Onderwerp: Zelf anker maken

Proost schreef :
ok beetje opschalen dus ik heb 14mm liggen.

Half on topic....ik heb net een Rocna 25 Kg anker uit de vuilnis bak getrokken. De steel is halverwege afgezaagd, was iets verbogen en vanwege garantie moest het blijkbkaar onbruikbaar worden gemaakt. Het anker lijkt verder nog in prima staat.
Weet iemand met welke electrodes dit soort staal te lassen is? Heb gezocht op specificaties maar het enige dat ik kan vinden voor het soort staal is "T16270-1996 Standard, Grade Q620" in een Rocna document. Wil proberen er een nieuwe steel aan te lassen om er een back up anker van maken.

het missende stuk eraan vast bouten?

costijn schreef :
Het is, hoe dan ook, een bepaalde soort koolstofstaal. Daardoor in principe met elke electrode voor koolstofstaal te lassen. Rutiel electroden (6013) lassen het makkelijkst. Basisische electroden (7018) starten wat lastiger, maar geven in theorie een sterkere las.

De lasnaad moet je in dit geval wel een beetje voorbereiden om zaak over het volle oppervlak van de schacht aan elkaar te lassen, denk ik. Over de langste naden de einden aan beide kanten onder 45 graden afschuinen tot het midden van de materiaaldikte. Als één las de naad niet volledig vult, de naad vullen met een las over de eerste las, tot je de originele materiaaldikte hebt bereikt.

holtere schreef : Dat is mischien wel een goed plan inderdaad mochten de lassen niet houden! De rest van de steel kon ik helaas niet vinden.

Wadloper schreef :
Met koolstof staal wordt bedoelt, hoog koolstof gehalte? Als ik zit te googelen lees ik dat high tensile steel (dat voor ankers gebruikt wordt?) juist low carbon is...hier zit bij mij een beetje de verwarring. Bedankt voor de tips wbt lasnaad, zal flink met de afbraam schijf aan de gang gaan.

costijn schreef :
Wie gaat er lassen, als het lassen wordt? Een professionele lasser krijgt dit onwrikbaar aan elkaar en heeft er, inclusief het voorbereiden van de las, een kwartier tot een half uur werk aan. Bij een smid of een klein constructiebedrijf ben je voor pakweg € 50,- klaar.
Een amateur met enige laservaring kan het ook. Het werkstuk is in elke positie neer te leggen dus elke las kan een simpele onderhandse las zijn.

De zaak met bouten aan elkaar zetten betekent werken met strippen aan weerszijden van de schacht en tenminste twee boutgaten en bouten (met uitstekende moeren?) aan elke kant. Zou dat nog lekker lopen over de ankerrol? Om dezelfde sterkte te bereiken als met lassen wordt het allemaal veel te lomp, naar mijn idee.

De schacht was zijdelijngs gebogen?

Dat betekent dat de schacht te dun is.
Wanneer je dan dezelfde maat er weer aanlast verbeter je niets.

In de omschreven situatie zou ik niet op een lasnaad vertrouwen die ergens halverwege de schacht zit.
Het lijkt me verstandiger om over die lasnaad aan beide zijden een flink stuk strip er aan te lassen.
Dan heb je met hetzelfde werk de fout van een te dunne schacht verholpen.

Het verbaast me dat de vorige eigenaar dat niet heeft gedaan.

costijn schreef :
Met koolstofstaal wordt niet specifiek staal met een hoog koolstofgehalte bedoeld. De term wordt gebruikt om het te onderscheiden van andere ijzerachtige materialen zoals gietijzer en rvs. Gietijzer bevat ook koolstof, maar veel minder.

Je moet het niet moeilijker maken dan het is. Dat staal van je anker is met elke electrode voor normaal staal te lassen. Als je het laat doen, zou ik de professional laten bepalen welke electrode hij gebruikt.
Als je het zelf gaat doen zou ik gewoon een 6013 rutielelectrode gebruiken.

Het was de lasser zelf die me nadrukkelijk vroeg om goed uit te zoeken van welk soort staal dit anker gemaakt is om er de juiste electroden bij te kunnen zoeken. Dit ivm het falen van de las op lange duur.

