Onderwerp: van "Avontuur" naar "Memphis Blues"

Goh Thiocol, die naam heb ik lang al niet meer gehoord. Dat was in die tijd inderdaad DE beglazingskit.

KUIP

Bij de kuip heb ik vooral veel aandacht aan het zitcomfort gegeven. Met de klassieke standaard opbouw lopen kajuitwand en kuipwand meestal in elkaar door .....en zit je dus waardeloos met een harde knik in je rug. Met een vooropleiding als fysiotherapeut wilde ik dat toch ff anders aanpakken; klassiek hout en comfort kon volgens mij best goed samen gaan.
De kuipwanden gingen dus schuin naar buiten en werden net voldoende hoog om een goede rugsteun te bieden, al dan niet met een kussentje ivm verschillende lichaamslengte. Verder werd de kuipvloer diep genoeg, zodat je niet met je knieen onder je neus zat, maar zat hoog genoeg om goed zelflozend te blijven. Met een groot vloerluik bleef de motor goed bereikbaar. Op zee kon dat luik dichtgebout worden.

NB: In de praktijk kwam er nooit water in de kuip. Die lag nog binnen de waterlijn en de grote achteroverhang hield alle oplopende golven op ruime afstand.

Wederom foto's

LAATSTE LOODJES

Het is voorjaar 1989 en het houtwerk is vrijwel klaar en de naden zijn gekit; in anderhalf jaar tijd van wrak tot vrijwel nieuwe klassieker.




Nu begint het zwaar te worden en er zijn bijna geen foto's meer over die periode. Ik lees terug in mijn fotoboek:


" het jacht is grofweg afgebouwd en nu komt het afwerken tot het te water kan. Het wordt allemaal wel heel mooi, maar de lol van het werk gaat er langsamerhand wel vanaf; het moet nu gewoon af!

Zeer veel monnikenwerk; voorbeelden:

Het afkitten van dek en dak met 70 patronen taaie kit, met de hand.

Het afstoppen van een paar duizend schroefgaatjes.

Eindeloos schuren en afronden; er gaan pakken schuurpapier doorheen en overal liggen centimeters stof en houtkrullen.

Leuk aflakken?
27 blikken blanke lak, 10 liter impregneermiddel, 10 liter beits, 5 liter witte beits, 10 liter teer en nog eens 10liter blanke lak voor binnen in de kajuit!

We gaan de 4000 uur wel halen....maar het wordt allemaal erg goed, erg mooi en erg uniek "

Na bijna 40jaar werkt "verdringing" blijkbaar uitstekend; ik lees dit nu zelf weer met verbazing terug.

SNEAK PREVIEUW

Het is augustus 1989 en er wordt nog hard gewerkt aan de Avontuur. Het is warm en droog, dus de tent gaat voor een deel open. Het einde van de klus is in zicht !

ALBIN 0-2

Ook de oude motor werd weer netjes ingebouwd. Zweten in de motorruimte onder het vloerluik van de kuip.





Mijn vader had de motor destijds meegenomen naar huis. Hij was opgeleid aan de ATS te Apeldoorn (later Hoge School Autotechniek) en was helemaal enthousiast van die oude Albin 2cilinder benzine zijklepper uit (vermoedelijk) 1932 .
Ik werd dus "ontzorgd" was betreft de motor en kon me volledig richten op de boot zelf.

Pa heeft ongeveer alles uit elkaar gehaald, nieuwe bronzen lagerbussen gedraaid, extra oliekeerringen gemaakt en de hele motor weer in elkaar gezet. De grootste aanpassing was een gasdichte luchtaanzuiging zodat er geen benzine of benzinedampen in de boot konden komen. Daarvoor is een gasdicht kastje rond de carburateur en benzineleiding gemaakt met een lucht aanvoerslang die via het filter buiten aan dek lucht aanzoog.
Zodoende kon alle benzine die uit de carburateur drupte, weer worden aangezogen door de motor of verdampen naar buiten....maar nooit naar binnen in de boot.
Kastje had een klep met rubberafdichting zodat je wel bij de carburateur kon komen indien nodig.

De Albin heeft dus nooit naar benzine gestonken. Ook de tank had natuurlijk een vuldop en ontluchting buiten de kuip.

Verder was de Albin een heerlijk rustige en stille motor en zag er prachtig uit met donkergroen blok en koperen leidingen. Het was "meestal" starten&lopen en hij heeft enorm veel uren probleemloos gelopen.

