Hier de tarievenpagina van de haven waar ik lig:
www.port-adhoc.com/nl/onze-tar...eko-marina-lelystad/
Bij een boxlengte van 11-15 meter "krijg" je per jaar 80 kWh. Daarboven betaal je € 0,43 per kWh.
Wat ik vind. Kijk, wij zijn natuurlijk het land van “regeltjes en zegeltjes”. Neem telefonie. We vinden het normaal en eerlijk dat onze telefoonkosten bij wijze van spreken tot op de minuut nauwkeurig worden berekend. We vinden het logisch dat iemand die één uur belt meer moet betalen dan iemand die een half uur belt. Vandaar dat alles tot op de minuut wordt vastgelegd en geadministreerd.
Behalve telefonie zijn er legio van dit soort voorbeelden te geven. Denk aan parkeren: je betaalt per minuut en als je twee minuten te laat terug bent, hangt er mogelijk een prent aan je ruitenwisser. Denk aan de trein: je checkt in, je checkt uit, en één foutje—verkeerde poortjes, gemiste uitcheck—en je mag bewijzen dat je écht niet zwart reed. Denk aan energie: slimme meters registreren het verbruik tot achter de komma, met piek- en daltarieven, teruglevering, opslag; alles precies, alles meetbaar, alles controleerbaar.
En op zichzelf is daar niets mis mee. Het idee erachter is helder: meten is weten, en wie meer gebruikt, betaalt meer. Eerlijk. Transparant. Objectief. Alleen: hoe verder je die precisie doortrekt, hoe groter de bijvangst wordt. Want elke minuut die je registreert, moet je ook verwerken. Elke uitzonderingssituatie moet je vangen in een procedure. Elk vinkje vraagt om een systeem, een controle, een bezwaartermijn, een loket. Met als gevolg dat we soms meer energie steken in het bewaken van de regels dan in het bereiken van het doel waarvoor die regels ooit zijn bedacht.
En dan schuurt het. Dan verandert “eerlijk” ongemerkt in “benauwend”. Dan wordt het niet meer: we organiseren het netjes, maar: we vertrouwen elkaar niet meer. Dan krijg je discussies over details, over lettertjes, over wie waar recht op heeft en waarom dat precies zo in het systeem moet. De menselijke maat verdwijnt achter spreadsheets en protocollen. En iedereen voelt intuïtief: dit kan toch niet de bedoeling zijn?
Misschien is dat wel het kernpunt: regels zijn nuttig zolang ze het leven eenvoudiger maken en rechtvaardigheid dienen. Maar als de administratie belangrijker wordt dan de uitkomst, dan gaat er iets mis. Dan zijn we niet meer bezig met wat redelijk is, maar met wat bewijsbaar is. En dat is een heel andere vorm van eerlijkheid—één die vooral goed werkt op papier.