Onderwerp: Langkieler mahonie-op-eik 1958 - niet / wel doen ?

Puur een angstbeeld...hoe kleinzielig het misschien ook klinkt. Ik kan het ook niet verklaren waarom dat op latere leeftijd nu sterker wordt.
Het laatste decennium tienduizenden kilometers gewindsurft, op en natuurlijk soms in het water. Had ik toch die haaischaduw niet mogen zien voorbijflitsen vlak bij de kustrand aan de Mediterannée ? Of die dreigend dichterbij komende zeehonden terwijl ik in de Schelde lag te spartelen, wachtend op voldoende wind om te waterstarten ? Of zijn het die Orca-toestanden van de laatste jaren ?
Natuurlijk, de plus is het ruime uitzicht.

haha ok. I get it. Maar goed, bedenk je, dat als je boot volloopt. Die waterlijn gewoon mee omhoog kruipt

Maar goed, een deksalon heeft zeker voordelen. Ik vind die nieuwere Moody's best interessant. Maar pas vanaf 500k ofzo....

AndreAzuree schreef :
Nee hoor, dat hoeft helemaal niet. Als zinken het angstbeeld is heb ik de oplossing. Een onzinkbare boot, die geen kelder heeft, wel stahoogte, geen deksalon maar wel zittend of staand door de raampjes naar buiten kunnen kijken, kunnen droogvallen, variabele diepgang tussen 0,5 en 2,2 m., met een zee aan dekruimte, geschikt voor live aboard en die ook nog eens rete snel is.

Ik heb ‘m

A thing of beauty open mind is a joy forever ..

submarine?

Het flauwe antwoord is natuurlijk een camper..
maar wat je schets over je angstbeelden over zinken cq onder de waterlojn leven.. zou ik denk ik eerst met een courantere ( degelijke, plastic) boot willen verkennen. Overstappen naar klassiek hout kan altijd nog. Makkelijker dan andersom.

helmsman 38 schreef : vanaf een 'andere' groote (36') en een 'ander' budget, en een 'andere' kwaliteitsklasse dan bovengenoemden.
Wel mooi, dat dan weer wel...

Hier een mooitje

TuuLeVi schreef : Goh, hoe verschillend mensen een boot kunnen zien... Verkoopfoto's met een krabber aan dek en afplaktape op de opbouw. Lakwerk binnen gedaan met een hark en nagestreken met een stoeptegel.

Als ik dit zie denk ik: "Die is dat ding echt helemaal zat. Klaar mee. Hup; maak een paar plaatjes en eens kijken of ik er gek voor kan vinden..."
Begrijp me niet verkeerd hoor. Vind dit ook een mooie boot om te zien. Maar zou hem nog niet willen hebben als er een 0 uit de prijs verdween.

Ik dacht al, zeg maar niks

Noballast schreef :
Zo'n twintig jaar geleden van een mooi stuk hout overgestapt op een dergelijke boot als die van Noballast. Nooit maar 1 dag spijt gehad.
Afgelopen weekeinde weer eens iemand ontmoet die voor het eerst meevoer op een dergelijke boot. Zijn commentaar was; Ik wist wel dat zeilen leuk is, maar niet dat het zo leuk kan zijn.

SSpantHout schreef : Kijk voor het ontwerp eens naar een vd Stadt Prospect 900. De hele achterzijde met motor en schroefas is door een waterdicht schot gescheiden van de kajuit. Zie je niet vaak bij bootjes van die afmetingen. Los van welke boot het wordt denk ik dat zoiets wel een ontwerpeigenschap is die bij je past.

AndreAzuree schreef : Een deksalon komt pas in grotere maten tot z'n recht. Anders zijn beide "verdiepingen" niet meer dan tweemaal te klein/onhandig.

