Onderwerp: Anodes vervangen?

Magnesium lost inderdaad vrij snel op in alleen zoet water kon ik constateren.
Gisteren de boot uit het water na twee jaar ( nou ja , april 2011 tot nu) en de magnesiumanodes zijn inderdaad behoorlijk ver heen.
Is trouwens de eerste keer dat ik die gebruikte maar het is maar goed dat ich de afgelopen 2 jaar niet vaak op zout water ben geweest.
Maar ze doen het in ieder geval wel.
Ik denk alleen dat in dit gevan de anode gewoon oplost doordat hij met de bronzen schroef is verbonden.
De epoxy coating van de aluminium van de saildrive die er nu 4 jaar op zit is volledig intakt.
Vroeger heb ik 11 jaar lag zinkanodes gebruikt die ca. 3-4 jaar mee gingen .
Ik weet nog niet wat er nu op komt , eens kijken.
Ad

Even voor de topic starter: ik zou die dingen niet vervangen, ze zijn nog bijna als nieuw! Gewoon even de bruine korts eraf rossen met een goede staalborstel. Je hoeft ze niet eens te verwijderen daarvoor.

laten we even voorop stellen dat als het goed is anodes niets hoeven te doen, ze OFFEREN zich op als er iets niet in orde is voor dat er iets kostbaars verdwijnt.

als je puur alu aan een draadje in het water hangt, dus geen zeewaardige aluminium voor gebruik in zeewater, of nog erger magnesium, verdwijnt dat ook na een tijdje, dus als je nu ongerust wordt omdat anodes heel blijven , stop er magnesium onder weet je in ieder geval dat ze verdwijnen.

voor mij zijn anodes van zink.

Op een goed gebouwde boot heb je helemaal geen anodes nodig. Zolang je geen schade hebt aan metalen delen, voor de meeste lezers hier is dat het alu staartstuk van de sailsrive, dan zit het goed.

Dick Koopmans voor op zijn aluminium Jantines ook 100.000-den mijlen rond zonder anodes op zijn boot.

Een anode die niet verdwijnt onderwater hoeft echt niet te duiden op een slechte werking. Op mijn eigen boot (staal) heb ik 5 anodes, 4 flush gemonteerd in de romp en eentje op de schroefas. Na bijna 4 jaar in het water, 70% van de tijd op zeewater, is er minder dan 1% verdwenen.

Als ik dat van te voren had geweten, dan waren er, net als bij Koopmans, geen anodes opgekomen. Behalve die ene die nu om de schroefas heen zit. Het betekend gewoon dat je electrische installatie goed voor elkaar is

Hallo allemaal,

Ik heb het advies om de anode te ontkalken opgevolgd. Daarnaast heb ik het e.e.a. gemeten en denk ik tot de conclusie te kunnen komen dat ik de anode, die ik nu 2 jaar heb gebruikt onder een polyester boot nog wel even kan gebruiken, aangezien de anode nauwelijks aangetast lijkt.

In eerste instantie zag de anode er zo uit:



Ik heb de anode 2 dagen in de schoonmaakazijn laten liggen.



De anode kwam er zo uit:



Vergelijk dat eens met een nieuwe:



De oude anode is niet zo glimmend en glad als een nieuwe.

In dit topic werd geschreven dat de anode 'nog geen gram is afgevallen'. Dat is helaas niet helemaal waar, want het verschil tussen de oude en nieuwe is ongeveer 25 gram. De oude weegt 1375 gram, de nieuwe 1400 gram. Door de gebruikte meetmethode moeten er natuurlijk wel rekening worden gehouden met enige onnauwkeurigheid...



Kan dat verschil veroorzaakt worden door het omzetten van zink naar een zinkverbinding zoals bijvoorbeeld zinkoxide, zoals geopperd in dit topic?

Het soortelijk gewicht van zink is 7.11 g/cm3, dat van zinkoxide 5.61 g/cm3. Bij benadering is de inhoud van de oude anode 200cm3, wat bepaald is met onderdompelmethode. Hierbij geldt natuurlijk ook weer dat er rekening gehouden moet worden met meetfouten door de gebruikte methode. Ik heb naast de onderdompelmethode ook nog een centimeter gebruikt om de inhoud te bepalen, zodat ik de uitkomst van de onderdompelmethode kon verifiëren .
Voor het gemak ga ik ervanuit dat de anode uit 1 soort materiaal bestaat. Deze aanname is niet helemaal terecht want de bouten draaien vast in ander materiaal. Hierdoor ontstaat nog een schattingsfout.



