Onderwerp: Refit Midget 15 / Oostzeejol

Herman Hartman schreef :
Hmm, maar die vleugelmoer moet je ook weer borgen toch?

Splitpennen gebruik ik inderdaad maar 1x. Daarna weggooien en nieuwe gebruiken.
Dus bij de snel strijken en zetten van een mastje schieten splitpennen inderdaad niet op…

Vandaag (vanavond) verder geklooid met een sliphaak op het voorstag.

Ff mastje gestreken (zo kan ik rustig alles monteren).

Voorstag moest een aantal gaatjes verder op de spannerplaten, want de sliphaak zorgt voor wat extra lengte. Best makkelijk, die spannerplaten in de rolfokbevestiging…

Daarna bij een aantal borstbouten wat ringen toegevoegd zodat het netjes gecentreerd zit…
Alles eerst ff getest met wat borgringetjes door de borstbouten. En daarna voorzien van splitpennen (ze hoeven nu niet meer los…)

Als borging van de sliphaak hendel een D-sluiting met sleutelpen en een klephaak (dubbele borging dus, maarja, het is ook een voorstag…

















Heb het uitgeprobeerd, strijken en zetten van de mast gaat nu echt heel snel en gecontroleerd, zonder gebruik van los gereedschap! Heel fijn dus…

Paar zaken wil ik nog aanpassen, onderste harpje borgen met wat moneldraad (nog bestellen…), grote ring toevoegen over spannerplaten (derde borging die zelf ook niet los kan).
Verder nog wat stroken maken met dubbelzijdig klitteband, die ik om de vallen op de mast kan doen, zodat de vallen nergens achter blijven haken bij het zetten van het mastje…

Het lijkt of de haak "in" de borging hangt dus graag open wil?
Dat is dus wat ik bedoel ik vind dat hij uit zichzelf dicht moet blijven.
Of komen de borstplaten tegen de harp waardoor de haak niet vergenoeg inhaakt?
De harp zou in lijn met de hartlijn van de borstplaten moeten komen naar mijn idee?

Ik snap nog steeds niet waarom het want los moet als je de mast strijkt?
Dat ze bij gestreken mast in het water hangen is inderdaad niet wenselijk, maar dan leg ik ze gewoon naast de mast in de mik of ik bind ze met een zeilbandje tegen de mast. Dat gaat beide in een handomdraai, terwijl ik aan het roer sta.

Ik strijk de mast vaak, vaak meerdere keren op een dag. Ik heb een pelikaanhaak aan de voorstag (de borgring houd ik met een draadje op zijn plek), maar zeker niet aan het want. Daar heb ik talreepjes, die zitten nooit klem of verdraaid. Bij het zetten van de mast gaat dat vanzelf altijd goed itt wantspanners.

Thea schreef :
Wat zijn talreepjes precies?

Als de mast eraf gaat, vind ik het handiger om snel de wanten los te kunnen maken..(gebruik de boot ook weleens als grachtensloepje in leiden.)

Het zal misschien op een andere manier kunnen, maar ik heb nu eenmaal wantspanners, en die moet je borgen met splitpennen. En die verwijder je niet snel en zeker niet zonder gereedschap…

Voor dat er wantspanners bestonden werden talrepen gebruikt. Op grote schepen zijn die ingeschoren in jufferblokken.
Op mijn kleine Leukothea is het gewoon een draadje dat een aantal keer heen en weer gaat tussen de wantputting en het staaldraadkousje van het want. Voor mij de ideale oplossing want het haakt of draait nooit. Als de mast er helemaal af moet is het zo los en later ook weer vast.
Maar zoals gezegd, bij het strijken van de mast doe ik dat niet. Ik zie echt geen enkele aanleiding om ze daarvoor los te maken.

Thea schreef :
Aha dank, talrepen, die benaming was ik ff helemaal kwijt. Jufferblokken en talrepen, ook mijn mast wordt er mee overeind gehouden

Thea schreef :
Ah, prachtig simpele oplossing!

Bij ons moet de mast bij het strijken echt los (mastbout), en schuif ik de mast naar voren, hangt dan voor onder de preekstoel. Achter op een steun.

