Onderwerp: Li-ion laden met dynamo

Als je het topic leest, is het helemaal niet onduidelijk.
Continue 40A trekken is niet echt lekker voor een 55A dynamo. Dus die 90A variant is dus sowieso de verkeerde. Ook die 40A variant is aan de hoge kant maar iig beter dan de 90A. Liever iets waar je de laadstroom verder kan begrenzen met instellingen of lagere vaste stroom heeft.

Dus WaltB’s zelfbouwproject, een Orion, MacPlus of TS800. De laatste 2 zijn traploos begrensbaar

Om je lijstje completer te maken: Renogy is ook traploos instelbaar.

Nachtvlinder schreef :
Dat zijn inderdaad een paar van de opties.
Alleen moet eerst de principe beslissing worden genomen om ofwel voor de DC-DC methode te gaan of de dynamo veldstroom-geregelde methode.

Maar dan de praktische uitvoering. Het zal duidelijk zijn dat bij LiFePO4 laden het motor toerental een sterk bepalende factor is voor hoe ver je kunt gaan bij het afnemen van energie van de dynamo. Het kan zomaar 20A varieren.
Er zijn dus DC-DC converters waarbij de stroom instelbaar is, maar hoe praktisch is het om de instelling van een DC-DC converter te veranderen om optimaal dan wel “veilig” te laden wanneer je motor toerental wijzigt?

Bij de veldstroom-gereguleerde methode kan dit zo simpel zijn als het draaien aan een knop van een potentiometer in de kuip. Het is niet zo dat je constant aan die knop hoeft te draaien. By default kun je die op “veilig” zetten voor een conservatieve stroom-afname, maar als je bij wegvallen van wind tijdens een oversteek genoodzaakt bent een paar uur te moteren kun je een wat meer progressieve stand kiezen waarbij je wat meer uit de dynamo haalt. Zet het LCD van de temp meter er naast en je kunt exact zien welk effect een bepaalde stand heeft op de dynamo temperatuur na een minuut of zo.

Trouwens “zelfbouw project” van de door mij voorgestelde eenvoudige methode vind ik wel een zwaar woord. Het komt neer op het koppelen van een paar standaard modules met schroef- terminals voor de draadjes, niet ingewikkelder dan installatie van 1 of andere doos en het jezelf vertrouwd maken met hoe je die instelt. En zo veel goedkoper en simpeler.

P.S. Mijn MCU gebaseerde “smart” regelaar (Wally100) voor eigen gebruik voorziet in het automatisch regelen van de veldstroom gebaseerd op gemeten toerental met beveiligingen voor temp en V en een aantal andere features, dus dit is de voornaamste raison d'être van de Wally100. Handmatige afstelling (ook met temp en V bewaking uiteraard, zie schema) werkt ook prima, zij het iets minder efficient.

Nachtvlinder schreef :
Hier ontbreekt m.i. nog een interessante optie: de VRC-200 Charge Reference Controller van Nordkyn Design. Met deze regelaar kun je maximaal laden zonder dat je alternator te warm wordt en hoef je niets aan je (standaard) alternator te wijzigen.

Wat mij betreft de best of both worlds; de meeste zeilers hebben geen zin om aan hun dynamo te sleutelen.

Deze controller van Eric Bretscher - die het nodige weet van Lithium accu’s op pleziervaartuigen - was nog niet beschikbaar toen wij op LFP overstapten.

Volgens een dynamo expert die ik bij onze overstap op LFP raadpleegde kun je een standaard alternator zoals die op scheepsdiesels zit probleemloos tot zo’n 30 procent van het nominale vermogen continu belasten. Daarboven moet je de zaak in de gaten houden en hangt de continue belastbaarheid o.a. af van het toerental en de ventilatie (koeling) van dynamo/motorruimte.


Zoals door anderen al is opgemerkt is ook de 40A laadstroom (continu) van de lichtste laadcontroller die TS overweegt bij Lithium laden in principe al teveel voor zijn dynamo. Als TS (dure) problemen met zijn dynamo wil voorkomen is er toch wat meer werk aan de winkel.

Grappig
Nordkyn vertrouwd dus ook op de ‘interne hitte sensor’ waar ik het ook steeds over heb en wat na maanden nog steeds prima werkt

zeilersforum.nl/index.php/foru...r-op-lithium#1312260

Op tijd stoppen met laden dus , en met een goede BMS kun je dit prima aansturen

Verder goed om te zien dat hij wel/ook rekening houd met zowel voltage EN laadstroom om de SoC te bepalen , meestal wordt hier geen acht op geslagen en wordt er alleen naar het voltage gekeken

Best een leuk ding die VCR-200 en de sales pitch “specially designed for unmodified stock alternators” zal zeker werken, vooral in ZF kring waar nog veel overdreven alternator aanpassing angst heerst.
Maar goed, die discussie is al vaak genoeg gevoerd.

