Onderwerp: Welke electronica blijft wel heel?

Wadloper schreef : Nachtvlinder schreef :
Om niet een ander draadje over een defecte dieptemeter te kapen start ik een nieuw draadje over ervaringen met elektronica die het sneller begeeft dan de verwachting van de gebruiker. Uiteindelijk zal alles een keer stuk gaan.

Ben benieuwd naar jullie ervaringen met vroegtijdig overleden elektronica in combinatie met de manier waarop je die hebt gebruikt.

Ken zelf een discussie over een Raymarine radar die volgens de eigenaar pas 5 jaar oud was en nu al stuk ging. Volgens leverancier - zo stelt het veraal - was 5 jaar al stokoud en hoognodig aan vervanging toe.

Heb op mijn boot een nieuwe Garmin diepte/wind set geplaatst met de Garmin/Nexus GDT/GST43 diepte en log sensors. Bewust niet voor de Airmar variant gekozen. Ben benieuwd hoe die set blijft werken.

Buiten die NASA ervaringen slechte ervaringen met de twee nieuw geinstalleerde Airmar gevers op mijn huidige en laatste boot. Daarvan vielen de temperatuurmetingen uit.

Verder geen slechte ervaringen met B&G apparatuur, waarmee ik deze zelfde boten heb uitgerust.

Van mijn driekleuren/ankerlicht AS34 gaf na 10 jaar het heklicht de geest. Dat accepteer ik. Nieuwe besteld, maar daarin zat het heklicht niet goed vastgelijmd en viel naar binnen. Gereclameerd en een andere gekregen. Gemonteerd en daarvan deed het heklicht het gewoon niet. Pas de derde was in orde en bleef het doen.

We kochten een boot van 7 jaar oud, volledige set met b&g. Alles was kapot, de glazen mat en ondoorzichtig en het plastic brokkelde af.
Noooooit geen b&g meer dus.
Met Raymarine al 20 jaar geen ellende op een kapotte snelheidssensor van 170 euro na deze winter.
Oud spul altijd goed kunnen verkopen ook trouwens.
Voor ons een no-brainer.

B&G is alleen maar een merknaam. Is niet meer de originele Brookes&Gatehouse electronica.

Is hetzelfde als Simrad en andere merknamen. Alleen de stickers zijn anders.

B&G spreekt de zeilers aan. Simrad de motorboot mensen. Echter de producten zijn identiek.

Dit is de samenvoeging van dezelfde producten met merknamen die die doelgroepen het meest aanspreken.

Bram

Naar mijn inschatting is de trent in alle electronica spullen dat men een zo goedkoop mogelijk product verkoopt dat zo snel mogelijk defect raakt ( liefst net na de garantieperiode ).
En dat indien mogelijk niet hersteld kan/mag worden.

Is dus niet vreemd dat ook bij bootartikelen dit dezelfde kant op gaat.
Als je weet hoe lang de garantieperiode is, weet je ook tegen waneer je voldoende gespaard moet hebben om het te vervangen.
Soms heb je geluk, en gaat het langer mee.

Raynarine E7 mfd: in het 2e jaar een uitbreidende donkere (vocht ?) rand in een hoek, jaar 4 kreeg de touchscreen kuren en kreeg daarna het scherm een groene waas en strepen. Geen garantie of coulance. Had er meer van verwacht, ook omdat ik verder nooit problemen met RM spullen heb gehad.

Verwacht van electronica niet meer als 10 jaar. Of het nu omvormers of dieptemeters zijn maakt niet uit.
Dat gezegd hebbende, Furuno lijkt tot op heden nog het langst vol te houden als het op radar/speed/depth/wind/gps/navtex/satcompass aankomt.
Wat betreft omvormers/shunts/laders ed ben ik behoorlijk teleurgesteld met Mastervolt. Alles wat vervangen moest worden is nu Samlex. Op de nieuwe boot word het waarschijnlijk een combinatie van Samlex en Victron, maar ik verwacht niet meer als 10 jaar van deze apparaten, gebaseerd op ervaringen uit het verleden. Je weet hoe wij dingen gebruiken.

