitschakelaar, verkeerde-wallicht en blauw-bordbediening.
Daarnaast een paneel met schakelaars, meters en controlelampen van de grote generatorset voor 230/400V.
Het dichtstbij een paneel met 230V schakelaars voor dek-werkverlichting (op alle hoeken van de stuurhut een grote halogeenschijnwerper), pompsets en compressor.

Vlak boven de vloer achter het stuurwiel zit een schuifluik. Dat dekt de inblaasopening af van de overdrukunit, een grote filterkast die gezuiverde lucht naar binnen blaast. Dat is nodig bij het werken met giftige baggerspecie. Als die unit buiten bedrijf was deed ik de schuif dicht, anders kreeg ik kouwe poten van de tocht.

Het lijkt veel en rommelig, maar ik wist alles blindelings te vinden, ook in het donker.

Prachtig!

Gepost met de officiële Zeilersforum-app

Berghout-2 schreef : Dat lijkt het inderdaad na het zien van de foto, maar door beschrijving stuk minder rommelig

Bedankt voor het delen.

De rommelige aanblik komt natuurlijk ook doordat er steeds weer een apparaat of klokje bijkomt, steeds weer van een ander merk. Zoiets groeit organisch.

Vanuit ergonomisch standpunt is dat rommelige helemaal geen probleem, in tegendeel. Elk onderdeel zit op een logische plaats. Zo sta je tijdens manouevreren meestal aan stuurboord, dus zitten motorbediening, besturing, peillood, roerstand- en bochtaanwijzer, toerenteller, 2 vhf's en kompas en alle schakelaars aan SB binnen handbereik.
Onbelangrijke dingen als alarmpaneel, AIS en radio zitten verder weg, aan BB, hoewel daar ook een extra roerstandwijzertje zit.
Bovendien wijst de vormgeving van elk element vanzelf de goede weg: je kunt blindelings elk apparaat vinden.

Ik vaar nogal eens op andere schepen. Ook op schepen met moderne, prachtig strak vormgegeven instrumentenpanelen. Op het eerste gezicht lijkt dat heel praktisch, maar je zoekt je het schompus naar het juiste schakelaartje, zeker in het donker.
Nog erger is het wanneer er touchscreens worden gebruikt: die verblinden 's nachts (zelfs op de meest gedimde stand, want soms is zelfs het gloeien van een sigaret al te fel) en op een bewegend schip moeilijk bedienbaar, om nog maar te zwijgen over de soms verschrikkelijk onhandige scrolling-menu's en problemen met natte vingers.

Bij donker had ik vrijwel geen enkel licht in de stuurhut. De diverse controlelampjes had ik zover mogelijk gedimd of afgeschermd met een doek of plankje. Soms is elk licht teveel.
Een keer, in een stikdonkere nacht, vond een provinciale waterstaatambtenaar bij Burgum het nodig om mijn boot te bekijken. Hij scheen met zijn zoeklicht vol op mijn stuurhut. Zelden heb ik zo hard gevloekt door de marifoon, want het volgende halve uur zou ik geen boei meer kunnen zien.

Wat dat betreft (hoewel erg off topic) vind ik het onbegrijpelijk dat de moderne auto's bijna allemaal zijn voorzien van grote lichtgevende touchscreens. Bloedlink in het donker!

Aardig om een Yaesu FTM-2002 marifoon in deze stuurhut te zien. Een Japanse marifoon met een Nederlands tintje. De merk- en plaatsnaam Yaesu schijnt voortgekomen te zijn uit de naam van de Delftenaar Jan Joosten van Lodensteyn (ca. 1560-1623). Die zich opmerkelijk in Japan moest vestigen en daar Yan Yōsuten werd genoemd. Een opmerkelijk verhaal!!

Berghout-2 schreef :
Herkenbaar! Ik krijg bij jouw foto warme herinneringen aan de Kempenaar (50x6.60m) waar ik vroeger als jongeman zomers op meevoer. Rijn, Moezel, Maas, Neckar, Schelde, etc. Prachtige tijd. Veel gestuurd (ik weet niet of ik hetzelfde vertrouwen had kunnen opbrengen als schipper...) in stuurhut met ongeveer dezelfde aanblik/uitrusting. Zonder GPS muis, zonnepaneel regelaar en AIS.