Saeftinghe schreef :
Het is een standaard Rocna anker, wellicht zat ie ergens flink klem onder een verkeerde hoek, Vorige eigenaar kreeg een nieuwe (garantie van Rocna is levenslang voor verbuiging) met de eis dat het oude anker 'vernietigd' zou worden.

Saeftinghe schreef :
Mja. Ik vind het werkelijk frappant hoe hier op basis van vrijwel geen informatie zeer dramatische gevolgtrekkingen worden gedaan.

Er zijn tientallen manieren waarop die schacht krom kan worden gebogen. In de watersport is bijna niets idiotensicher. Er zijn gekken die alles kapot krijgen.

Als de connector tussen ankerketting en anker niet nog even twee extra kettingschakels tussen anker en connector heeft, de gebruiker slaagt erin het anker tussen basaltblokken o.i.d. klem te zetten en hij gaat er vervolgens zijdelings met het volle motorvermogen (een 25 kg Rocna wordt niet op 22-voetertje gebruikt, meestal) aan trekken, dan komt dat anker ècht wel boven met een kromme schacht.

En dat is maar één voorbeeld. Tegen onbenul is niks bestand.

costijn schreef :
Er hangt natuurlijk een zweem van perfectie en exclusiviteit om een Rocna-anker. Het is allemaal beter dan welk ander anker ook.

Dit zegt Rocna er zelf over:

kb.rocna.com/kb/Anchor_materials

De schacht zou dus van high-tensile steel zijn.

Hij zal toch wel weten wat optimaal is voor staal met een hoge treksterkte?

Hij weet ook dat ze aan zijn kop komen zeuren als het weer kapot gaat.
Wat de klant zegt is geen garantie dat de materiaal aanduiding klopt.
Je gaat echt wat te gemakkelijk met dat lasverhaal om.

Op Ysselmeer en wadden is het zachte ankergrond, daar lukt dat kromtrekken niet,

Maar elders op de wereld bestaat er wel eens een wat rotsrijke ankergrond en daar wordt een anker schacht regelmatig op zijdelijngs buigen belast.
In mijn omgeving heb ik er al zestal van die platte schachten krom gezien, en zeker niet bij zwaar weer.
Die dikte van schachten is lang niet altijd gelijk bij diverse fabrikaten!!

Een paar daarvan zijn door mij op de omschreven manier weer bruikbaar gemaakt, met goed resultaat.
Een lasnaad belast je beter niet op buiging.

Mijn anker zit ook wel eens tussen een paar rotsen en is altijd zonder schade er tussen uit gekomen met behoorlijke zijdelingse krachten.
De schacht is een ronde staaf, in alle richtingen even sterk

holtere schreef :
Die angst voor aan de kop zeuren zal er iets mee te maken hebben.
Aan de andere kant: de echte proefessional weet wel wat de marges zijn en durft op grond van het verhaal, dat het staal met een wat hogere treksterkte is dan normaal pisbakkenstaal, wel een keuze te maken qua electrode, denk ik.

Zoveel variatie is er nu ook weer niet in laselectroden. Ik zou zelf E7018 gebruiken; dat is zo'n beetje de norm voor laswerk dat hoge spanningen moet kunnen opnemen.

Wadloper schreef :
Q620 is wel lasbaar, maar alleen met de juiste lastoevoegmaterialen en juiste lasprocess!

Als je gaat rommelen daarmee, zit het best vast, maar bij hoge krachten heb je een grote kans dat de boel kapotscheurt. Het koolstofpercentage is erg belangrijk...

Een lasbedrijfje die goed weet wat het doet, kan je hiermee wel helpen. Daar moet gelijk een belletje gaan rinkelen bij Q620 (chinese norm voor staal met hoge treksterkte)...
Als ze dat niets zegt, liever een ander bedrijfje zoeken (die een IWE of IWT gecertificeerde lasdeskundige in dienst heeft.)

We praten wel over een anker! Neem aan dat die ook bij wat meer wind en slechte omstandigheden te vertrouwen moet zijn. High Tensile staal bij een smid op de hoek lassen kan wel, maar ik zou het anker met slecht weer dan niet gebruiken...

sjoerd1981 schreef :
Tja. Ik ga ervan uit dat je exact weet waar je over praat en dat dit geen theoretische verhaal is dat beoogt elk risico, hoe miniem ook, uit te sluiten.