..en furuno is dan weer het zwlfde spul als Garmin/Nexus

Mijn b&g spul blijft allemaal heel. Behalve de temperatuur meting en van de triducer en lager van de 608 windset.

Oja: op mijn woonschip is een 15 jaar oude, nauwelijks gebruikte Icom VHF kapot gegaan. Op alle 3 zeilboten die ik heb/gehad heb, bleven die wel heel (maar konden nooit zo oud worden voor ik de boot verkocht)

Het Victron spul (zware Multiplus en scheidingstrafo) op woonschip is 15 jaar oud nu en werktprobleemloos. Op de zeilboot ook, behalve een ooit gebruikte Victron Multiplis, die ging ook defect en kon niet meer voor een realistische prijs gerepareerd worden.

Tony2920 schreef : Je weet dat in Nederland de garantie periode wettelijk is bepaald op een termijn als 'zolang je redelijkerwijs mag verwachten dat een product functioneerd '?
Dat is veelal langer dan de fabrikant of leverancier communiceert.

boarderbas schreef :
@Boarderbas
Voor zover ik weet is Furuno een Japans bedrijf (Garmin = US) en heeft het niets van doen met de 2 andere bedrijven die jij noemt. De kaarten (is dat het spul?) komen wel vaak van dezelfde bron (C-map bijv.).

Ik ben wel nieuwsgierig hoe je aan die informatie komt.
René

Ik heb nog een Seafarer dieptemeter aan boord. Zo'n ouderwetse een met een draaiende schijf erin. Ik vermoed dat deze net zo oud is als de boot (38 jaar). Ieder nieuw seizoen verwacht ik eigenlijk dat hij het niet meer zal doen. Maar dat verwacht ik inmiddels al 18 jaar, maar hij blijft het gewoon doen.
Ik had ook zo'n grote groene Sailor marifoon met draaischijf, de RT144. Daar heb ik wel afscheid van genomen. Maar niet omdat hij niet meer werkte want hij werkt bij de nieuwe eigenaar nog steeds.

Die Seafarer dieptemeter en Sailor marifoon schoten mij ook te binnen als spul dat je vaak nog werkend in een 2eH boot aantrof. Voor de rest heb ik bij elke 2eH boot die ik kocht alle elektronica in de kliko kunnen gooien. Die zeldzame keren dat ik langer dan 4-5 jaar met een boot voer, begon het nieuwe spul ook al uit te vallen.
Positieve uitzondering was een Raymarine ST4000 helmstok automaat (losse drive) die een paar keer is meeverhuisd.

Waarschijnlijk heb ik gewoon pech, maar zelfs een LED toplicht hield er in no-time mee op. Ik beschouw elektronica gewoon als disposable aan boord, vandaar dat ik er zo min mogelijk van wil hebben. Ik kan op binnenwater en langs de kust toerend uitstekend zonder log, diepte en windmeter, vaste marifoon, plotter of AIS.
Met mijn GSM en Handheld marifoon en gewone kaarten aan boord heb ik genoeg elektronische navigatie en communicatie voorhanden. Stuurautomaat erbij is als single-hander natuurlijk wel erg handig, maar ik kom zonder ook nog wel havens binnen en sluizen door als het moet.

Wat het bij ons is blijven doen

Seafarer dieptemeter
IncasTec log
Sailor RT2048 marifoon
Philips MK8 en MK9 Navigator
Yaesu FTM 2002 marifoon