Stiekum bekoort dit mij ook wel.
www.saleboot.nl/aanbod/241299/...inruil-bespreekbaar/
Is vast plakhouk, maar zou het in epoxy ingepakt zijn ?
Volgens www.yachtsnet.co.uk/archives/naja-30/naja-30.htm is het
Kwa model/constructie vermoed ik wat te vergelijken met een waarschip, maar iets meer bijzonder van vorm. Ook wel de kelder, maar door het lichte interieur en de brede vloer toch niet te duidelijk dat je onder de waterlijn staat.

Een zekere Jack Van Ommen, 60+ met NL roots is met dit type blijkbaar al een jaar of bijna 20 aan een circumnavigation bezig. cometosea.us/

Ik zie dat hout je nog niet loslaat

Maar ik zie ook nogal uiteenlopende voorkeuren... volgens mij ben je er nog niet helemaal uit. Dat is begrijpelijk. Mijn keuze voor een boot had een draadje van 30 bladzijden nodig

Na een jaar laten sudderen ben ik nog eens naar Denemarken gereden om de boot nogmaals te bezoeken. Zoals verwacht nog steeds niet verkocht en al een kwart van de prijs gedaald (nu net geen 20K).
yachtdreams.dk/b-de/4176-mahogny-sejlb-d-32

Toevallig staat de boot nu op de kant, en het onderwaterschip is nu goed zichtbaar, na een seizoen in het water en denkelijk een oppervlakkige schuurbeurt.
Onmiddellijk valt de geïmproviseerde bilge drainagekraan aan bakboord op, net boven de gietijzeren kiel.
Is dit een normale constructie ? Er staat hier op de haven nog een andere houten classic (in minder goede staat) op de kant en die heeft ongeveer op dezelfde plek een huiddoorvoer, maar zonder extern kraanwerk.
Mij lijkt dit het diepste punt van de bilge. Het is ook net daar dat ik vorig jaar diep in het motorcompartiment water/vocht zag staan.
Ook zijn er enkele naden boven en rond deze omgeving vochtig (donker).
Ik krijg hierbij het beeld van een bilge/diepste punt tussen de spanten waar ze de kielbalk raken die een heel seizoen een plas vocht bevat dus nat is.
Dit staat haaks op de eerdere dwingende aanbeveling van Berghout-2 om een houten boot binnenin kurkdroog te houden om rot te voorkomen. En ook op de uitspraak van de eigenaar sinds 60+ jaar: she does not leak.
Een andere (jonge) lokale bootbouwer schreef de vochtige naden rond de bilge toe aan caulking die na seizoen uitzweet.

Wat hier van te denken ?

SSpantHout schreef :
Eerst een correctie: mijn aanbeveling was en is dat lekkages van boven direct aangepakt moeten worden, evenals "zeurende" druppels uit slangen, kranen, wc's enzovoort.
En verder dat de bilge schoongehouden moet worden en geventileerd.

Het is onvermijdelijk dat er wel eens wat water onderin staat, ook bij vrijwel alle plastic en stalen boten. Dat hoeft niet erg te zijn, zolang het geen stilstaande schimmelpoel is.

Bij houten kotters en s-spanten is het de gewoonte om de bilge af te tappen zodra het schip droogstaat. Vaak wordt er domweg op het laagste punt boven de kielbalk een flink gat geboord, 40 of 50 mm. Dat geeft ook gelegenheid om de bilge lekker schoon te maken met leidingwater.
Vlak voor de tewaterlating wordt er dan een stop ingeslagen, soms met een beetje slechte lijm of kit.
Bjj de volgende hellingbeurt wordt òf de stop weer verwijderd, òf weer een nieuw gat geboord, maar net hoe de hellingbaas het gewend is.
Bij het houten jacht, waar we het hier over hebben, is het heel netjes opgelost met een permanente doorvoer waar een verwijderbare stop ingeschroefd kan worden.

Een probleem(pje) van het zo aftappen van de bilge is, dat er onder het gat een vieze kwijlbaard ontstaat van water, olie en vuil. En dat is bij dit jacht heel netjes opgelost: een heuse aftapleiding met afsluiter waarmee het vieze water netjes in een olieafscheider kan worden geleid, zonder gekwijl. Die aftapleiding wordt natuurlijk verwijderd voordattie weer te water gaat.

