Onderwerp: Verstaging vernieuwen

Aquaplanning schreef : Hij deed een meting met een multimeter. Het fijne weet ik er niet van. Kosten ca € 230 per boot bij ons in de haven (Warmond) voor 8 boten.

Met een multimeter kun je spanning meten en weerstand. Als er weerstand is, is het mis. Maar je kunt niet aantonen dat het goed is. spanning zul je niet meten. Als het ook maar enigzins goed is, is zowel terminal als stag RVS: geen potentiaal.

Smering: Ik ga het nog 1 keer zeggen:

GIJ ZULT GEEN RVS IN RVS DRAAIEN.

Ik werk in de hightech. Ultra Hoog Vaccuum en zo. SUPER schoon. Als je dan een rvs bout in een rvs moer draait, kom je niet verder dan 2 slagen als je mazzel hebt. Daarna is alles aan elkaar gelast. Voorgoed. Ook zonder kracht. RVS houdt heel erg van RVS.

Probleem bij wantspanners: Elke smering die je er tussen doet, spoelt er weer tussen uit. Elke. De minimale bewegingen tussen spindel en moer zijn al voldoende om koudlassen te veroorzaken. Zonder snelheid geen smering. Dus nu kom jij aan na een jaar of zo, en gaat draaien. Dat lukt dan een halve slag . Daarna zit alles vast. Ik geloof in geen enkel smeermiddel wat in weer en wind blijft zitten. Geen enkele vet of olie of dergelijken. Koper- of zilvervet hebben een kansje, want laat koper (of zilver) achter.

Voor de extra kosten van een bronzen spannerhuis, of een bronzen schroefdraad bus, kun je je werkelijk nul ellende permiteren.

MBT goedkope zelfmeet bedrijven: geinig. Maar je bent zelf verantwoordelijk voor elke meetfout. Die hoeft er maar 1 in te zitten en 600 piek is ineens duurder dan 1000. Daarbij is er altijd wel weer iets te klooien met frutsels. Terminal hier, gaffel daar, etc. Laat dat lekker aan een specialist over. Kost een beetje een hoop minder gezeur.

Penetrant onderzoek:

Hiermee kun je niet de aanwezige vermoeiingsschade zichtbaar maken, maar wel daadwerkelijke breuken die er al zijn. Normaal kun je die niet zien. Je moet denken aan scheuren in het bereik van 0.01mm breed. Penetrant onderzoek is, met netjes werken, op zich wel zelf te doen.

Vermoeiignsschade die wel in het materiaal zit, maar nog geen scheur is, is niet aan te tonen. Op geen enkele manier. Helaas pindakaas. Dus resterende levensduur kun je niet vaststellen. Iedereen die beweert dat wel te kunnen, liegt.

@Joop66; Hoe zit het dan met RVS harpjes, dat is RVS in RVS en gaan altijd los en daar staat ook best spanning op zij het haaks ipv in lijn....? Overigens zou ik zelf voor brons met rvs gaan voor wantspanners als ik moet vervangen (er zit nu ook brons op rvs op overigens).

Yazz schreef :
Die zijnaltijd wat vettig, en je laat ze minder uitregenen.

Maar, ja, ook dat is een risico. Maar als dit mis gaat, kost je dat een harpje. Als de spanner aan de bovenkant vast loopt, moet je de hele kabel vervangen, want aangewalst.

Dat is een boeiende vraag idd Yazz. Gokje van mijn kant: de schroefdraad is wat grover en meer speling in de draad?

Joop66 schreef : Dat begrijp ik niet; hoe komen ze vettig als ze niet worden ingevet? En wat bedoel je met minder uitregenen? Als ik dat letterlijk neem, zijn er harpjes die net zo lang en vaak aan de elementen worden blootgesteld als de verstaging...?

De mate van het vreten van RVS op RVS hangt volledig af van de oppervlakte druk op het aanrakingsoppervlak. Bij verstaging trek je de wantspanner hard aan en ga je er ook nog eens een boot aan scheef trekken. De oppervlakte druk op het schroefdraad van de wantspanners is tientallen malen, zo niet honderden malen hoger als die van een harp sluiting.

Joop66 schreef :
Mwah, voor wantspanners ben ik het met je eens, en is brons-rvs een veel betere combi.

Maar RVS bouten en moeren gaan over het algemeen prima op onze bootjes (is mijn ervaring). Is niet zo high tech.

Ik vervang best veel bevestigingsmiddelen op m’n bootje door A4 (316). Koolstofstaal / verzinkte bouten roesten op zout water weg, da’s ook niks en zit na een tijdje ook vast.
Ik gebruik wel dat anti-seize middel waar ik eerder naar gelinkt heb.
Werkt perfekt. Ik geloof er niet in, ik weet het want het werkt gewoon al jaren goed. Krijg bouten/moeren ook na jaren prima los.
Wel de boel met beleid monteren. Netjes schoon monteren met anti-seize middel op de schroefdraad, normaal aanhalen, en dan is er niks aan het handje. Is mijn bescheiden ervaring.

Extreem zwaar belaste verbindingen (zoals wantspanners) is wat anders.
Mijn Mikalor W5 slangklemmen hebben een AISI 316 cu schroef. Vreten ook niet, maar dat komt denk ik door de cu in de 316.

Yazz schreef :
Heb het eens aan de binnenkant van mijn ogen bekeken.

Komt hier op neer:

1- Om mee te beginnen zijn ze niet schoon. Huidvet doet al veel.
2- Je draait ze niet vreselijk hard aan. Niet zo hard als een wantspanner, of een zeskant bout of zo.
3- De belasting is haaks op de aandraairichting. Deels op buiging. Daardoor wordt de belasting in de schroefdraad nooit heel hoog: buigspanningen lopen heel snel op, maar die zitten buiten de schroefdraad.
4- Je draait ze niet onder belasting los. Dan is de werklast er altijd vanaf. Desnoods een tik met de hamer, en alles schrikt weer los.

Iets als never seez, molycote of kopervet blijft een prima idee.