La Mavare schreef :
Nu nog even wachten op de mensen die het niet oefenen/kunnen.
Oefenen doe ik het nooit; met de huidige boot heb ik het nog nooit gedaan en ook niet nodig gehad.
Met de Victoire 22 wel.
Lang geleden (ergens rond 2000, denk ik) wilde ik van de Roompotsluis naar Stellendam. Ik vertrok een veel te laat en ruimschoots voor ik het zeegat uit was, kenterde het tij. Bovendien stond er een NW-wind. Ik moest dus opkruisend bij de NBJ zien te komen. Toen het tij eenmaal goed begon te lopen kwam dat opkruisen neer op heen-en-weer zeilen van de ene kant van de betonde geul naar de andere. Grosso modo kwam ik geen meter vooruit. Nou ja; dan de motor maar gestart.
Dat was toen nog een 9.9 pk Mercury Sailpower. Een motor die me de nodige hoofdbrekens heeft bezorgd. Dat deed ie ook nu weer; hij wilde niet starten. Ik ben even buiten de geul voor anker gegaan om te kijken hoe de bougies eruit zagen en de overmaat aan benzine, die misschien in de cilinders terecht was gekomen, eruit te slingeren. Dat hielp niks; de motor wil de nog steeds niet starten.
Anker op gegaan en op de zeilen, met een ruim windje, terug naar de Roompotsluis.
In de voorhaven ben ik heen en weer blijven kruisen, totdat er een ander zeiljacht voorbijkwam. De bemanning van dat jacht aangeklampt, door er even zo dicht mogelijk langs te zeilen (een marifoon had ik nog niet) en gevraagd of ze me langszij mee de sluis in wilden nemen. Na enige aarzeling wilden ze dat wel. Lijn voor en lijn achter en een spring plus de nodige stootwillen ertussen en zo de sluis in.
Ik had gelukkig nog een fles wijn liggen. Die na het schutten aan de schipper van de andere boot gegeven en in de voorhaven aan de oostkant weer losgegooid.
Op de zeilen naar de Betonhaven.
Daar lag toen nog een passantensteiger. Een vrije plek van voldoende maat aan de goeie kant was er niet meer. Dus aan de schipper van een Bries gevraagd of ik aan het eind van een opschieter in de wind, bij hem langszij mocht schuiven. De Bries-schipper vertrouwde het niet erg. Een mannetje alleen in een 22-voeter, wat kon dat zijn..? Na even nadenken stemde hij toch toe. Als ik het maar voorzichtig deed!
De steiger lag met de heersende wind precies goed voor een opschieter waarbij de boot evenwijdig aan de steiger tot stilstand kon komen. Met alleen het grootzeil schoof ik hoog aan de wind op de Bries af. Dat ging al niet zo ontzettend hard en door de schoot te vieren tot het grootzeil kilde, of juist aan te trekken, kun je snelheid ook vrij nauwkeurig regelen.
Op een paar meter voor de Bries de schoot helemaal los en de boot schoof keurig netje bij de Bries langszij.
De volgende dag ben ik overigens weer op de zeilen vertrokken naar Zierikzee. De motor deed het nog steeds niet. In Zierikzee ben ik de havenmond ingezeild en heb in de verbreding die net achter de mond zit de boot even gaande gehouden om opnieuw om een sleepje te vragen.
De motor werd (met een bootje) opgehaald door Mulder (zit net na de keersluis aan stuurboord), die er in tweede instantie mee naar een Mercury dealer elders op Schouwen ging. Daar constateerde men dat de electronisch onsteking het had begeven. Na anderhalve dag had ik de motor met een nieuwe ontsteking weer terug en kon ik weer verder..