In feite regelt dit apparaat niet de veldstroom, dat is aan de interne regulator overgelaten. Die interne regulator is simpel. Niets wordt gereguleerd totdat het absorptie punt is bereikt, stel dat dat 14.2V is. Het moet een alternator zijn met externe V-sense. Door een Voltage hoger dan de werkelijke Vbat aan te bieden wordt de interne regulator voor de gek gehouden. Bij LFP laden is de bulk fase het belangrijkst. Hoe kan deze VCR-200 dan op basis van een fake V regelen? Alleen door de fake V boven het absorptie punt aan te bieden lijkt mij, zodat de interne reg iets gaat doen. Zou niet mijn kopje thee zijn.

Verder zie ik bij de VCR-200 geen RPM-sense, dus deze belangrijke parameter kan niet worden meegenomen in de regeling. 3-stage regulation klinkt prachtig, maar bij LFP laden zal de absorptie fase maar een paar minuten zijn om die laatste paar % SoC te verkrijgen. Dat kun je beter aan de solar MPPT overlaten, als je dat uberhaupt nodig vindt.

Conclusie: Innovatief concept maar alleen voor alternators met externe V-sensing. Veel vraagtekens bij de werking en efficiency. Het is ook niet voor niets dat men potentiele kopers aanmoedigt om eerst contact op te nemen om geschiktheid voor een specifieke toepassing te bepalen.

De $500 waard? Voor sommigen misschien…

Ik heb eens gekeken in de service manual van Yanmar 1GM, 2GM en 3GM en daar lijkt het zowaar op dat er een IC regulator in zit die ook rekening houdt met de temperatuur.

Ricks schreef :
Helaas, pindakaas Ricks. Ik zou het boek nog een keer goed lezen, want je hebt het nog niet helemaal begrepen. Ah (ampère-uur, niet ampère per uur, het is ampere maal uur) is een eenheid voor de hoeveelheid lading die een accu (theoretisch) kan bevatten. In jouw analogie dus de hoeveelheid water in de emmer. Een capaciteit van 55 Ah betekent dat er zo veel lading (electronen) in de accu zit, dat hij gedurende 1 uur (h) een stroom van 55 Ampère (A) kan leveren. Bij een stroom van 27,5 A wordt dat 2 uur. En bij een stroom van 1 A dus 55 uur. Enzovoort. Dezelfde redenering kun je houden voor laadstroomsterkte en laadtijd.
Misschien maakt dit ook duidelijk waarom je A en Ah niet door elkaar moet gebruiken.

Ik heb mijn bms van HLPdata: HLPdata site voor een heldere beschrijving (vat ook heel veel ZF draadjes samen).
Dat is kleinserie zelfbouw door Peter Öhman (zeiler en PLC engineer), die te koop is.
De BMS monitoort vier cellvoltagen en oa hun temperatuur en die van de alternator.

Met betrekking tot TS onderwerp wordt op basis van de alternatortemperatuur de VoltageSense van de alternator gefopt en daarmee de laadstroom geregeld en daarmee weer de alternatortemperatuur. De setcurve kun je zelf instellen.

Bij mijn permanent magneet dynamo ontbreekt de VolrageSense en laat ik de laadstroom onderbreken bij bereiken van de maximale temperatuur (die ik op een bescheiden 70gr heb ingesteld) en schakel deze pas weer in na afkoelen (dwz na de volgende motorstart). Dit geeft bij mijn bescheiden dynamo een laadtijd van ongeveer 3 uur.

Ik ben heel tevreden met de levering, ondersteuning, service en updates.
Voor de functionaliteit en het niet hoeven zelfbouwen vind ik de prijs bescheiden (hij noemt het een hobby-prijs, vindt de feedback leuk en dan maakt hij daarop (einde seizoen) een generieke update): HLPdata prijzen

WaltB schreef :
Wat jij als 'overdreven alternator aanpassing angst' ervaart is m.i. simpelweg de mindset van verreweg de meeste zeilers: dat een zeilboot is om mee te zeilen en niet een elektrotechnisch knutselobject.

Het overgrote merendeel van de zeilers (en dus ook veel ZF-leden) zit niet in onze 'LFP-bubbel', hebben weinig met soldeerbouten en willen - als ze al op LFP overstappen - een zo simpel mogelijke oplossing waar ze vervolgens ook niet meer naar om hoeven te kijken.

Booty24 schreef :
Lijkt zo op het eerste oog een variant op de VRC-200 benadering van Nordkyn Design.
Dank voor het delen.

Ik denk dat met een grotere maar in vergelijking met vele andere toch nog steeds niet heel grote boot 10 pk Bukh eenpitter geen wasmachine aan boord met ik denk een 35A dynamo ik het beste voor die kleine orion 12-12-18 kan kiezen die de lifepo4 accu dan met 18 A gaat laden?

Freek

Is het een idee om het idee/ benadering van WaltB in de ZF zeilers wiki te zetten?
Of staat deze al ergens anders?

A

Hans V schreef :
Mijn post betrof de techniek van de door jou voorgestelde VCR-200. Je zou kunnen zeggen een kritische beschouwing, zonder direkte afwijzing. Ik heb een hekel aan die gedeeltelijke quotes, waardoor het accent anders komt te liggen, maar het zij zo.