Als ik die inhoud vermenigvuldig met de dichtheid, dan kom ik op een gewicht van 1422 gram indien de anode van zink is en 1122 als de anode uit zinkoxide zou bestaan. Dit is een verschil van 300 gram. Deze onderdompelmethode getallen wijken af van mijn weegschaalmeting, maar laten volgens mij wel zien dat de 25 gram verschil niet verklaard kan worden door het (volledig) omzetten van zink naar zinkoxide.

Mijn voorlopige conclusie is dat de oude anode nauwelijks aangetast is, aangezien de vorm en het gewicht nagenoeg gelijk zijn aan een nieuwe anode.

Blijft natuurlijk nog wel open staan of dit de beste anode is voor het gebruik op zoet water. Aangezien mijn motor en andere metale delen er nog steeds prima uit zien en mijn Volvo Penta dealer alleen dit type anode voor zoet water levert, blijf ik deze anode nog maar even gebruiken.

Ik zou met de bovenstaande conclusies opzoek gaan naar een anode die wel op offert.

ook iets anders als er blijkbaar niets anders is dat zich opoffert (zoals het Al van de Saildrive)?
soms valt er gewoon niets te offeren.... daar moeten we dan maar mee leven.....

Zoals al eerder bij verschillende antwoorden vermeld, heeft een zinkanode op zoet water geen zin. VP levert voor gebruik op zoet water wel degelijk aluminium anodes, hier een willekeurige greep :
aluminium anodes

ervaring; op een toch relatief oude stalen boot (lees; niet perfect) en op zoet water; de zinkanodes na 3 jaar praktisch nieuw maar opgeborgen en er nu alu onder gezet (sinds 2 jaar niet meer gekeken...dat dan weer niet)

CeesS schreef :
CeesS, verschillende mensen ervaren dat zink geen probleem is op zoet water. Hoe kan het dat een zinkanode "aangevreten" wordt als deze gemonteerd zit op een schroefmoer waarbij de schroef gemonteerd zit op een rvs as en op zoet water?. Dit zou toch een bepaalde werking suggereren waar het voor bedoeld is. Uit te sluiten is ligging van de boot naast stalen wanden of stalen schepen.

Wanneer een (zink) anode niet opoffert in zoet water, is er gewoon weinig om zich aan op te offeren.

Om zich te kunnen opofferen zijn nodig: minimaal 2 metalen die verschillen in edelheid EN een geleidende vloeistof.
Zout water geleid beter dan zoet, dus meer opoffering dan dezelfde boot in zoet water.
Zou je de boot in olie kunnen leggen dan is er totaal GEEN opoffering, omdat olie niet geleid.

Is er weinig contact (een rubber isolatie) tussen RVS as en bronzen schroef, dan is ook de opoffering evenredig minder.
Is er weinig verschil in edelheid, dan is ook de opoffering minder.

En het minst edele metaal offert zich altijd het eerst op, afhankeliijk van de positie in de edelheids lijst sneller of langzamer.

Ik denk dat het veilig is om te stellen dat zink anodes prima zijn, ook op zoet water.

Proost schreef : klopt, het is alleen wel iets ouderwets in mijn optiek om ze vast te lassen.

als ze er nog opgelast zitten slijp je ze er af en kan je er 2 draadeinden voor terug (laten) lassen. dan worden ze makkelijk demontabel.

Proost schreef : De TS heeft juist wel een probleem.
Proost schreef : Als de zinkanode in direct contact is met een bronzen schroef, zal die inderdaad oplossen, zelfs in zoet water. Die methode van montage lijkt weinig zin te hebben, ik neem aan dat je de schroefas wilt beschermen, in dat geval dien je een anode te monteren in het 'zicht' van zowel schroef als schroefas.