Het raymarine spul uit 2000 (en ouder) blijft het nog steeds doen, wel met wat werk: de st50 tridata doet t nog goed. Wel uit elkaar gehaald vanwege vocht en een lekke pakking in de rand. De st6000 stuurautomaat is ook uit elkaar geweest en doet het weer, de vervangende van marktplaats ligt nog ongebruikt in de kast. De GP tillerdrive is doorgebrand na heel veel uren. Een nieuw motortje ligt in diezelfde kast, maar de zeilprutsertiller werkt veel mooier. De raytheon radar met lcd monitor doet het ook nog perfect. Regelmatig gebruiken helpt denk ik, net als interne verlichting aan om vocht uit de behuizing te krijgen (volgens gebruiksaanwijzing). De nasa navtexpro doet het ook nog prima. De bekabeling gaf het meeste problemen, het en der een kroonsteentje of gecorrodeerde contacten oplossen was nodig.
De nasa nmea windmeter is ooit stukgegaan toen een boot in de winterstalling tegen me aan viel, lijn oid er in en cupje en afdekking lager stuk, gratis toegestuurd door nasa service.
De c70 raymarine plotter viel af en toe uit, maar ook dat bleek een slechte verbinding in een kabeltje. De iPad wordt het vaakst vervangen, niet omdat ie stuk is, maar omdat de iOS versie niet meer past bij de laatste software. En de bescherm kapjes natuurlijk, die gaan stuk door de zon, maar die zijn te printen.
Ik kijk nu al jaren naar vervanging van het hele spul, maar het blijft met wat simpel onderhoud nog steeds werken.
Plotter berg ik binnen op en de rest hangt droog binnen of buiten met een ‘afdakje’ van een latje en pvc lapje erover.
Misschien is het oude spul inderdaad net wat beter, en ook beter te repareren. Droog houden en gebruiken helpt vast ook.
De goden verzoeken zal wel averechts werken ben ik bang, dus maar weer eens naar nieuw spul kijken.

- Het electronische apparaat dat bij mij aan boord het langste meeging tot nu toe was een Autohelm AH-800 helmstok stuurautomaat, die 18 jaar perfect heeft gefunctioneerd, maar er uiteindelijk toch mee stopte.
- De als vervanger aangeschafte Raymarine ST-1000 heb ik 6 jaar meegemaakt, tot ik de boot, inclusief de stuurautomaat, in 2009 verkocht. Toen was er met ST-1000 nog niks aan de hand.

- Op de Southerly 28 heb ik sinds ongeveer 2010 een Raymarine S2 stuurcomputer met een Q047 stuurarm. Werkt ook nog steeds. Veel later heb ik daar een stuurarm van Zeilprutser bij gekocht, die ik nu als de normale stuurarm bij de S2 gebruik. Doet het ook prima. De Q047 is reserve.

- Een NASA accumonitor die het ook al pakweg 15 jaar doet

- Sinds pakweg 5 jaar een Airmar DST800 gekoppeld aan de Advansea multifunctioneel display. Werkt ook nog, ondanks de slechte pers die Airmar hier de laatste tijd krijgt.

- Eerste marifoon was een Icom met DSC, maar zonder GPS; in 2008 verkocht met Victoire. Maar kort gebruikt; geen problemen.

- Daarna steeds Standard Horizon DSC marifoons. Eerst zonder, toen met GPS. Nooit problemen.
- later bij de SH-marifoon een bedraadde handset gekocht voor in de kuip. Nu een jaar of 5 oud, werkt ook nog perfect, hoewel het volume bij wat ruiger weer eigenlijk te klein is.

- Een RX100 AIS-ontvanger van Advansea. Heeft het prima gedaan (jaar of 3)tot ie het niet meer leek te doen. Toen een NASA AIS-Engine 3 gekocht die het nog steeds doet. De RX100 moet ik eigenblijk nog eens rustig in een overzichtelijke situatie testen om te kijken of ie ècht kapot is.

- GPS-72 van Garmin. Niet mijn eerste GPS, dat was een Magellan, die ik in 1995 kocht. De GPS-72 is van pakweg 2000 en doet het nog steeds. Eigenlijk ook al een primitief plottertje waarmee je de ligging van tonnen en je eigen positie op het schermpje zichtbaar kan maken. Prima apparaat.