Geweldig leuke techniek. Toen het schip waar ik op voer werd verkocht en gesloopt, heb ik het indicateur-toestel van de hoofdstoker meegekregen. Staat hier in een houten kistje nostalgisch te wezen.
Bijna niemand weet wat voor een ding het is.

Geluksvogel! De kunst om een mooie ‘banaan’ op het velletje papier te krijgen.

Waterrimpels schreef :

Interessant!
Nooit geweten dat ze begin 17^e eeuw al marifoons maakten.

Nooit te oud om te leren

Waterrimpels schreef : De banaan(normale diagram) deed het toestel zelf maar het 90 graden verschoven diagram moest je met de hand trekken.www.zeilersforum.nl/index.php/...timaal/edit/1701814#
Zo ziet het er het dan uit. Door mij geproduceerd in 1965 op m.eerste reis als ass wtk.

Reed schreef :
haha, dit draadje ontspoort een leuke kant op:

In ons opleidingsschip ligt een Bergen diesel, een motor van 20 ton die 400 pk bij 450 toeren kan produceren met 8 cilinders. De motor is uit 1958, en inmiddels ouder dan grootouders van de kinderen die er les mee krijgen. En ook op deze worden af en toe banaantjes getrokken. Een plaatje voor degenen die hier verder geen voorstelling van hebben.



Uiteraard moet er ook wel eens een zuiger getrokken worden om de cilindervoering na te meten bijvoorbeeld. Mooi formaat voor de 50 pk die er uit komt.

@JeePee Schitterend!
@JRomkes Mooi!

Ik ruik de machienkamer al. Nostalgie!
Wel grappig: Mijn vader was ook SWTK en samen met hem stapte we een keer tijdens SAIL op een oude stoomsleepboot. Ik liep voorop het trappetje af de machienekamer in en riep tegen mijn vader: "kijk, de dubbele schaarbeweging van Stephenson". Twee oude baasjes die daar liepen te klussen lieten meteen alles uit hun handen vallen en zeiden: met u willen we wel even praten. Geweldig die enthousiaste vrijwilligers die dat varend erfgoed aan de praat houden.

Grappig dat zoveel zeilers ontroerd raken door oude diesels
Maar ik snap nog steeds niet wat banaantjes trekken is ...

Met een indicateurtoestel kun je o.a. zien of de verbranding goed verloopt, kan je compressie meten en kan je het vermogen van de betreffende cilinder bepalen. (eigenlijk een soort barograaf maar dan gaat ie heel snel). Je sluit het indicateurtoestel aan op de decompressieafsluiters en door tijdens het uitslaan van de druk (Y-as) in het ritme van het motortoerental de rol mee te bewegen (X-as), krijg je een banaan op papier. Dus als een oude machinist zegt dat ie banaan gaat trekken weet je nu wat ie precies bedoelt.
De oppervlakte van de banaan is het vermogen van de cilinder. Je moet er gevoel en handigheid voor hebben, het betere handwerk zeg maar, maar het is geweldig leuk wanneer het een beetje klopt met wat theoretisch bekend is en wat je uitrekend aan de hand van het diagram. Het is allemaal bij benadering, maar je ziet wel verschillen als deze er zijn, kunt soms ook zien wat er dan niet goed is (inspuiting, kleppen, compressie e.d.) en je kunt hiermee historie opbouwen (data verzamelen). En dat werd weer gebruikt om te bepalen of er (extra) onderhoud al dan niet nodig was. Hopelijk begrijp je het nu beter.

Doejong schreef :
Ontroerd misschien niet, maar ik vind het wel fantastisch, de techniek en de verhalen erover! (Ik heb de verhalen van Albert thuis allemaal in de kast meerdere malen gelezen.) Bedankt ook Reed voor banaanuitleg.

Ga zo door jongens!

Gaaf draadje. ik kan mij wel voorstellen dat mensen een soort verliefdheid hebben met dit soort oude motoren..
mooi spul, wat blijkbaar een bizar lange levensduur kan hebben.