Onderwerp: Langkieler mahonie-op-eik 1958 - niet / wel doen ?

Je hebt een weloverwogen beslissing genomen en ons vermaakt met een leuke discussie!

Opgelet, we zitten nog maar aan pagina 9 !

Wat ik nog wilde vragen: heb je ook een keertje met de boot gevaren?

Berghout-2 schreef :
Vlonders, wat zijn dat

SSpantHout schreef :
Ja, dat kan veel beter...ZF kennende gaat het nu gewoon door.

En met name met verder beeldmateriaal uit Ebeltoft voor de in te leggen cursus houtfobie bestrijden.

1. een kits in restauratie

AFTAPGAT BILGE

2. verwaarloosd scherenkruisertje, boven en onder lamentabele toestand, staat vast al meerdere jaren op de kant

3. ander scherenkruisertje, nog langer op de kant, daglichtspleten tussen de gangen

4. een soort Silja-2, bovenbouw nog mooi, maar onder "een tijd" verwaarloosd
(is dit een half jaar ? een jaar ? 2 jaren ... ?)

Kost goud, dat oude hout

De vraag die zich stelt is dus: hoelang duurt het om van de huidige staat van Silja af te takelen naar welke andere staat, door verwaarlozing en/of te weinig zorg ?
Ik laat het alweer aan de kenners om hier over te oordelen.

Intussen heb ik de hele romp van Silja met een hard plastic achtereind van een schroevendraaier beklopt, zoals Berkhout-2 heeft beschreven, en toch wel wat minder hard klinkende plekken gehoord (ik heb geen geoefend scheepsmakersoor maar als muzikant meen ik klankverschillen wel te kunnen opmerken).

Er waren nergens echt dof klinkende wakke plekken.
Het varieerde van een gespannen "ting" (vlak boven kiel, waar de spanten het strakste staan en het dichtst bij elkaar komen) tot een "twang" met duidelijk metalige nagalm, waarschijnlijk waar de (lege?) brandstof/watertanks zitten (binnenfoto's: onder de kajuitvloer);
soms wat minder scherp en hard klinkend "tok". Dat was toevallig of niet op plekken waar de rode verf/antifouling weer nat was geworden, door de regen vandaag.

Heb dan op een 4-tal "tok" klinkende plekken met de tip van de kruisschroevendraaier even hard gedrukt en ging er 1-2 mm in. Is dat dan rot ?

Uhm ... je had toch een knoop doorgehakt?

Mijn broer heeft een combikotter uit 2000 gekocht, van een man die 84 is. Ook een recente stalen boot heeft mega te leiden onder weinig tot geen onderhoud. Triest te zien, veel schade had met regulier onderhoud prima voorkomen kunnen worden. De keurmeester gaf als oordeel dat de boot in veel slechtere staat was dan verwacht met deze leeftijd. Pijnlijk. En hout gaat dan nog veel harder.

Onder het teak in de kuip...



Gland met 26 jaar 0 onderhoud...

amersfow schreef :
Domme, domme, domme broer

SSpantHout schreef :
Eerlijk gezegd heb ik niet alle 9 pagina's van A tot Z gelezen, dus misschien heb je deze vraag al eerder beantwoordt, maar heb je ooit eerder een boot gehad?

Berghout-2 schreef :
Tja, 60 kEur korting, en nog eens extra korting nav de expertise, maakt wel wat goed.

Wadloper schreef :
Nee, het zou de eerste én de laatste zijn.

(misschien nog een eenmans zwaardbootje erbij, bv. een fijne Moth Europe - houten natuurlijk)

kwillems schreef :
Ik sta mezelf misschien toch wat persoonlijkheidsontwikkeling toe .
Ik neem graag heel goed, soms te goed, overwegen beslissingen waarin ik zoveel mogelijk informatie, soms teveel, van beide einden (negatief en positief) bij elkaar haal. En vooral: simuleren, me inleven, "hoe zou het zijn om...".