Ik heb je foto's even goed bekeken.
Het onderwaterschip ziet er heel goed uit. Ik zie geen tekenen van beweging in de naden.
Er iets wel wat gerommeld bij dat ene stuikje waar verkleuring te zien is. Daar moet even naar gekeken worden maar ik verwacht er geen echte problemen.

Het verhaal over de uitzwetende caulking (=breeuwwerk) is ronduit flauwekul, of een vertaalfout.

Het roer is ook interressant. Het heeft een grote uitsparing om vrij te blijven van de schroef.
Dat betekent in de praktijk dat het schip nauwelijks manouevreerbaar is in de haven, want zodra je het roer een flinke uitslag geeft, gaat al het schroefwater rechtdoor.
En dat terwijl een langkieler toch al slecht is in het bochtenwerk.

Hoe dan ook, het is een mooi en gaaf bootje.
Maar of je haar echt wilt bezitten, tja...



Gepost met de officiële Zeilersforum-app

Er zijn nog meer foto's...

In de hoop dat iemand ergens een definitieve rode vlag opmerkt en me definitief zegt: niet doen!!

(Foto's zijn over twee verschillende dagen met verschillend weer genomen, late namiddag/vroege avond).

Ik heb de eigenaar deze keer niet opgezocht om geen valse hoop te geven. Maar volgens de lieden op de wal staat hij ong. sinds een week op het droge.

Wat is de reden van de donkere verfnaden dan eigenlijk? De rest van de huid is zo goed als opgedroogd, net die rond de gevulde bilge blijven nat, terwijl de weersomstandigheden gunstig zijn voor droging 12-18°, amper regen, een westelijk briesje.

Is die mahonie+eik dan bestand tegen een seizoen lang inwerking van een plas vloeistoffen allerhande, gedurende 67 seizoenen, zonder dat het hout daar van binnen uit rot ?
Stel dat je de boot het jaar door op zout legt, zoals eerder ook aanbevolen, met slechts een korte periode bv. 2 weken op het droge in het voorjaar voor beurt onderwaterschip, dan zou de bilge 11 1/2 maanden nat zijn, althans tot het niveau waaronder de bilgepomp niet kan oppompen.
Versnelt langer nat blijven de aantasting van het hout binnenin ?

Geheel eens met Berghout2: gave langkieler. Als je de boot voor een redelijk bedrag kunt krijgen, gewoon doen. Is €5000 redelijk? Je zult wel een paar weken werk hebben aan het schilderen van de romp. Overleg eens met de eigenaar of je met een priem op een paar plekken mag prikken. Zacht mahonie is rot en duur omte repareren.

Ook deze foto's tonen een gaaf schepie. Stijf en onvervormd. Goed en verstandig onderhouden.
Natuurlijk zijn er wat plekjes en littekens, zoals het breukje op de laatste foto en de gelige vlekken die duiden op UV-aantasting.

Water onderin de boot is geen probleem, als het maar kan ventileren en schoon is en blijft. Zoals ik vaak zeg en schrijf: lekkage van onderaf is helemaal niet erg, hooguit hinderlijk. Maar lekkage van boven is funest.

Als (nadrukkelijk àls) je boot koopt wordt je adagium: schoonmaken, ventileren, schoonmaken, ventileren, schoonmaken, ventileren enz. enz.
Tussendoor kun je zeilen, wat dan wel weer fantastisch zal gaan met zo'n prachtige rompvorm.

Je vergeet schuren en lakken. Schoonmaken, ventileren, schuren en lakken…

Maar een mooi scheepje zeker!

Schuren en lakken, is dat al gezegd ?

Voor de juiste prijs mag je ook toegeven aan je verliefdheid. Elke keer weer een hoogtepuntje bij de laatste laklaag

RickVis2 schreef :
Dat is precies waar niet-houtenschepenbezitters over beginnen.