De algemene aanbeveling is duidelijk, zie o.a. hier

Waarom gaat men er toch altijd vanuit dat een anode zich op MOET offeren? Met een goed electrisch systeem is er niets aan de hand.

Galvanische corrosie heeft jaren en jaren nodig om een dergelijke anode voor een paar procent op te vreten, een heel klein foutje in je gelijkstroom circuit kan een dergelijke anode in 4 weken helemaal doen verdwijnen.

90% van de anodes verdwijnen door fouten in het electrische systeem. Als dat allemaal goed is uitgevoerd kun je zonder anodes toe.

Zoals ik al schreef, Dick Koopmans senior had op zijn aluminium(!) boot helemaal geen anodes en vaart al meer dan 30 jaar met die boot op zowel zee als binnenwater. Hij heeft geen corrosie problemen.

Als je een magnesium anode los in het water hangt zonder boot eraan vast verdwijnt deze ook. Even goed blijven kijken naar oorzaak en gevolg.

erik je praat voor dovemans oren, mensen willen zien dat een anode verdwijnt, anders denken ze dat hij niet werkt.

inplaats van de oorzaak wegnemen dat een anode niet HOEFT te werken, duwen ze er nog snellere verdwijnende metalen onder.

maar ik ga liever een keer lekker uit eten dan dat ik een anode boer spek.

Zolang de anode intact is EN het metaal wat het moet beschermen intact is, lekker laten zitten.

Stan

newbie schreef :
Misschien jammer voor je mooie berekening maar de aanslag die er op kan zitten is geen zinkoxide maar zinkhydroxide ofwel Zn(OH)2 .
Als de anode oplost verdwijnt dat zink als Zn2+ ionen in het water en verbindt zich daar met OH- dat aan het meer edele metaal ( bijv. het staal van de kiel) wordt gevormd samen met H2( waterstof) dat ontwijkt.
Omdat in zoet weter de zink maar erg langzaam oplost blijft daar het onoplosbere zinkhydroxide gewoon op de anode zitten waardoor deze minder effectief wordt.In zout water of water wat om andere reden een hogere geleidbaarheid heeft dan zoet water lost het zink te "snel"op om het zinkhydroxide te laten blijven plakken.
Voor de chemisch geinteresseerden wordt worden in onderstaande bijlage de chemische processen van galvanische corrosie nog eens weergegeven. Die plaatjes heb ik een keer gemaakt voor de engelse Leisure Club waar natuurlijk ook nogal wat vragen over anodes , corrosie e.d. bestaan.( vandaar in het Engels).
Ad

CeesS schreef :
In de galvanische reeks staat rvs boven mangaanbrons, messing of koper en daar onder staat zink. Dus nu vanaf de rvs as richting brons of messing schroef naar de anode die achterop zit. Wat zou nu als eerste oplossen. Eerst de anode, dan de schroef en daarna pas de RVS as. Voor bescherming van de as is dit uitstekend want die loopt pas gevaar wanneer zowel de anode als de schroef opgeofferd zijn. Ook loopt de schroef geen gevaar zolang de anode nog werkt.
Tenzij ik het verkeerd begrijp.

Bedankt Yellow Boat, goed punt.

Gelukkig was mijn conclusie een voorlopige conclusie, dus kan ik hem nog steeds bijstellen....

Eens even waar die zinkhydroxide vandaan komt, want ik ben geen scheikundige en je kunt mij dus van alles wijsmaken...

...

Elementair zink reageert niet met watermoleculen. Het ion vormt wel met de hydroxide-ionen die in het water zitten, een beschermende, moeilijk oplosbare laag van zinkhydroxide (Zn(OH)2).

Hierbij geldt volgende reactievergelijking:

Zn2+ + 2OH- -> Zn(OH)2(s)

Met H+-ionen uit het water, vindt volgende reactie plaats:

Zn(s) + 2H+ -> Zn2+(aq) + H2(g)

Bij deze reactie komt dus waterstof vrij dat met zuurstof explosief reageert.

...

(Van dat waterstof heb ik gelukkig niet veel gemerkt)

Blijkbaar wordt er zinkhydroxide gevormd en geen zinkoxide. Ik begrijp dat dat alleen aan de buitenkant is, en dat de zinkhydroxide de anode passiveert (pagina 19) (passiveert: niet meer laat werken door de beschermende werking van de aanslag).