Het minst bedrijfszekere onderdeel van de boot-electronica zijn tot nu toe de navigatie-computers geweest.
Rond 2006-2007 kocht ik een kleine zakcomputer. Een gevalletje dat niet veel groter was dan een flinke zakrekenmachine. Draaide op batterijen, maar kon ook op 12V. Had z'n eigen GPS. Klein schermpje (nog iets kleine dan van een moderne smartphone. Zelfgescande en gecalibreerde kaarten met MemoryMap als software. Heb ik gemold door de 12 V een keer omgepoold aan te sluiten met de niet originele voedingskabel.

Toen een Pipo (Calidris weet nog wel wat voor ding dat was) die een paar seizoenen aardig heeft gewerkt. Uiteindelijk toch een te vaag apparaat (startte op zodra je er spanning op zette, los van de aan/uit knop). Open CPN als software en O-charts kaarten

Daarna een Hystou, die op papier het ei van columbus leek. Fanless, klein en snel, met een flinke bak aan geheugen. Los beeldschermpje en draadloos toetsenbordje. O-charts kaarten. Losse USB-GPS. Heeft anderhalf jaar gewerkt, wilde daarna niet meer opstarten. Gecommuniceerd met de bouwer in China; moederbord opgestuurd naar China. Na het nodige heen-en-weer gemail kwam de boodschap dat het gerepareerde moederbord binnenkort op de post ging. Echter nooit iets ontvangen en ook nooit meer wat gehoord. Wel reclame van hetzelfde bedrijf. Klaar met Chinese spullen dus.

Nu een refurbished HP-laptopje.

Nou, genoeg informatie?

holrobert schreef :

Die vlekken bij de rand hebben wij ook met de axiom 9 +, vlak na de garantie. We konden een nieuwe kopen en cash back van de oude van 209 euro krijgen. Gaf toch wel een nare smaak in de mond. hij doet het nog steeds en met de tweede geen problemen.
Mvg Grover

Als je niet zoveel vaart, kan het best lang goed gaan, kan ik mij voorstellen: weinig warmteontwikkeling of andere omstandigheden die bij de “rated” specificaties van de gebruikte componenten in de buurt komen. Verder is het wellicht zinvol meer begrip te krijgen van de faalmechanismen: is dat mechanisch (waterdichtheid valt daar m.i. ook onder…) of electronisch. Wat dat laatste betreft: valt dat dan onder een slecht electronisch ontwerp (gevoelig voor spanningsvariaties, aardlussen bij netwerkingegratie…) of een al of niet bewuste keuze voor electrische componenten die dichter bij hun max. specificaties ingezet worden?

“Merken noemen” levert niet zoveel op tot zover: is all over the place. Ik kan mij ook niet voorstellen dat fabrikanten bewust naar een “planned obsolesence” ontwerpen; dat is opzich al een vak. Wel zie ja dat NASA mechanisch wat minder robuust lijkt te zijn: zie het draadje van Roozeboos over de vochtproblemen, de keuze voor goedkope glijlagertjes en de huiddoorvoeren van een materiaal dat je volgens deze fabrikant in moet lamineren.

Als een fabrikant van bv een regelklep voor toepassing in de industrie een nieuw type klep ontwikkelt, moet dit volgens internationale normen een Design Validation Test hebben doorstaan. Dit zijn zeer intensive duurtesten onder brede en extreme condities die geaudit worden. Pas dan mag het op de markt komen en gebruikt worden. Kost tijd en is erg kostbaar. En dan nóg kan het 10 jaar duren voor zo’n product als “proven technology” wordt gezien en als standaard gekozen wordt.
Of dit in de automotive industrie ook het geval is voor sensoren of eindproducten weet ik niet, maar ook daar zijn wel eens terugroepakties (althans als er veiligheids issues blijken). Je kunt ook niet alles testen en het blijft statistiek. De energiereus waar ik voor werk houdt wereldwijd statistieken bij van faalkansen en -mechanismen in alle installaties en houdt deze gegevens per apparaat bij. Dagelijks werk voor de Reliability Engineers; o.a. in safeguarding ontwerp en onderhoudsplanning wordt deze data gebruikt, maar ook om deals met vendors te kunnen maken.