Je veronderstelling dat de mindset van “de meeste zeilers” is dat men alleen maar wil zeilen betreft dan kennelijk niet jezelf, als ik zie hoeveel tijd je besteed hebt in dit forum aan discussie over “jouw” oplossing van je electrische systeem met standaard producten. Overigens waardevolle bijdragen hoor, dat wel.

Mijn ervaring (grotendeels buiten Nederland) is dat voor veel mensen de techniek op hun boten een aanvullende interesse/hobby is geworden waar men veel plezier aan heeft wanneer er niet gezeild kan worden. En dat reikt verder dan alleen elektriciteit. Tenslotte betreffen de systemen aan boord veel aspecten van wetenschap en techniek, die erg kunnen boeien.

Misschien zijn er 2 soorten booteigenaren die in techniek zijn geinteresseerd:
1. De groep die voornamelijk product-gericht is en geboeid wordt door wat de industrie allemaal heeft te bieden (en dat is heel veel). Geld speelt bij deze groep meestal een minder belangrijke rol.
2. De groep die wil doordringen tot de beginselen en op zoek is naar praktische, begrijpelijke oplossingen die bovendien geld besparen. Zelfwerkzaamheid is voor deze groep belangrijk.

Grappig is om te zien dat de aanhangers van kant en klare (vaak complexe) oplossingen de andere groep enigszins denegrerend wegzet als knutselaars met soldeerbouten. Dat hoeft helemaal niet het geval te zijn. Bij zaken als bijv. het aanpassen van een alternator voor externe regeling kan ook de hulp van een specialist worden gevraagd. De arbeidskosten voor zo'n kleine ingreep zijn minimaal. Maar velen geven dit niet uit handen omdat zij het plezier en de voldoening om het zelf te doen niet willen missen.

Mss moet je helemaal niet in groepen denken en mensen een eigen keuze gunnen zonder dat ze zich hiermee in een hokje plaatsen?

Eigenschappen van de oplossingen zijn wel voldoende benoemd lijkt mij.

Ja, maar de niet kenners moeten dan uit de vele oplossingen de beste kiezen. Dat is lastig.
De ene oplossing is immers vaak ook wat robuuster of beter dan de andere.

Geld besparen bij de al dure cellen kan ook fout zijn.

De groep die wel weet waar op te letten zal het eerder gokken.

Nachtvlinder schreef :
Natuurlijk, niet een kwestie van gunnen, ik constateer alleen als ik om me heen kijk.

AdB schreef :
Het zwerft wel ergens rond, maar ten overvloede nog hier als bijlage.

Zomaar een brainwave...

Ik bedenk me net, op grond van onderstaand algemeen schema dynamo schema, dat als je op de D+ een extra spanning "drukt" de dynamo vanzelf minder gaat laden of stopt.



De regelaar ziet dan vanzelf een te hoge referentie spanning en stopt de rotorstroom.

Door aan de buitenzijde een tempsensor te monteren en een shunt in de leiding, kan je dus alles kunstmatig sturen op een superstandaard dynamo, zonder interne ingrepen.

Mooi project voor een arduino o.i.d.

t.me/zeilersforum/96
(technische leergang dynamos)
kan wel in de downloads onder elektra?

Dat moet je dan zonder microcontroller regelen. Veel stabieler

Roozeblij schreef :
Ook prima, lekker analoog.

WaltB schreef :
Dankjewel, staat nu in mijn "zeilboot map" op de laptop.

A

WaltB schreef :
Ik denk dat ik samen met jou en een aantal anderen hier op het forum inderdaad behoor tot een zeer kleine groep zeilers die niet vies is van wat meer research en - waar zinvol - zelfbouwprojecten. Voor hen zijn de diverse opties zoals die ook in dit draadje weer worden benoemd (inclusief jouw benadering) interessant. Maar we vergeten snel dat de meeste zeilers helemaal niet zoveel tijd en energie willen steken in de LFP techniek, die willen iets wat ze simpel kunnen kopen en aansluiten.

WaltB schreef :
Voor jou en mij is dat zo, maar in ons LFP-bubbeltje hier op het forum overschatten we snel hoeveel zeilers diezelfde interesse hebben. Deze forumdraadjes zijn niet representatief, die trekken degenen die meer dan gemiddelde interesse hebben. Als ik hier in Nederland om me heen informeer blijken de meeste zeilers onze technische klus interesse niet te hebben...

Ik realiseer me na jouw reactie overigens dat de term knutselobject in mijn bijdrage als denigrerend kan worden opgevat. Zoals je inmiddels wel weet is dat niet mijn mening en had ik beter het woord klusobject kunnen gebruiken. Zelf heb ik niks tegen soldeerbouten (ik ben zoals je in mijn LFP projectdraadje kunt lezen ook geen uitgesproken voorstander van kant-en-klare oplossingen) maar ik denk dat dat voor de meeste zeilers hier in Nederland anders ligt.