De vraag is nu 'Is de aanslag op de buitenkant van de anode kalk of zinkhydroxide?'

De anode heb ik in de schoonmaakazijn gelegd met het idee dat de bruine aanslag door kalk veroorzaakt werd. Op de putten in de anode zat trouwens geen aanslag.



Het resultaat was een hele schone anode, zonder aanslag.



Stel nou dat het dus geen kalk was, maar zinkhydroxide, dan zou dat dus ook moeten oplossen in (een reactie aangaan met) de schoonmaakazijn.

Ik heb opgezocht wat schoonmaakazijn is en weet nu dat schoonmaakazijn voor 8 - 15% bestaat uit azijnzuur (systematische naam ethaanzuur).

Volgens de wiki is zinkhydroxide 'bijgevolg goed oplosbaar in een verdunde oplossing van een zuur'.

Het idee dat het kalk is omdat het oplosbaar is in schoonmaakazijn is iets te simpel. Het kan dus inderdaad ook zinkhydroxide zijn, als dat inderdaad ook oplost in de schoonmaakazijn.

Om de vraag 'Is de aanslag op de buitenkant van de anode kalk of zinkhydroxide?' te kunnen beantwoorden moet er nog het e.e.a. worden uitgezocht. Ik heb hier nog een 4 anode-delen liggen, allemaal met aanslag, dus kan nog verder gaan met het 'onderzoek'.

Heeft iemand enig idee hoe ik kan aantonen dat de aanslag daadwerkelijk zinkhydroxide is? Wat reageert er bijvoorbeeld wel met kalk (CaCO3?) en niet met zinkhydroxide (NH4OH) (of juist andersom)? Hopelijk kan het met een huis-, tuin- en keukenmiddeltje...

Ik heb al verschillende anodes in azijn gegooid en die kwamen er toch echt redelijk schoon uit wel dof vergeleken met een nieuwe, maar schoon. Wat men ook beweert dat het niet kan, maar van huis uit ben ik een redelijk ongelovige Thomas (jammer dat hij weg is) en het is niet altijd zoals men zegt.

Proost schreef : Er zijn omstandigheden waarin RVS (dat chemisch gezien voor het grootste deel uit ijzer bestaat) wel degelijk kan corroderen, zie bv hier

Heb redelijke kennis als metallografisch medewerker (ex), ligt het niet aan. Weet ook iets van werking van kathode en anode. Er zijn altijd omstandigheden te vinden die logenstraffen wat in bepaalde gevallen in theorie aannemelijk zou zijn. Dat neemt niet weg dat in een normaal milieu (zonder extremen) iets waarvoor het ontworpen is, zoals een anode, zeker zal werken in meer of mindere mate en daar moeten we dan maar van uit gaan. Iemand die iets beweert vanuit de theorie of een ander die zegt dat het proefondervindelijk vastgesteld is??? Wat geldt is dat iedereen maar datgene moet doen waar hij/zij van overtuigd is en resultaten zelf maar moet beoordelen.

Klusbaasje schreef :
Natuurlijk moet je met magnesium oppassen omdat het potentiaalverschil zodanig hoog kan zijn dat een iets minder goed hechtende onderwatercoating dan los kan laten (dat is -bellen blazen onder de coating-).
Aluminium is wat rustiger en een goede middenmoot-anode.
Zink werkt op zoet water nauwelijks, daar blijf ik bij en dat heeft niets te maken met winkeliers die zo veel mogelijk anodes willen leveren, dan heb je mijn verhaaltje niet goed gelezen (TNO is geen winkel...)

Mijn boot is na 6 jaar aan 6 nieuwe aluminium anodes toe, dat is normaal met een bronzen schroef van 24 inch.

Even proberen of ze nog solide zeer, d.m.v. met een hamertje er zachtjes op te tikken

Misschien een wat onnozele vraag maar hoe herken ik eigenlijk een anode? Ik bedoel, ze hebben vaak dezelfde vorm en zijn vaak geoxideerd.
Hoe kan ik zien of het van Zink, Aluminium of Magnesium is?