Net nog fijn prospectief contact gehad met marina Herkingen en bijhorend watersportbedrijf. Erg vriendelijke mensen, lijkt kleinschalig en familiaal. Ze zien dit soort boot heel graag komen, komt zó op de voorpagina van de website werd me al gezegd .

Het Grevelingenmeer is voor mij ook bekend terrein door veelvuldig windsurfen zowat overal in een bijna vorig leven. Da's weer een onzekerheidsfactor die ik wegneem.
Het is bovendien zout, wat gunstig is voor de houtconservatie.
Er is in bepaalde hoekjes van het meer of de marina's (er is ook nog een WSV) wel een overgroei van bepaalde algen, maar dat zou beperkt zijn tot bepaalde hoekjes in de marina en iets met afvoerbuizen uit land (door akkerbemesting e.d.).
Want het zijn vooral onzekerheden en onbekenden die het me moeilijk maken de knoop door te hakken.
Dus hak (of beter: krab) ik systematisch zoveel mogelijk onzekerheden weg door zoveel mogelijk info te verzamelen en me zo realistisch mogelijk in te leven.
Want op een dag sta je echt aan de balie van de havenmeester of van het watersportbedrijf en praat je met de mensen die je al aan de telefoon had, over iets heel concreets, om iets te regelen of te plannen. Ik wil zeker zijn dat dat dan ook even goed voelt.

Berghout-2 schreef :
@Berghout-2
Wat is jouw inschatting in welke toestand de Deense zou belanden na een of twee jaar niet goed onderwaterschip te verzorgen ?

Er lijkt toch nog een heel grote afstand/marge/speelruimte tussen de toestand nu, en de toestand van de laatste in de fotoreeks, de boven-nog-nette-maar-onder-al-aftakelende ?

Of wordt het dan toch al gangen vervangen ? (= naar de recycling wat mij betreft)

Pas maar op dat alle rationele argumenten niet het plezier in de bootjes hobby vergalt.

Berghout-2 schreef : vast

De buren van mijn ouders hadden op het toilet een zelf geborduurd schilderijtje met de tekst: "Van het concert des levens heeft niemand een program". Daar moest ik aan denken. Je weet niet hoe de muziek zal klinken, maar voor de zekerheid kun je wel oordoppen en een koptelefoon meenemen als je naar een concert gaat.

Je weet niet wat je precies boven het hoofd hangt als je Silja aanschaft. Maar je kunt het wel goed voorbereiden en voorkomen dat je negatief verrast wordt. Zorg dat je meer dan voldoende budget voor reparatie en onderheid hebt, regel een goede accommodatie, zowel in het water als op de wal, verzeker je van mensen op wier deskundigheid je terug kunt vallen en vooral ... spreek met jezelf af dat je met een open blik naar de mankementen en tegenvallers zult kijken. Ze gaan ongetwijfeld komen, maar laat je er niet door uit het veld slaan. Kijk reikhalzend uit naar de uitdagingen die je het hoofd moet bieden en verlang naar de genoegdoening die je gaat ervaren als je een probleem hebt opgelost.

Over houtrot en lekkages zou ik me in dit stadium helemasal niet druk maken. De boot heeft het maar liefst 65 jaar zonder gered.

Er wordt 20.000 euro voor die boot gevraagd. De boot is onverkoopbaar. Niet omdat hij op voorhand slecht is gebleken, maar omdat houten boten stomweg niet verkopen. Hij staat al meer dan twee jaar te koop. Ga laag bieden, 5.000 euro, 6.000 euro, niet meer. De boot wordt heus niet verkocht omdat de eigenaar geld nodig heeft. Hij zoek een opvolger die zijn kindje wil adopteren. Investeer in je relatie met die verkoper, beloof hem voor mijn part dat hij elk jaar een dagje mee mag varen om te kijken hoe het met zijn boot is. Misschien is dat nog weel leuk ook.
En hou uiteindelijk de rest van je geld in je broekzak, als verzekering en borg dat je door noodzakelijke reparaties niet uit het veld geslagen wordt.

Ga van die boot en de rest van je leven genieten !

Dus ...