Onderwerp: De Ridder 36 "one-off" Vingilot

Eerst maar in de specbladen van de dynamo kijken of t nodig js en /of even meten of er wel écht te veel stroom loopt

De Driehoek Noordzee met de Vingilot,


Afgelopen winter kwam de gedachte op om de driehoek te gaan varen met de Vingilot.
Een mooie stok achter de deur om de boot up te graden tot Categorie 2 niveau ten aanzien van de veiligheidseisen en een mooi doel en bestemming om naar toe te werken.
De Vingilot moest een aantal upgrades hebben zoals:

Stormfok en daarmee ook een kotterstag
Een handlenspomp binnen te bedienen met luiken gesloten
Navtex
Off shore pakket vuurwerk
Goedgekeurd reddingsvest inc sprayhood
Kaarten digitaal en analoog van de benodigde gebieden
Plotter (wens)


Een week voor vertrek had ik alles gereed.
De gedachte was om alleen te gaan varen maar dit werd door het thuisfront, maar ook door mijn goede vriend Michel niet fijn gevonden. Via de whatsapp kwam ik een week van te voren in contact met Piet, en na een kennismaking hebben denken we dat we dit avontuur samen zien zitten. Piet had nog niet veel zee ervaring, maar kon wel zeilen en was een bergsporter wat in mijn optiek betekent dat je vooruit moet kijken en risico’s managed. We gaat zien hoe het uitpakt.

De eerste leg van Harlingen naar Shetland is verreweg het langste met 500 mijl

Woensdag met Piet de boot ingeruimd en naar Harlingen gevaren. Piet laten zien wat de Vingilot kan door lekker de Boontjes op te kruisen. In Harlingen voegen we ons bij de groeiende vloot van uiteindelijk 32 boten die de Driehoek Noordzee Challenge aangaan.
Er zijn 4 bootjes kleiner dan ons, De Jalla Jalla! ligt als ziel- en zeilsgenoot naast ons als sportieve exponent van de bootjes die meedoen.
Een heerlijke blauwe hap en gezelligheid op de donderdag voor het ertrek en na het palaver op vrijdagochtend inclusief een mooi verhaal over weersvoorspellingen. We lopen naar de boot en om 11:30 door de brug van de Noorderhaven met het grootste deel van de vloot.
Een klein deel is al eerder gegaan, en zelfs een boot is gisteravond vertrokken.

Harlingen-Lerwick
De wind laat het bij vertrek afweten en dus gaat de vloot in ganzenpas op de motor richting het zeegat van Terschelling waar de wind langzaam de vlakte weer opvult uit het NO.
Als we het Stortemelk uitvaren kunnen de zeilen omhoog en motor uit. Rust! Nu is de tocht echt begonnen.
Na wat trimmen en een uurtje waait er iets meer wind komt krijgen we de Vingilot echt aan de praat en ze vliegt vooruit. We lopen in op de boten voor ons die met meer motorvermogen zeegaand waren gegaan. We beginnen aan onze wachtroutine.

We gaan eerst noord uit en kruisen beide verkeersstelsels haaks.
Piet zorgt ondertussen voor een lekkere verse groentesoep met ballen. Heerlijk maar hij levert die helaas weer in aan Neptunus als hij last van zeeziekte krijgt.
Ik hoop dat hij snel weer opknapt, anders wordt het toch nog solo met maar met zorgtaken erbij.

