Waterblok schreef :
Uiteraard zeemanschap, altijd aanvaring voorkomen maar ik heb een hekel aan als men de regels niet volgt om "hoffelijk" te zijn.
Vb wegverkeer, straat in de buurt voorrangsweg maakt 90gr bocht, fietsers willen daar vaak rechtdoor oversteken bij een oversteekplaats met haaientanden.
Je moet goed opletten want de automobilist voor je stopt vaak uit hoffelijkheid. (of onwetendheid?)
Misschief zat er naast maar in deze omstandigheden had de charter eenvoudig ruimte kunnen geven of moest ze dan gijpen?
Denk wel dat onze kleinere boten niet zo'n vaste koers aan de wind hebben gezien vanaf een charter.
Mee eens, ik zat er naast met zeilende schepen onderling, dan geldt nog steeds groot schip versus klein, dat wist ik niet. Maar ik zat niet naast met stuurboord vaarwater houden. (Zie kaartje: Onze koers oranje; die van de charteraar zwart).
Wind was westelijk. Om verwarring te voorkomen moet je als voorrang 'ontvanger' (weet even geen zuivere term, jullie begrijpen wat ik bedoel) koers en snelheid vasthouden. Als voorrang verlener moet je je intenties zichtbaar maken.
Zo'n zeilende charterschipper kan zelf ook zeilen, neem ik aan en als een boot hoog aan de wind vaart langs de boeienlijn is zijn gedrag best voorspelbaar. Bovendien snap je misschien ook wel een beetje waar dat kleine bootje naartoe wil.... Dat was vanuit mijn optiek t.a.v. de charteraar die waarschijnlijk uit Uitdam kwam, voor mij niet helder.
Als je naar de boeien kijkt zaten wij aan de stuurboordkant van het (hoofdvaarwater).
Wat nu, als de charteraar wel een beetje verder was opgeloefd maar ik ook, om dat ik nu weet dat ik groot voorang moet verlenen; waarbij mijn snelheid er uit gaat en we een andere koers zouden aanhouden. Zonder snelheid zou ik niet verder kunnen wijken, en voor hem (groot) zou het dan ook te laat zijn want die dingen draaien ook niet om hun as. Dan waren we alsnog op elkaar geklapt en zou de (ZF)rechter oordelen.... Ik had koers en vaart moeten houden.
Dus alles bij elkaar had de charteraar alsnog voorrang kunnen verlenen (maar niet vanwege SB/BB) maar vanwege "stuurboord vaarwater" van het kleine schip en -dus- tevens uit goed zeemanschap (om verwarring en schade te voorkomen). Als hij dat zichtbaar had gedaan, was er niks aan de hand. Ik zou koers en snelheid moeten vasthouden (zo begon het ook).
Uiteindelijk ben ik natuurlijk wel uitgeweken; dat kon ook want ik had snelheid en een wendbaarder boot (dus alles ging goed, maar volgens ons ZF-tribunaal had noch de professionele schipper nog de amateur de juiste argumentatie t.a.v. deze voorrangssituatie.