Onderwerp: RVS schroeven stootlijst uitboren?

Een kabelaring maken van een buisslang (15 cm diameter)met ventielen. Compressortje erop. Voor de sluis op een knopje drukken om met lucht te vullen en daarna automatisch 'deflaten'.
Enige probleem is dat ieder systeem wat je op je boot zet ook weer defect kan gaan.

Slang opgepompt laten en je hebt een "sailing rib"; een zeilende botsauto.

Makkelijk in de sluis maar ik denk dat ik even moet wennen aan het uiterlijk van een motorzeiler die de contouren heeft van een reddingboot met een mast.



Gepost met de officiële Zeilersforum-app

Wel veel meer zeildragend vermogen. Aan de onderzijde natuurlijk voorzien van een foilprofiel

holtere schreef :
Dit lijkt verdorie wel out-of-the-box denken zeg! Ga zo door!

skik op reis schreef :
Zoiets heb ik al eens gezien op een soort luxe sloep. Twee 15-jarige snotapen voeren de Prinses Margrietsluis in in Lemmer, bleven in het midden liggen, drukten op een knopje en die boot bleef stil liggen. Soort van dynamische positionering. Sluiswachter komt naar buiten, zegt je moet hem vast leggen, die apen zeggen hij gaat nergens heen. Sluiswachter zegt maar hang dan tenminste stootwillen uit. Ze drukten op een ander knopje, en uit gaatjes kwamen halve meter lange slangen, die zich vervolgens opbliezen tot stootwillen. Leek wel op ballondieren. Zag er niet uit maar hilariteit alom. Dus dat materiaal is er al.

Bij een vriend van mij pas eenzelfde soort probleem gehad.. daar heb ik een stuk tig draad tegen de schroef aangehecht zodat ik er een tang op kon zetten.
Welicht het omringende materiaal afplakken met alu tape om de warmte van het lassen iets weg te voeren.

Normaal gezien is het een kwestie van 1x snel hechten.

Bij mezelf heb ik een rvs stootlijst over een meter of 3 op de romp zitten( lichte kromming) deze zit vastgeplakt met sikaflex, de rvs strip heb ik eerst behandeld met sika activator en daarna met sika primer.
2 jaar terug de stip verwijderd wegens verven van de romp en de kit kon alleen mechanisch worden verwijderd van de strip.

Wadloper schreef :
Dat 'glimmende stripje' zit er bij ons voor het nut (krassen zijn ok) en biedt bij mijn huidige vaargedrag tot nu toe voldoende functionaliteit. Geen reden om daar nu een boom voor te laten kappen.

Ieder kiest het beschermingsniveau dat bij hem of haar past. Als mij nog vele jaren worden gegeven maar mijn reflexen en/of zicht minder worden stap ik tegen die tijd misschien ook wel over op een lijvige bumper...

Blacktoppie schreef :
Geen lasapparaat laat staan tig-ervaring hier. Anders snelle optie om grip te krijgen.
Bleef de gelcoatschade door de plaatselijke hitte beperkt?

Blacktoppie schreef :
Als Sika werkt gaat Spabond of G/flex waarschijnlijk ook werken.
Dank voor het delen van je ervaringen.

Dat glimmende stripje kan bij je buurman hele diepe krassen trekken in de gelcoat als de strip lager zit als die van de buurman.
Zeker als de schroef niet 100% verzonken is.
Heb de ervaringen als buurman.de
Let nu dubbel op als en een glimmende stootrand aan komt varen dat de stootwillen er niet tussenuit rollen, of achter paal blijft hangen.

Dan is hout of plastic wel vriendelijker. (Zie ook de Dehler versie van stootlijsten)

Hans V schreef :
Die laatste overweging is mosterd na de maaltijd. Het rvs van die strip komt uit een eindige voorraad. Hout is duurzamer.

De reflexen van het bemanningslid in het gangboord met die extra stootwil zijn belangrijker, denk ik. Dat extra bemanningslid heb ik zelden of nooit. En de plekken waar ik aanleg zullen ook niet altijd de jouwe zijn zijn, denk ik.
Je boot heeft nu eenmaal die sierstrip, maar ik neig er naar om het als een ontwerpfout te beschouwen. Sjoerd02 is het met mee eens, zo te zien.

Wadloper schreef :
Jouw houten lijst van omgezaagd oerwoud is zeker niet duurzamer. Terwijl staal ondzettend goed is te recyclen. Je bewering kan dus in de bak met groene hallucinaties.

3Noreen schreef :
Even: ik ben niet begonnen over "daar nu een boom voor te laten kappen". Naar mijn idee te lezen als een verkapt milieu-argument. Hans V. weet met wie hij in discussie is.

Sowieso zijn alle milieu-argumenten met betrekking tot de eigen boot voor eigenaren van polyester boten onbruikbaar. Je kunt het dus beter achterwege laten. Elk recht van spreken ontbreekt.

Maar er bestaat tegenwoordig tropisch hardhout met FSC-keurmerk.
En hout is, hoe je het ook wendt of keert, te allen tijde meer sustainable dan rvs. Het neemt CO2 op terwijl het groeit en als je een fatsoenlijk bosbouwbeleid hebt krijg je uiteindelijk een gesloten milieu-cirkel.

Wadloper schreef :
Strak plan. Nu alleen nog doen.