Daarna de koers verlegd naar de Shetlands met 310 graden op het kompas. We gaan de eerste nacht in. De wind neemt langzaam toe.
De Vingilot vaart heerlijk lekker door en we zitten voorin in de vloot. We zien de Bobato, Nexus, Infinata 2 en de Fairwinds op de AIS. We moeten in ons ritme komen en slapen nog niet makkelijk.
Piet knapt gelukkig weer langzaam op. Vanwege de energie kiezen we voor een behouden zeilstrategie. We komen in Boortoren Country. Wat een hoop torens zo in de Noordzee. We slalommen eromheen. Ondertussen ruimt de wind en kunnen we wat gaan golfsurfen. Piet probeert het ook en heeft een smile van oor tot oor op zijn gezicht. We weten 12.6 op de klokken te realiseren.
De wind krimpt de tweede dag naar bijna noord en we moeten een stukje aan de wind met een vervelende hoge kruisende golfslag. De Vingilot wordt hier niet gelukkig van en we vallen wat af om haar op snelheid te houden. De Infinata 2, een X 4.3 loopt ons nu hard voorbij.
Gelukkig draait de wind weer wat waardoor we op onze koers weer wat ruime ten opzichte van de wind krijgen.
De laatste honderd mijl! De weersvoorspellingen zijn het niet eens, De Navtex geeft aan dat de wind naar noord draait, de gribs via de Iridium geven aan dat hij maar een beetje ruimt en daarna weer gaat krimpen. Ik pak wat hoogte voor de zekerheid, maar het blijkt niet nodig. Met ruime wind, typisch Brits weer (damp, regen en slecht zicht) zien we de rotsen pas als we er minder dan een mijl vanaf zijn. Bijna verwacht ik de trollen tussen de grafstenen op mainland te zien. We zijn er bijna! Als we om de hoek naar de haven varen verspert een gigantisch cruiseschip onze weg. Lerwick valt er bijna door in het niet. We leggen tegen 10 uur op de maandagochtend aan. Net binnen de 3 dagen gevaren. We zijn nog redelijk uitgerust en ruimen de boot op.
We zijn superblij met hoe het gegaan is. We komen na de Trinity (50 voet Tri, een Halberg-Rassy 43 die een halve dag eerder is vertrokken, een XC45, J120, J133 en een Beneteau 54 als 8e boot binnen. Niet slecht voor ons bootje. Piet heeft zich kranig geweerd en was een aanvulling aan boord. Wat een luxe om een paar uur achterelkaar te slapen, en om te weten dat er iemand oplet terwijl je slaapt.

Dinsdag samen met Piet, Max en Fred een mooie wandeling gemaakt naar Noss, een natuurreservaat twee eilandjes verder. We nemen de Boot naar Bressay, wandelen het eiland over terwijl we genieten van de vergezichten en gaan dan met een rubberbootje over de nauwe engte. De rubberboot wordt bestuurd door een lieftallige dame van natuurbeheer die samen met een collega het reservaat een zomer lang beheren. We hebben niet de tijd om het hele eiland rond te gaan voor en kiezen voor een kortere route. Helaas missen we dan wel de puffins die precies aan de andere kant van het eiland zitten.
De omgeving is prachtig en het weer werkt ook mee. Tegen 1600 weer met de rubberboot over de engte tussen Noss en Bressey en we moeten nog haasten om de Boot van 17:00 te halen van Bressay naar Mainland. Fred (71! Waanzinnig dat hij tot nu toe zo heeft meegelopen) kan gelukkig een lift krijgen en wij halen met nog anderhalve minuut over voor vertrek de pont. Op de haven is de steigerborrel al begonnen. We schuiven aan. Om 1800 is de eetafspraak bij C’est la Vie. Door de gezelligheid denken we daar pas aan als het al over 6 is. Gelukkig is Lerwick klein en zijn we er binnen 5 minuten . Het eten smaakt goed en we zitten leuk.
Woensdag hebben we een excursie met Laurie over zuid Mainland. Laurie doet de tour op een leuke en luchtige manier en de tour, die is prachtig, De vuurtoren bij Sumburg Head, het zuidelijkste punt van Mainland, het eiland Mousa met de Broch en de tombola, het dubbele strand naar st Ninians Isle.waanzinnig mooi.
Ik stuur nog een ansichtkaart naar Koos de Ridder, de ontwerper van de Vingilot dat we met haar tot hier zijn gevaren en zeer tevreden zijn over hoe ze zicht houdt.

’s avonds maken we de vaarplanning definitief. Het lijkt wederom een mooi window te worden met een bezeilde vlotte overtocht. Een mooi vooruitzicht

Lerwick- Flekkefjord.