Als die "620" slaat op de treksterkte, zoals dat bij Europese beschrijving van van staalkwaliteiten gebruikelijk is dan is dat staal wel extreem 'high-tensile'. Eigenlijk een beetje belachelijk voor een anker. Ook omdat treksterkte naar mijn smaak niet zo'n belangrijke eigenschap is bij toepassing in een anker. High Tensile steel is vaak ook brosser dan pisbakkenstaal, bijvoorbeeld. Er zitten inderdaad kleine hoeveel andere metalen in (buiten ijzer en koolstof) die voor een deel verantwoordelijk zijn voor de hoge treksterkte.

Je loopt inderdaad de kans dat de lasnaad minder treksterkte heeft dan het staal zelf, maar op pure trek moet het wel erg hard waaien wil een las met de halve of zelfs een kwart sterkte van die 620 N/mm2 het begeven. De doorsnede van een ankerketting is kleiner dan die van de ankerschacht, vermoed ik. Vervormen doet het de lasnaad misschien ook eerder dan dan het originele materiaal. Maar hoe erg kan dat zijn? Er zijn mensen die zweren bij aluminium ankers..

Het is allemaal nogal relatief, lijkt me. We hebben het hier over iets dat uit de afvalbak komt en misschien nog op de één of andere manier bruikbaar kan worden gemaakt. Als we er dan vervolgens tegenaan gaan alsof het om de constructie van de space-shuttle gaat, dan kunnen we er beter mee stoppen en het ding weer terug in de schrootbak gooien.

Hi Wadloper!

Euh, ja, ik denk wel dat ik weet waarover ik praat (het is m’n werk, maar dat zegt ook niet alles )

Ik heb het net nog even besproken met m’n QC collega (lasdeskundige, die weet zeker waar hij over praat)...

Is Q620 volgens chinese norm GB/T 16270 (High strength structural steel plates in quenched and tempered condition)

Het kan prima gelast worden. Maar het is geen pisbakken staal. Als men het zo wel behandeld, zal de las inferieur zijn aan het moedermateriaal.

Volgende vraag is of dat erg is? Ik weet niet waarom er door Rocna voor een staal is gekozen met zo’n hoge treksterkte... misschien is het geen probleem, dat kan ik niet beoordelen...

Dit materiaal heeft een yield strength van 600 Mpa en een tensile strength tussen de 710 en 880 Mpa.
Maar naast treksterkte is de taaiheid van het materiaal ook belangrijk. Zeker bij dit type staal, en de belasting (anker wordt ook zijdelings belast, als tie ingegraven is bij kentering van getij..?)

Als TS dat wil, kan ik op m’n werk wel navragen wat een geschikte electrode is. (Maar nogmaals, naast de electrode is het lasproces, laskantvoorbewerking en eventuele pre-heat of post-weld-heat treatment kan ook belangrijk zijn).

Je hebt wel gelijk, als je hem voor weinig op kan lappen, en als noodanker gebruikt is het prima. In nood ben je blij dat je nog iets hebt (hoofdanker verspeelt ofzo), en zal een reserve gelast anker misschien best houden...) opnieuw verzinken zou ik dan niet doen, gewoon schilderen en in de bakskist ermee..

sjoerd1981 schreef :
Welke specifiek electrode hiervoor gebruikt zou moeten worden (waarbij alle originele kwaiteiten van het staal behouden blijven) is inderdaad wel interessant.

Over die laskantvoorbwerking hebben we het gehad. Zaken als voorverwarmen en nabehandeling klinken naar ingewikkelde lasprocessen met hele bijzondere materialen.
Maar dit is blijkbaar een heel bijzonder materiaal. Ik stam nog uit de tijd waar staal met een treksterkte van 500 N/mm2 zo'n beetje top-of-the-bill was. Eerlijk spraken wij nog over kilogramforce en niet over Newton's..

Ik vind overigens dat er in het algemeen veel te veel waarde wordt gehecht aan de al-of-niet vermeende kwaliteit van allerlei typen ankers. En daarmee indirect ook aan de sterkte van die ankers. Veel mensen zien zichzelf bovendien nog wel eens verzeild raken in stormen van orkaankracht die ze achter het anker moeten uitrijden.
Het belangrijkste bij ankeren blijft je verstand gebruiken en weten waar je mee bezig bent.

