3Noreen schreef :
Bij het bouwen van bootjes geld de wet van Parkinson;
Work expands so as to fill the time available for its completion.
Daarom gisteren met de stootlijst zelf maar even op de rem getrapt qua perfectie!
AndreAzuree schreef :
Ik heb vaak dat ik dingen pas kan als ik bijna klaar ben met een klus, zoals een heel mooi strak laatste stukje kitwerk, van een verder vrij rommelig geheel. Maar dan is het al te laat. 10 jaar later komt zo'n klusje weer langs, dan zijn de skills ook weer wat weggezakt.
Herkenbaar. Je doet het gewoon te weinig. Als je dan een vakman (die het dagelijks doet) dezelfde klus ziet doen denk je: ja, zo snel en goed kan het ook!
Ik heb nog steeds buitengewone bewondering voor Noballast, die met engelengeduld zijn eigen boot in elkaar lamineerde. Ik vermoed dat de kwaliteit van zijn niet-allerprilste werk niet onderdoet voor dat van een vakman. En wellicht zelfs hoger is, want door de enorme tijdsdruk wordt er door sommige vakmensen hier en daar ook wel een bochtje afgesneden.
Een havengenoot vertelde gisteren nog dat hij bij het installeren van zijn buiskap en kuiptent er achter kwam dat de voet van een buis een tijd lang op één schroef had gehangen, waardoor de zaak uiteindelijk helemaal los was gekomen. Wat bleek: de goede maat schroef was blijkbaar op en mogelijk was het vrijdagmiddag, dus had de werfmedewerker maar een zwaar ondermaats schroefje gebruikt om de klus afgerond te kunnen verklaren. Het vertrouwen van de havengenoot in die professionals was wel een tikje geschaad...