Donderdag vertrek met een perfecte ZW-wind, eerst kracht 3, en met alle spinakers erop een prachtig gezicht hoe de Dutch Armada weer uit Lerwick vertrekt. Iedereen maakt foto’s van elkaars boten. De wind krimpt iets en het wordt hoog voor de spinnaker, die gaat eraf en de code 0 gaat erop en kan er de hele verdere dag tot de avond op blijven staan. We kiezen om wat extra hoogte te winnen om het krimpen van de wind weer op te kunnen vangen. De wind krimpt in de avond zover dat de code 0 eraf moet om de koers te kunnen blijven zeilen. We gaan ons wachtschema weer in en wisselen om de 2-4 uur. De nacht is rustig. De wind neemt op de tweede dag langzaam steeds verder toe en na het eerste rif komt ook het tweede erin. We zeilen met 50 gr aan de wind en steken onder de shipping Lane door. De wind zou weer krimpen en dan zouden we minder diep hoeven varen.
Als ik weer op wacht kom kan het tweede rif eruit en al snel ook het eerste. De wind neemt langzaam af en de vraag is meer wanneer, dan of de motor aan moet. Twee uur voor de ingang van de Fjord klapperen de zeilen enorm. Naast ons start de Fairwinds de motor en wij volgen hun wijze besluit. We leggen zaterdag om 06:00 uur aan de Trinity en genieten van het havenbiertje in het eerste daglicht. Als 5e boot binnen, in 40 uur, wederom een vlotte overvaart. Jelmer van de Dokter J nodigt ons nog uit voor nog een biertje en om 7 uur rollen we uiteindelijk de kooi in. 9 uur ietwat groggy al weer wakker. Puinruimen aan boord en we mogen aan boord van de Trinity douchen. Wat een luxe, zo’n douche aan boord.

We verkennen het stadje en en genieten van een lunch in een lokaal tentje. En ook ’s avonds lekker een visje gegeten in een lokaal restaurant.
Zondag direct in de ochtend een mooie wandeling vlak achter het dorpje en voor de koffie terug. De rest van de boten komt net tot leven. De rest van de dag socializen met de verschillende buren op de J105 Jalla Jalla!
Piet kookt een lekkere paprika maaltijd en we liggen op tijd in bed.
Maandag vaarplannen maken en naar de weersvoorspellingen en weerwindows kijken. Het lijkt een mooie overtocht op de dinsdag en woensdag Windkracht 7 in de nacht, langzaam afnemend met daarna een windstilte en dan een flinke wind uit het zuidwesten.
Max nodigt ons uit voor een wandeling die erg mooi moet zijn. Prachtige uitzichten, op driekwart van de tocht nog heerlijk zwemmen in een bergmeer (waar zwemmen later verboden blijkt te zijn…) en als we bijna terug zijn blijkt de Whatsapp ontploft en ligt de planning van het evenement op zijn kop. Een flinke deel van de boten wil dinsdag vertrekken en om te voorkomen dat het evenement als een nachtkaars uitgaat wil en weet de organisatie het afsluitende eten op Hidra in Isbua een dag naar voren te trekken. Hulde voor de doortastendheid van de organisatie en dank ook aan de flexibiliteit van de mensen van het Restaurant Isbua.
Ondertussen de vaarplanning doorgenomen. Vannacht nog veel wind, maar neemt steeds verder af tot een windstilte op woensdagavond. Het plan is dinsdag te vertrekken zodra de wind en golven iets inzakken en we de haven kunnen verlaten. Dan houden we zo lang mogelijk wind en kunnen we voor de hardere ZW wind binnen zijn.
Helaas moeten vanwege de harde valwinden motoren naar het restaurant en liggen we enigszins op de wind en golven in KirkeHavn.
Het is een schilderachtig plaatje en eiland en het eten smaakt voortreffelijk. Met een volle buik naar de Vingilot en slapen we ons laatste nachtje in Noorwegen.