Interessant discussie! Ben ook wel benieuwd naar de belastingen op een anker en waarom er dan gekozen is voor dit materiaal.

De goedkoopste oplossing waarbij een klein beetje rekening wordt gehouden met het materiaal is waarschijnlijk een bron zoeken die algemeen iets zegt over de procedure en dan daar zo goed mogelijk aan proberen te voldoen.

www.totalmateria.com/page.aspx...ticle&site=kts&NM=99

zoiets bijvoorbeeld. Voorverwarmen is misschien wel het minste en goed te doen door de lokale smid.

Ik weet niet wat een nieuw anker kost, maar ik gok dat je snel in de buurt van de nieuwprijs komt als je de juiste procedure gaat volgen bij een gecertificeerd bedrijf.

Ik zou me niet al te druk maken om het staal soort of welke electrode er gebruikt moet worden, Het aller belangrijkste is dat de zinklaag eraf moet in het te lassen gedeelte. De enige manier om dat te doen is er een behoorlijke laag af te slijpen waardoor de schacht juist dunner word op een plek die al eens verbogen is. Zou ik niet doen. Zonder zink te verwijderen kun je het niet lassen.

Indien je dit anker wilt repareren zou ik de gehele schacht verwijderen en vervolgens vervangen door een nieuwe. Gewoon staal 37 gebruiken, neem ietsjes dikker als water nu op zit en neem die fractie onbalans daardoor voor lief. Overigens moet je daarna het anker wel weer laten galvaniseren als je het goed wilt doen. Alles met elkaar moet je dit klusje of zelf doen of je betaald er meer voor als een gloednieuw anker met dezelfde houdkracht als deze Rocna. het hangt er dus helemaal vanaf of je een mode item op je boeg wilt hebben hangen of gewoon iets wat je boot op zijn plek houd als je dat nodig hebt.

Wadloper schreef : Dat duurt echt wel wat langer. Afschuinen, zink goed verwijderen, nieuwe stuk passend maken en afschuinen, goed inklemmen zodat alles recht voor elkaar komt, één kant hechten, de boel omdraaien, andere kant hechten, weer omdraaien, lasapparaat afstellen, aflassen, weer omdraaien, andere kant aflassen, las nabewerken met warmte en perslucht, oneffenheden wegwerken, opnieuw in de zink zetten, en dat is al als je precies weet wat de materialen zijn en wat het plan is. Dat ga je echt niet redden in 15 tot 30 minuten. Ik durft te wedden dat het initiele gesprek wat Costijn met de lasser gehad heeft al langer is geweest als dat.

Ik zou het gewoon bij Rocna navragen, welke methode aangeraden is.Al dan niet met een kletspraatjes... Je kan het zelfs vandalisme noemen.

En als je toch twijfelt over de je las, zou je kunnen overwegen nadien een strip boven de schacht langs te (laten) lassen. Creëer een T-profiel. Dat versterkt de schacht zowel in trek als zijdelingse belasting.

Ik heb zelf eens een anker vervangen gekregen na verbogen schacht. Het oude anker kon ik houden, en er is niet gesproken over vernietiging. Misschien een uitzondering.

Rocna heeft een tijdje problemen gehad met slecht staal. In China werd iets anders geleverd dan beloofd aan de fabriek. Dat is nu allang opgelost. Het kan zijn dat jouw anker bij die serie hoort, en daarom is 'vernietigd'. Dat betekent trouwens niet veel. De meeste van die ankers varen nog gewoon rond. Er was geloof ik geen recall, we een soepeler garantie regeling.

Erikdejong schreef :
Als je de lasnaad voorbereidt door de randen ervan onder 45 graden af te schuinen, zoals ik eerder adviseerde, dan is is het zink op de plek waar gelast wordt verdwenen.
Je hebt die voorbewerking sowieso nodig omdat je bij de betreffende materiaaldikte van de schacht (voor een 25 kg Rocna toch al gauw 15 - 20 mm, schat ik) nooit volledig kan doorlassen over de volle dikte als je dat niet doet.
Die zinklaag is overigens niet veel dikker dan 0,2 mm, denk ik.