Ik ga maar eens wat sprokkelen in de voorgaande commentaren.
Waterman schreef :
Het is tekenend dat ook een zeer ervaren werktuigbouwkundige worstelt met een lekkend bootraam.
Waar er in het dagelijks werk van wtb'ers ontwerp richtlijnen zijn, om tussen (meestal) metalen onderdelen afdichtingen te maken die drukken aan kunnen van honderden bars druk tot bijna absoluut vacuüm (gemeten in miliTorr 1/ 760.000 atm), is het afdichten van een bootraam blijkbaar veel minder voorspelbaar.
Op mijn werk ontwerp ik zonder mijn ogen te knipperen constructies die 10e-11mbar halen. (het heelal is ongeveer 10e-23) Maar dan zijn er een aantal parameters anders: er is een standaard manier om dingen dicht en schoon te krijgen, 99,9% van alle materialen zijn verboden, of zeer sterk gelimiteerd. Zoek op ConFlat of CF flenzen. Ook zijn kosten anders, en maakt niet uit hoe t er uit ziet.
Vergeet ook niet dat "dicht" geen absolute grootheid is. Alles lekt. De vraag is alleen hoeveel, en heb je daar last van? Bekend is dat Helium zich helemaal niet laat binnen houden. Ook niet in een 2cm wanddikte stalen fles. Het is te klein, en vliegt er gewoon doorheen. Gek genoeg is iets luchtdicht maken, redelijk makkelijk: je ziet niet als t lekt. Waterdicht betekent: het lekt minder dat dat het verdampt aan de andere kant. Het ergste is stof: Dat verdampt helemaal niet. Bekend zijn de instrumenten van de Dakar auto's van Jan de Rooij: daar zit stof aan de binnenkant van de elektronische instrumenten (toerenteller, snelheidsmeter etc) die IP 68 gesealed zijn. Geen idee hoe dat daar komt. Maar t zit er.
Waterman schreef :
Één van de lastige aspecten is de thermische uitzetting van kunststoffen; die is flink groter dan van metalen.
En voor het raam waarschijnlijk anders dan het composiet van de kajuitopbouw of romp.
Er zit zomaar 50 graden verschil tussen de mooiste zomerdag en de koudste dag in de winterstalling.
Het raam schuift als het ware tov de boot.
Dat blijft dus altijd in beweging.
Ook 'kruip' (blijvende vervorming tgv belasting) maakt het niet makkelijker.
De niet altijd gelijkmatige dikte van het laminaat is ook nog zo'n onvoorspelbare variabele.
Hoe bepaal je dan het juiste aanhaalmoment van de boutjes?
Voor mij als mede-techneut telkens weer leerzaam hoe Joop de technische vraagstukken op zijn boot benaderd en oplost.
Thx!
Al die dingen. De boutjes zijn M6. Ik heb ze aangedraaid met stand 12 van mijn accu boor. Geen idee hoeveel dat echt is. Je ziet dan inderdaad het plexiglas (12mm PMMA) tussen de bouten wat opbollen. Dus ik ben netjes vanuit het midden beginnen en naar weerszijden "uitsmeren".
Nachtvlinder schreef :
Dit is duidelijk een ontwerpfout. Er zijn tallloze type boten met raampjes in de romp zonder problemen.
Naar huidige inzichten: zeker. Als ik t opnieuw mocht onwerpen, zou ik t anders doen. Tenminste zo dat er geen regenbelasting op de bovenste sealrand kan komen. Maar helaas.
boarderbas schreef :
Het probleem met de meeste engineers is dat ze niet meer kunnen rekenen en het liefst alles uit tabellen halen.
Zeg, we blijven wel beleefd, hè! Dat je me na 15 jaar hier nog zo inschat...
boarderbas schreef :
Het idee is aardig, maar de uitvoering bij voorbaat kansloos. Het snoer is een afstandhouder geworden. Een 2mm snoer geeft, zelfs bij een milde 30% compressie een afstand van slechts 1,4mm. Reken maar eens uit of dat voldoende is. En reken eens uit of je met die schroefafstand zelfs bij een perfect zittingvlak voldoende compressie op de o-ring kan houden.
Wil je dit goed doen moet je al naar een mm of 6-8 snoerdiameter. Voldoende kracht leveren voor de benodigde compressie lijkt me lastig. Dan moet je al naar erg lage schores, met de daar bij komende problemen met compression-set. Kan je ook aan rekenen. Ik zou dan eerder denken aan een siliconen geschuimd snoer.
VHB tape is al 3mm en heeft een vrij extreme tolerantie voor afschuiving. Veel meer dan butyltape.
De snoer was inderdaad bedoeld als afstandhouder, zodat de butyltape zijn werkje kan doen. Maar dat gebeurde dus te weinig. Ik had t maar bij 1 raammpje gedaan. Dat moest alsnog nagetrokken worden. Bij de andere raampjes, zonder snoer dus, was de butyl tot een paar tiende mm weg geperst. Niet accoord uiteraard.
Probleem wat je beschrijft met benodigde compressiekracht, en vooral verdeling daar van tussen de bouten, zou een heel rare dikke stalen flens opleveren binnen en buiten. Duur, zwaar en lelijk.
VHB tape is vooral lijm. Prima oplossing, ook echt aangetoond goed UV bestendig, maar is niet meer goed los te krijgen. Ik heb t overwogen, kort, maar om die reden niet gedaan. InSeal is een nette schuimtape. 4,5 mm dik, na compressie 2-3mm.
Waar ik eerlijk gezegd nog wat mee worstelde is, hoe ik in de hoekjes de bocht moest maken: De bovenrand is natuurlijk 1 stuk, maar naar beneden: inkepen en buigen? Of nieuw stuk en strak tegen elkaar aan leggen?