Kirkehavn-Vlieland
De bedoeling is ca 7 uur te vertrekken, maar de wind giert nog zo om de totdat we ons vertrek nog even uitstellen. De wind en golven zakken langzaam iets in en we vertrekken uiteindelijk 08:30 uit Noorwegen. We kruisen met grootzeil bij de haven uit. De swell de haven in is flink en alleen dankzij een steungrootzeil komen we de haven uit.
Het eerste stuk is onstuimig met HA en dubbel rif. We stuiteren over de hoge golven van soms wel 3-4 meter maar maken goede vorderingen met de halfwindse koers. Begin van de middag gaan we de wacht weer in en pakken om de beurt wat rust.
In de loop van de middag zakt de wind er iets uit en gaan we naar rif 1 en 0, Later op de avond neemt de wind weer toe en gaan de reven er weer in. We lopen langs onze Duitse buren van de Sirius (Spirit 36) die een paar uur eerder zijn vertrokken.
In de nacht nog een akkefietje met twee schepen. Met een vrachtvaarder na wat taalbarrières prima stuurboord-stuurboord afgesproken en toen kwam er ook nog een visser schuin van bakboord die geen naam op de AIS had en ook niet reageerde op mijn oproep . Pas 3 oproepen later kreeg ik een reactie en opeens een naam te zien in de AIS. Met een CPA van onder de 200 meter en onze variabele snelheid geen veilige situatie. De beste man dacht dat 200 meter prima was. Pas nadat ik hem met met klem gevraagd door koers en of snelheid te wijzigen een CPA van minimaal 0,5 mijl te realiseren lijkt de vissersboot te reageren. Het wordt spannend, maar uiteindelijk zien we de CPA oplopen, en gaan we met 0,4 mijl langs elkaar en het schip aan stuurboord met 1 mijl.
De volgende ochtend dooft de wind steeds verder uit en gaan de reven er weer een voor een uit.
Donderdag einde middag is de wind helemaal weg en is het water helemaal vlak. We starten de motor met nog 50 mijl voor de boeg. Na 4 uur motoren komt de wind uit het ZO opzetten. Tijdens mijn rust heeft Piet lekker doorgevaren met het grootzeil bij met zodat we nog 30 mijl moeten. Piet had een goede inschatting voor de shipppinglane gemaakt. De fok gaat erbij en de motor gaat uit. De stilte keert weer terug. Hoog aan de wind kruisen we de shippinglane zo recht mogelijk. Langzaam komt in het oosten het licht weer opzetten. Het wordt een prachtige morgen. We zien de Dr. J op de AIS via de geul het zeegat weer binnen gaan en doorgaan richting Harlingen. Maar de betonde geul is niet bezeild dus we bedenken een ander plan. Er staat genoeg water dus we kruisen naar binnen. De zon komt op en schijnt over een vissersboot.

Prachtig! We kruisen richting de Vliesloot en ik leg Piet uit hoe je op zeil een aanleg van de haven zou kunnen doen met de huidige omstandigheden. Het is 6 uur in de ochtend dus de havenmeester is er nog niet. Doen dus maar. We strijken aan de wind het grootzeil en lopen op het fokje de haven binnen. Een mooi einde van de tocht. Weer binnen 2 etmalen de overtocht gemaakt met 41,5 uur en zijn de eerste van de Dutch armada die weer voet op Nederlandse bodem zet.

We nemen een biertje en gaan even slapen. 9 uur zijn we weer wakker en nemen we een douche. Na de douche smachten we naar ontbijt en lopen de Dining binnen. Helaas nog niet open, maar na een smeekbede willen ze ons toch wel al een kopje koffie schenken als we niet in het zicht gaan zitten. We kletsen en maken ongein met de serveersters en in een hilarische sfeer verlaten we het restaurant. Ondertussen lopen de eerstvolgende boten de haven binnen. We vangen ze op. In de middag nog borrelen aan boord van een echte borrelboot, een Halberg Rassy en s’ avonds met een groep gezellig eten in de Dining en een gezellige avond gehad.
En dan vrijdag de laatste etappe, terug naar Enkhuizen.