Ik ben bang dat een formele certificering voor consumentenproducten deze veel te duur maakt, zeker wanneer het om kleine oplagen gaat en dit soort producten aan mode onderhevig zijn. Niemand vaart tenslotte nog met een 15 jaar oude plotter, omdat de huidige fijner werken en meer kunnen bv. De druk om als eerste “weer iets nieuws” aan te bieden zal erg hoog zijn denk ik.

Gelukkig hebben we in Europa ons consumentenrecht; dat helpt een beetje als je het de moeite waard vind hier gebruik van te maken. Een paar keer vloeken, iets nieuws kopen en wat boze posts op een forum schrijven zal vaker gebeuren…

PvO schreef :
Klopt. Zo hoorde ik laatst van een gebroken aandrijfas van een 7 jaar oude auto. Dealer zei: valt buiten garantie. Importeur zei: "Mag nooit kapot gaan, dus vervangen op onze kosten".

Mijn langstwerkende stuk electronica was de Garmin GPS-50 ( www.javawa.nl/gps50.html )
Die op mijn vorige boot zat. Dat ding is in 1991 geïntroduceerd en is de 2e (!) GPS van Garmin. Hij heeft het tot de verkoop van de vorige boot (2019) gedaan. Al moest je hem in al in Hellevoet opstarten om ergens aan het eind van het Slijkgat een 1e positie te krijgen, haha. Ik heb er wel succesvol Pin Mill mee aan kunnen doen.

Ja hier is er ook geen pijl op te trekken. Goed bekende merken gingen juist stuk, prutsmerken blijven het maar doen.

Furuno: van het display vielen steeds meer strepen weg terwijl ie binnen gemonteerd
Standard horizon: marifoon: binnen 14 jaar probleemloos, buiten vocht achter schermpje (maar blijft het doen). PLotter (binnen) niks over te klagen.
Raymarine stuurautomaat: de normale Q047 drive is speelgoed van binnen. De GP versie al een stuk beter. Displays blijven het doen, stuurkompas wel al stuk gweest.
Pelagic stuurautomaat: tot nu toe perfect maar veel heeft hij nog niet gedraaid. (Dezelfde Chinese drive als Zeilprutiser?)
Nasa: wisselend. Toplicht ruk, windmeter niet al te best, log heeft nog nooit iets goed aan geven, GPS repeater en log doen het 14 jaar zonder enig probleem.
TBS accu monitor: perfect
Victron: oude lader (uit jaren '90) blijft het maar doen.
MLR GPS: jammer van de GPS roll over want voor de rest een perfect ding.
Oude Garmin hand GPS: kan blijkbaar niet tegen een beetje zout water. Niet zo hanfig aan boord

Waterrimpels schreef :
Ik kwam mijn eerste boot, Nachtvlinder, in 2019 tegen in Stellendam: toen werd die MK9 ook nog steeds gebruikt!

Mijn autohelm 6000 is van 1988evenals de boot, ooit de computer gerepareerd en op ZF verslag gedaan van reparatie van tandwielen in de drive.
38 seizoenen dus. Evenals de koelkast. De motor vorige winter gereviseerd.
NKE was origineel en in voorjaar 2006 verwijderd.
Toen kwam Raymarine, wind, log,MFD E80,radar en later AIS reciever en nog later AIS transponder.
MFD onder de buiskap en haalden we steeds binnen waardoor een pin van de radaraansluiting op MFD brak. Opgelost door een draad op de printplaat te solderen en door ongebruikte socket naar buiten geleid.
Nu af en toe geen windgegevens maar zit waarschijnlijk in beschadigde kabel in de mast.
Radar werkt niet meer denk door weinig gebruik.
Marifoon was tot vorig jaar Shipmate RS8300 jonger dan de boot maar niet veel, nu SH 1850