Tegenover ons in de haven zie ik de ultieme stootlijst(en). Tegen de tijd dat mijn - volgens sommigen sierlijke - lijst niet meer voldoet neem ik maar zoiets denk ik.

Veel te zwaar, in wieringerwerf zit een bedrijf welke lichtgewicht fenders bouwt.
Zelf wel gecharmeerd van de stootlijsten op de WR1 sloepen op de achtergrond, simpele lompe HDPE profielen.

Ja, mooi functioneel voor stootlijsten dat HDPE. Wel lastig te lijmen, dus wordt dan schroeven op poppen.

Vandaag de stootlijst gerepareerd. De schroefjes van de stootlijst bleken makkelijk en zonder afbreken los te draaien. Daardoor hadden we toegang tot de twee afgebroken schroefjes (3.5 x 20mm).

Uitboren (met 2 en 2.5mm boortje) en uitdraaien (met schroefverwijderbit) bleek niet succesvol. De schroefeindes bleken te klein en te hard.

Het viel me op dat ik de uiteinden van de stootlijst naar boven moest duwen om ze weer uit te lijnen met de oorspronkelijke schroefjes. Ze hebben in tegenstelling tot de andere schroefjes dus continu onder druk gestaan, wat mogelijk heeft bijgedragen aan het afbreken.

Ik heb uiteindelijk pal tegen de onderkant van de afgebroken schroefeindes gaatjes (in het polyester) geboord voor de nieuwe schroefjes. Die komen daardoor zo'n 3 mm lager te zitten, waardoor de verticale spanning op de stootlijst gelijk iets afneemt. Om de uiteinden extra te fixeren heb ik ze ook gelijmd met West System G-Flex verdikte epoxy (blijft wat elastisch). De stootlijst lijkt prima vast te zitten.

De langere termijn zal moeten uitwijzen of deze 'tussenweg reparatie' afdoende is. Plan B (uitboren met holle boor, vullen met epoxy en nieuw schroefgat maken) is altijd nog mogelijk.

De schroefjes vervang ik nog door A4 exemplaren, maar tot ik die in huis heb zit het prima.
De schroefgaatjes van alle schroefjes die ik los heb gehad heb ik opnieuw 'gevuld' met Sikaflex voordat ik de nieuwe schroefjes er in draaide. De kit van de oorspronkelijke montage is naar mijn idee mede de reden waarom ik zo'n 15 jaar na dato de oorspronkelijke RVS schroefjes nog probleemloos los kon krijgen.

Na alle voorbereidingen en tweaken netjes opgelost. Schoolvoorbeeld van hoe ja als booteigenaar ook klusser moet zijn - of worden. Ik worstel daar nog mee.

skik op reis schreef :
Veel klooien en accepteren als het nét niet onzichbaar is.

Calidris schreef :
Precies dat. Je doet je eigen perfectionisme een beetje geweld aan, maar dit waren gisteren de opties met de spullen die we hadden om de klus te klaren.

De werf had een adembenemende richtprijs geoffreerd omdat zij ook niet wisten of dit een klusje dan wel een uitdijend project zou worden. Als de zaak dan na 3 uur zelf klussen weer goed vast zit en functioneert neem ik die kleine optische imperfectie voor lief.

Die beschadigingen in de gelcoat bij de afgebroken schroeven (foto 2) zijn overigens van vóór onze pogingen om de resten uit te boren/draaien. Omdat ze precies bij de schroefgaten zitten vermoed ik dat ze bij het monteren van de lijst zijn ontstaan. Waren ons bij het poetsen wel opgevallen tussen de andere krasjes en schuurplekjes (van een zeiljacht in gebruik), maar nooit de link gelegd naar de stootlijst schroeven.

Perfectionisme is je vijand. Wat je moet leren: na lang klooien een gaatje in je gelcoat niet helemaal strak krijgen. Dan even afstand nemen en "vergeten" waar het zit. Het is een kunst. Note: hoe nieuwer je boot, hoe moeilijker

Ik denk dat veel schippers dit herkennen. Voor zover het optische onvolkomenheden betreft.

Om je boot in goede, zeewaardige conditie te houden of brengen kan het ook wel goed zijn om met meer structurele zaken niet te snel tevreden te zijn. Ik zou zelf niet heel relaxed met een 'houtje-touwtje boot' kunnen varen, hoewel ook dat soort jachten slechts in enkele gevallen tot echt grote problemen leidt.

En dan hebben we het niet over stoot/sier/schuurlijsten...

Hans V schreef :
De meeste houtje touwtje boten zoals de ontwerpen van James Wharram zijn opvallend zeewaardig. Je kunt bijna stellen dat hoe ingewikkelder de boot hoe makkelijker het fout gaat.

Maar mooi dat je het lijstje weer vast hebt. Het verbaast me overigens niets dat de werf er geen zin in had. Wat in een hoge prijs tot uitdrukking kwam.

3Noreen schreef : Ik bedoelde houtje touwtje figuurlijk...

3Noreen schreef : Het was een geschatte richtprijs. Ik ken de voorman daar inmiddels goed en heb hem er ook over gesproken. Ze wilden het prima doen maar hadden - net als ik - geen idee hoe groot deze klus zou uitpakken.

Op basis van nacalculatie was voor mij om precies diezelfde reden een no-go.

Hans V schreef :
We zeggen volgens mij het zelfde. Geen zin in risico.