Vlieland-Enkhuizen
Nog een prachtige zeildag. De laatste van de tocht. Een beetje weemoedig verlaten we de haven. Zeilen omhoog en de Vingilot springt aan. Ze is in haar element. Het is bezeild tot de boontjes. We kruisen wederom lekker de boontjes op.
Na de sluis weer op zoet water helaas. Hoog aan de wind is Enkhuizen net te bezeilen. Half vijf, 7 en een half uur na vertrek willen we aanleggen, maar er ligt een Duitser op onze plek te ronken. Zelfs roepen helpt niet om hem wakker te krijgen. De havenmeester weet ook van niets. Als de beste man uiteindelijk wakker wordt leggen we hem uit hoe het hier werkt en hij zoekt een ander plekje.
Wij gooien de laatste keer te trossen los voor een ruige tocht naar de naastliggende box. Zelfs met het havenbiertje erin gaat dat gelukkig nog goed. We gaan even bij Kees op de zeilmakerij langs en besluiten samen te eten. Het wordt nog zeer gezellig met Kees en Monica. Als dan Maaike en Kasper nog aanschuiven is het feest compleet. Op de boot aangekomen valt de visschotel echter verkeerd en gaat het eten over de reling. Niet overgegeven in 1150 mijl en dan in de thuishaven over je nek. Wat een einde.

Epiloog
Piet bedankt. Je was een leuke en fijne bemanning. Je hebt het evenement mooier gemaakt.
En de Vingilot, ze heeft zich fantastisch gehouden. Wat een prachtschip is ze.
Ze heeft ons veilig en snel en met veel zeilplezier deze 1100 mijl meegenomen. Kustzeilers, bedankt voor de organisatie, het was een prachtig evenement en een mooie tocht.
Arnoud

Wat een heerlijke tocht is het voor jullie geweest. Je neemt ons goed mee. Dank je voor het delen. Het leest lekker weg.

Perry

Geweldig, wat een mooie tocht en wat hebben jullie goed gevaren. Leuk om te lezen!

Wat een leuk verslag. Leest met plezier en geniet van het verhaal.

Wat een leuk verslag. Bedankt voor het delen.

Gepost met de officiële Zeilersforum-app

boarderbas schreef :
Hmmmja, hype. Als je toch aan het installeren bent dan zou ik er ook voor kiezen. Ik zie al een 12/30A Victron dc/dc voor 177,- Vier stuks kabels er bij. Ben je voor 200,- klaar. Toch wel lekker om te hebben, het waait toch regelmatig níet op zee, die pruttel gaat toch wel eens aan. Tel daar de zeegaten bij op, kanaaltjes naar havens etc... Kunt het ook andersom zien: wellicht is er amper nog walstroom nodig. Hoef je in het buitenland niet te pielen met apps om de stroompaal aan te zetten (ik noem maar een gruwel)

Prutske schreef :
Zonnepanelen? Past niet op de Vingelot (niet racy), maar zelf vaar ik al jaren rond zonder dat mijn huishoud-accu's worden geladen door de motor en ik hang ook nooit aan de walstroom. Geen LiFePO4 accu's weliswaar, maar ze komen zelden of nooit onder 80% lading.

Prutske schreef :
Je kan je LiFePo4's doorgaans prima zonder DC-DC laden vanaf je alternator. In sommige gevallen is een DC-DC nodig als de regelaar op de alternator niet (goed) temperatuur corrigeert. Het voordeel van de DC-DC is dat je geen handleidingen hoeft te lezen en niet meer kritisch hoeft te kijken naar de opzet van je systeem. Het is dus zeker "makkelijk", maar ik verzet me tegen het idee dat hij "nodig" is.

Hangt inderdaad van je dynamo af. Ik had geen dynamo die corrigeert voor temperatuur. Op een andere boot waar ik opstapper was ging de dynamo wel kapot door oververhitting (bijna brand!)bij laden van de LFP's. Gevaar is dus niet denkbeeldig.

Worden er productie boten geleverd die standaard komen met een instelbare dynamo? Mij lijk dat die aanpassing duurder is als je die nog moet doen dan een DC-DC? Dan komt daar nog bij dat de DC-DC vaak gebruiksvriendelijker in te stellen is met een app.