Ik kon geen echt goede foto meer vinden, maar hier staat ie in volle glorie onder het vloerluik van de kuip.



NB: en niet te vergeten het oude Albin paneeltje

Mooie plaatjes allemaal!

Genieten dit, Watermaat. En een diepe buiging voor je doorzettingsvermogen.

Wow, oogverblindend mooi, dat net gelakte hout!

SEPTEMBER

Het is September 1989 , twee jaar nadat ik de Avontuur te koop heb zien liggen in Hoorn. De klus is vrijwel klaar (maar wanneer is een boot klaar?) en de tent kan worden afgebroken. Wie zien eindelijk het resultaat : een rondje foto's



















Alles staat vol in de blanke lak; International Schooner Varnish. Een oliehoudende conventionele 1-comp jachtlak in vierkante literblikken.
Het iroko dek heb ik volledig laten volzuigen met rauwe lijnolie , omdat het van nature minder vet is dan teak. Daarna met poetsdoeken schoongepoetst zodat het niet meer plakt. Daarna laat ik het vergrijzen.
OWS staat in een aantal lagen Black Varnish; een dunne "echte" teer die goed in het hout trekt en strak opdroogt.

TE WATER

De boot hing twee jaar later weer in de kraan, maar nu ging hij weer in het water.....maar was het nog wel dezelfde boot en moest hij eigenlijk worden gedoopt?

Ik was daar helemaal niet mee bezig geweest, maar vond "Avontuur" wel altijd een naam voor een binnenvaartschip. Er werd een nieuwe naam bedacht en dat werd "Memphis Blues" . Ik gooide een muntje in de mastkoker en de boot ging als "Memphis Blues" te water.







NB: Voor mijn gevoel is het echter altijd dezelfde boot gebleven; die ik in Hoorn heb gekocht, heb overgevaren naar Niftrik, bijna helemaal heb herbouwd en waar ik later veel mee heb gevaren.
Vreemd ? What's in a name anyway?

Foto's van de eerste proefvaart met de Memphis Blues: hij dreef mooi hoog op de waterlijn, lekte geen drup en de Albin deed het .....pffffffffff.

Wat hebben jij en je pa er weer een mooi scheepje van gemaakt, Watermaat.

ZOMER 1990

De Memphis Blues ligt aan de kade van Kampen.
Hetzelfde team dat eind 1997 de Avontuur had overgevaren van Hoorn naar Niftrik was nu onderweg van Niftrik via de IJssel naar Marken voor een VKSJ evenement.









De boot is sinds afgelopen September helemaal opgetuigd en zeilklaar gemaakt en de eerste tochtjes zijn op de Maas gemaakt. Verder is het interieur nu klaar, met 2persoon bed onder het voordek, twee langsbanken/bedden in de kajuit, kombuis, kaarttafeltje en apart toiletje.
Er zijn nog heel wat uren in gestoken en waarschijnlijk zitten er nu ruim 5000 gemeenschappelijke uren in de Memphis Blues.

De klus is klaar. Het is geworden wat ik in mijn hoofd had en groeide tijdens het werk en ik was er heel erg blij mee.

Nog wat foto's onderweg

Prachtig. Wat een werk, vakmanschap en tempo. Hartelijk dank voor het opdiepen van die herinneringen en die hier te delen.

Respect voor je steile leercurve en doorzettingsvermogen.
Als je A zegt moet je B ook doen, en dan kan je niet meer terug.
Heb 2 boten gebouwd, 3 gerenoveerd en een huis gebouwd in een dik jaar.
Elke keer ben je blij dat het af is en je er van kan genieten.
Voelt beter dan iets kant en klaar kopen.

Wat een heerlijk verhaal om te lezen, dank voor het delen.
1989 te water... mijn geboortejaar hahaha

Gepost met de officiële Zeilersforum-app

chapeau

Geweldig verhaal en respect voor alle werk!

Fantastisch dit draadje te volgen! Ik ben, ondanks je onbezonnen levensfase toen, echt onder de indruk van de energie die jij en je vader hierin hebben gestopt.

En ik snap nu ook dat je niet wakker ligt van een schouwtje meer of minder of alvast een nieuwe motor aan het uitdokteren bent

Wat een prachtig verhaal, heel leuk dat je dit deelt! Heb je ook nog foto’s van binnen?

Beetje onbevangen moet je er wel in gaan inderdaad en eenmaal A gezegd volgt B (en C en D ook nog als je pech hebt)
Ik was 30 toen ik begon en dan heb je wel de meeste energie. Ik had dat 10-15 jr later, of icm drukke baan of gezin nooit kunnen doen.

