samvh schreef :
Boeiende materie. Dat langsschot wat gekraakt is, is dat vol carbon of heeft het een schuimkern?
Carbonvezels hebben natuurlijk een superieure treksterkte maar hoe je er dan een op druk belast schot mee moet construeren.. De beelden zijn niet duidelijk genoeg om te zien wát we nou eigenlijk zien: een gescheurde huid van vezels of een gecomprimeerde kern waar de vezels naar buiten puilen.
Bij slamming zou het schot moeten knikken als de krachten echt loodrecht op het schot staan, misschien dat er toch eerder sprake is van torsie, en daarvoor is het schot natuurlijk te smal. Dan zou het een doos hebben moeten zijn.
Waar ik dan ook nieuwsgierig naar ben is hoeveel tijd er gezeten heeft tussen de vóórlaatste inspectie waarin het nog heel was, en wanneer AT ontdekte dat het stuk was. Was het een dag of een week?
Erik's opmerking over de aannames bij de berekeningen is juist. Daar zit hem de zwakke plek bij die prachtige computersimulaties. Je kunt nog zulke fantastische berekeningen maken, als je de belastingen niet goed kent is het toch garbage in, garbage out. Als er iets stuk gaat is feitelijk een zegen voor de opvolgende boot: dan weet je hoe groot de krachten zijn in zo'n onderdeel.
Wat je er ook in stopt, het levert prachtige kleurenplaatjes op, die het heel goed doen in de boardroom.
Maar of t ook zinnig is, is een heel ander verhaal.
Hetzelfde schot is gescheurd op 2 plekken die consistent zijn met druk/zuiging onder het vlak.
Carbon kan prima drukkracht opnemen, zolang het niet uitknikt. Die knikkracht moet opgevangen worden door de matrix of omwikkeling. Daarom zal bij een carbon fokkeloet, de laatste laag gewikkeld zijn, ipv in lengte richting lopen. Als een echt dure hebt, dan.
En: voor het doorrekenen van dit soort hybride, niet homogene materialen is HEEL VEEL ervaring nodig.