Dit is echt noodzakelijk, want als ik de mast strijk gaat de boot wat achterover hangen. Daardoor komt de de boeg en preekstoel omhoog, teveel, zodat ik niet onder de eerste brug vanuit mijn ligplaats onder door kan…
Dus de mast moet netjes voor en achter de boot uitsteken.
Dit kan allemaal met de wantspanners nog vast, maar dan moet ik ze inderdaad aan de mast opbinden. Met het schuiven van de mast allemaal niet echt handig is mijn ervaring.
Met de sliphaak zijn ze in een paar seconden vast, en weer los. En direct op spanning. En dat alles zonder gereedschap. Verder gaat ook af en toe de mast helemaal eraf, om het bootje als sloepje te gebruiken…

Als ik alleen de mast voor een brug zou moeten strijken dan is het inderdaad niet nodig om ze los te halen…

Ik zie dat een leukothea ongeveer zelfde tuigage heeft. Voorstag, en 2 wanten.
Mag ik vragen hoeveel spanning je op de wanten zet?
Ik vraag me weleens af hoeveel spanning ik op de wanten moet zetten…

Helemaal helder Sjoerd, ook waarom de kans bestaat dat de wanten buitenboord in het water komen te hangen met de mast naar voren geschoven. Wellicht een idee om shockcord / stevig elastiek te spannen tussen de wanten halverwege en voor de mast langs. Met een beetje goede wil zul je daar tijdens het zeilen geen last van hebben. Wat het concept van de talrepen betreft zoals op een Leukothea, ook op menig Drascombe zie je dat. Zal op een Midget ook prima gaan denk ik. Johan

Waterblok schreef : Een sliphaak is licht excentrisch, en zoekt naar een balans. Die balans is bereikt als de haak iets open staat.

Ik heb speciaal voor jou alle borging eraf gehaald, en dan zie je wanneer het in balans is:



In deze situatie is er nog niks aan de hand. Voorstag staat gewoon op spanning, haak gaat niet verder open… alleen met kracht duw je hem verder open.

Waterblok schreef : ik heb het hem gevraagd, maar de sliphaak vind van niet
Waterblok schreef : Waarom zou dat persé moeten? De harp komt net
niet tegen de borstplaten aan.
Verder is de sliphaak sterk zat, alles is ruim bemeten…
Als alles in 1 lijn zit is dat wel kracht-technisch wat sjieker. Maar omdat de belastingen op een 4,5 meter oostzeejol met een mastje van 6 meter wel meevallen, lijkt het me niet nodig om een custom
-made sliphaak te gaan buigen.
Want te koop zijn ze niet, althans, ik heb nog geen voorbeeld gezien


Heb verder nu een grote ring toegevoegd, zit de haak iets strakker (en dus iets meer spanning op het voorstag)
Ring is geborgd met een klephaakje.
Verder een extra klephaak, en een sluiting als extra borging… zomaar per ongeluk losmaken zit er dus niet meer in





Detail van de verbinding:




Ik zou natuurlijk de sliphaak zelf kunnen verbuigen, maar zoals gezegd maakt het niet veel uit voor de functionaliteit denk ik…

Waterrimpels schreef :
Hee Johan!
Ja, ik vind jouw oplossing wel echt mooier…
Ga daar eens rustig over nadenken.. mocht ik die sliphaken beu zijn dan steel jouw idee! (Beter goed gejat dan slecht verzonnen.. )

Ach, het is net zoiets als de voorgestelde talrepen. Niets nieuws onder de zon, over een paar dagen hoop ik naast de Wasa in Stockholm te staan, om ook daar talrepen te aanschouwen.

Aha! Nu snap ik het! Bedankt voor je toelichting!


Wel een verschil in tuig is is dat de Leukothea een gaffel voert, lang en steil. En een kortere mast dus en van hout ipv aluminium.

Ik zet voor mijn gevoel spanning op het want, zo, dat hoog aan de wind mijn lij-want niet los hangt. Met een merktekentje in de draad heb dat ik meestal in een keer wel zo'n beetje goed, maar in mijn geval geval maakt het niet uit als ik het even na moet stellen. Ik doe het immers alleen aan het begin van het seizoen een keer.
Verder maak ik mij er niet heel druk om. Mijn bootje vaart over BB bijvoorbeeld toch nooit hetzelfde als over SB. Ik heb nogal veel spullen aan boord omdat ik er ook op kampeer en door ruimte gebrek kan ik het niet bepaald evenwichtig stouwen als ik ook nog uit de voeten wil kunnen.
Als het niet kan zoals het moet..



En ja! De talrepen van de Wasa zijn inderdaad indrukwekkend!

Talrepen aangebracht op de Wasa, Stockholm