Groot voordeel voor mij was dat ik ben opgegroeid met zelfbouwende en zeilende ouders. Ik stond met 8jr al een eiken overnaads jolletje te schuren, lakken en teren (natuurlijk met hulp en toezicht van pa) met 14jr moest er een nieuw dek op mijn oude houten OK-jol, met 16jr gingen er nieuwe bodemplaten in een Topklasse die ooit van de trailer was gevallen en mijn eerste polyester "Clipper-klasse" wedstrijd dinghy rond mijn 18e, was een total loss romp waar we na reparatie dek en rompmal weer aan elkaar lamineerden en verder opbouwden.

Geldgebrek maakt een creatieve doorzetter van iemand. We waren zeker niet arm, maar behoorden niet tot de bootjes-elite die alles konden kopen.....en ik wilde wel zeilen en wedstrijden winnen.

Daardoor kon ik later relatief jong beginnen aan deze klus, terwijl er toch al heel wat ervaring was hoe je dingen moest aanpakken.

Het lijkt misschien allemaal heel romantisch, maar er zat ook een keerzijde aan. Je wordt met dergelijk moordend tempo en fanatisme ook een solist. Ik had nergens anders tijd voor en het was verre van gezellig voor de omgeving....en dat werkt nog een tijd na. Uiteindelijk hield mijn vriendin het voor gezien en zeilde ik het tweede seizoen solo over de wadden. Ook leerzaam en leuk, maar niet het doel waarvoor ik was begonnen.

Overall heb ik er nooit spijt van gehad. De ervaring om zoiets te kunnen maken is uniek en je leert oneidig veel, ook over jezelf. De samenwerking met mijn vader was ook heel bijzonder. We vulden elkaar technisch heel goed aan; ik had de lead in de houtconstructie en hij in de metaalkant, maar we konden goed sparren. Zo'n project geeft een blijvende band voor de rest van je leven.

Ik kijk wel eens met verbazing naar het ge-theoretiseer hier op ZF over sommige problemen. Zeker niet dat ik daarop HET antwoord heb of denk dat ik alles al weet.... maar als ik zo moeilijk had gedaan over alle keuzes die ik toen heb moeten maken, dan was de boot nu nog niet af

haha, mooie leerzame bespiegelingen dit.... ook over ZF!

...Uiteindelijk hield mijn vriendin het voor gezien en zeilde ik het tweede seizoen solo over de wadden. Ook leerzaam en leuk, maar niet het doel waarvoor ik was begonnen....

nog steeds samen ok?

sy helios schreef :
Helemaal voor gezien, niet alleen zeilen. Al lang niet meer samen dus.

rboxhoorn schreef :
Zeker, stond nog op het programma.

INTERIEUR

Blik naar binnen



Blik naar de vloer. Afstapjes over voorkant motor, Smalle flonders diep in de S met net stahoogte onder het luikhoofd en schuine teak wegering over de spanten. Ideaal om op de staan onder helling.



Zithoek rond eiken hangoortafel ( gesloopt hout van oud dressoir). Achter de licht eiken deuren een groot tweepersoonsbed onder het voordek onder het achterste voordekluik. Krappe entree, maar geen claustrofobische slaapplek. Ik klom vaak via het dekluik.




Blik terug vanuit sb zitbank, kombuis aan bb en voorkant motorruimte icm trap.





SB bank, klein kaarttafeltje en WC hokje erachter.



Hoog bruine-kroeg en koper gehalte, maar dat hoort erbij vind ik (nog steeds) in zo'n boot. Ik heb er ook oud origineel interieurspul in verwerkt en veel van de rommelmarkt rond de St Steven in Nijmegen waar ik vlak bij woonde.



Kombuis met cardanische Origo



De kachel: trommel van stuk messingplaat en strips gepopt op twee gelijke RVS pannendeksels met dikke koperen pijp als schoorsteen. Hittebron: een oude Primus . Zo' n Heatpol of Taylor kon ik natuurlijk niet betalen, maar dit werkte wonderwel. Wel ff de kussens daar weg natuurlijk.



Ook nog even een blik in de boeg onder het tweede voorluik.
Spanten, wrangen en een losse RVS kettingbak. Alles in de boot looste door in de bilge, zodat er nergens water bleef staan.

Ik vind het fantastisch!

Ook je verslag ervan trouwens, heerlijk leesvoer. Lekker zwelgen op de bank, helemaal nu met dit weer!