Voor mij waren er drie verrassingen.
1: Windstilte vlak voor de start in Stavoren was voorspeld. Dat-ie weg blééf niet. Coppelia is daar echter ook gestart en heeft dat weer goedgemaakt. Chapeau! Verder is de winnaar van ORC2 ook in Stavoren gestart. Zo beroerd was dat dus ook weer niet.
2: In het windwak zaterdagmiddag was het restje wind zuidwest, niet zuidoost. Dwars door het windwak heen varen met een knik in de schoot ging wel, maar over de andere boeg dan voorspeld

3: Blijkbaar was er wel wind op een paar andere plekken (Markermeer, Wad) waar dat niet verwacht was. Dat het ver in het zuidoosten ergens eerder terug zou komen zag ik wel, maar dat achtten we te ver van de finish, omdat je helemaal via de WV19 moet finishen. Daar heeft men zich in 2015 ook massaal in verslikt.
Voor de rest, een enorm windwak over het hele wedstrijdgebied op zaterdagmiddag was gewoon voorspeld. No surprise there. Het begon m.i. ook niet eens veel eerder dan verwacht, maar dat ik niet verrast was, kwam omdat op onze meter de wind de hele tijd toch al een knoop of 2 lager uitviel dan de verwachting. Alleen tegen de finish niet meer. Wij zagen echter niet waar we moesten wezen om toch wind te hebben én de finish te halen. Er leek gewoon geen oplossing te zijn. Het windwak leek van zuid naar noord te trekken. Onze tactiek werd dus om een paar mooie reach rakjes langs de afsluitdijk af te grazen en dan dwars door het windwak terug, om er zo kort mogelijk last van te hebben, waarna we met de noordenwind bij Medemblik in de buurt verder moesten kunnen. Gotcha is goed in het laatste halve knoopje wind oppakken dus als je dan recht tegen de koers van het windwak in vaart ben je er het snelst vanaf. Daarna eventueel langs de kust nog wat mijlen pakken waar volgens de gribs iets wind zat, maar observaties spraken dat tegen.
Ik ga nu nog wel even naar andere tracks kijken tegen de gribs of ik vooraf zichtbare opties gemist heb, of dat het écht een loterij was. RAK wordt overigens volstrekt waardeloos bij zo weinig en sterk wisselende wind, maar ook dat was geen verrassing.
Het wad... was een enorme gok. Ik feliciteer de winnaars, maar memoreer ook even dat een ander jaar, de wadvaarders kansloos boeien voorbij dreven en massaal zaterdagavond nog altijd op het wad ronddreven ipv te finishen. De dood of de gladiolen dus, en dit jaar werden het hier en daar gladiolen. In elk geval bij de winnaar overall+ORC4, die toch wel érg veel voorsprong heeft...
Dat de verschillen normaal ontzettend veel kleiner zijn geeft maar aan in hoeverre dit een loterij was. Strafmijlen waren dit jaar niet zo erg, je had dan tenminste wat meer tijd met wind benut... maar daarom niet minder gevaarlijk (Te laat = DNF)
Verder hebben wij de tactiek gemist om eerst de WV19 te ronden, daarna KR-A en weer terug naar WV19. Je kunt dan op elk moment afdraaien naar de finish en de KR-A gewoon niet opschrijven. Wij moesten 2 mijl voor de KR-A omdraaien omdat wij sowieso terug moesten naar WV19 en de wind wegviel, en we niet durfden gokken op terugkomende wind waarmee Coppelia nog even twee extra rakken op z'n naam schreef. Het vertrouwen in de gribs was daar te klein voor, om "de dood of de gladiolen" te kiezen. Hadden we WV19 eerst even gepakt, dan was doorvaren een stuk veiliger geweest en hadden we het ongetwijfeld gewoon gehaald, met de kennis van nu. Leermomentje!
We hebben Coppelia de WV19 zien ronden toen wij - na KR-A opgegeven te hebben - terug bij de WV19 kwamen, en toen viel het muntje wat hij van plan was. Hij zal toch niet... en jahoor. Wel dus. Goed gedaan!
Dat grapje kostte ons bijna 10% in mijlen, omdat we door KR-A te missen, de vorige boei ook niet op mochten schrijven (van die boei naar WV19 was geen geldig rak).
Maar het was altijd gezellig, leuk, en op heel veel punten hebben we onszelf wél flink verbeterd. Echt wel blij mee. Had het niet willen missen.