Maar als je slim, efficiënt en met de juiste materialen werkt, dan is het schuren/lakken nauwelijks meer werk dan het getut met plastic boten(polijsten, osmose, veroudering, gelcoat repareren, rot in balsavulling, lekken op romp-opbouwverbinding) of stalen (roest) bakken.

Maar natuurlijk zie ik ook wel eens een betreurenswaardig figuur die wékenlang aan het schuren is met een minuscuul schuurmasjientje met 1 schuurpapiertje per dag. Die figuur verdient een goede therapie.

Ik word 63 binnenkort en was fysiek altijd behoorlijk in conditie, en werk graag met de handen, tot dit jaar blijkbaar. Sinds een tijd zit ik - als rechtshandige - met een supraspinatus peesscheurtje in de rechterschouder en het is onvoorstelbaar hoeveel impact dat heeft op elke beweging die hoger gaat dan schouderhoogte of met vooruit reiken te maken heeft. Zelfs puur heffen van de arm boven schouderhoogte doet zich gevoelen. Laat staan voorwerpen of machines tillen en manipuleren.
Dat gegeven werpt hier, terwijl ik alleen "wild" in de camper aan het kabbelende kustwater ten oosten van Ebeltoft sta en alles bij elkaar leg, nu een extra aspect voor me op, dat ik vorig jaar, toen ik verliefd werd op deze boot, nog niet kon bevroeden.
En dan zulk scheepje dat constant toch om vrij fysieke handelingen vraagt, al was het maar bukken, schoonmaken, ...
Momenteel daarbovenop nog een "verschot in de rug" zoals wij dat in Vlaanderen noemen (spit, lumbago), en de gedachte om op de knieën te bukken om diep in een bilge te reiken met een spons aan een stok of iets dergelijks om ze droog te deppen doet me al ineenkrimpen.
Is ook een beweging met gestrekte arm voorwaarts trouwens, sinds de peesscheur ook al een no go...
Spit is over 2-3 weken weer weg alsof het er nooit geweest was, maar een peesscheur geneest blijkbaar nooit, dus wellicht zit ik met de bijhorende beperkingen voor de rest van mijn dagen.

Misschien beslist het leven hier wel voor me, en is dit een teken dat ik voor een liefdeloze maar onderhoudsvrije boot moet gaan ? Dat bestaat uiteraard niet, maar voor een plastic boot kan je bedrijven inhuren die volgens standaard recept alles doen kwa behandelingen en service, met de juiste giftige materialen en krachtige machines.

Maar het ging me toch net wel om de liefdevolle connectie te maken met het mooie object dat bijv. deze boot is (op risico om melig te klinken); en als het ware het rentmeesterschap overnemen van de familie in wiens bezit het al van voor mijn geboorte is.

Waar ik ook bezorgd om was, was voor de vorm van het onderwaterschip, met name de "dikbuikigheid". Maar in vergelijking met de groen-witte s-spant die ik vorig jaar in een andere haven op trailer zag, is deze veel slanker en sierlijker.
De bolling in de romp bij de groen-witte loopt dieper door, wat een bulkige indruk geeft.
Ik vind het scheepje waar het over gaat veel fijner vormgegeven, en meer evenwichtige verhoudingen hebben.

@Berghout; Ik heb meerdere 16m2 gehad en het is te doen. Het is wellicht niet meer werk dan polyester, totdat je er een keer geen zin of tijd voor hebt (door wat voor reden dan ook). Bij een polyester boot doe je dan extra een keer je best en dan ben je er wel weer, een houten boot is wat minder vergevingsgezind.

De echte liefhebber laat het nooit zover komen natuurlijk. Ook bij een polyester boot niet, trouwens…

Een karveel gebouwde zeilboot lekt vplgens mij altijd wel wat tijdens het zeilen, geeft niets , zit in de bouwwijze
Wij hadden vroeger een mahoniehouten vrijheid, zelfde bouwwijze, die had na het zeilen altijd wel wat water onderin
Sponsje doorheen en klaar
Was hij eindelijk dicht, na een bloedhete week zonder te zeilen, trok hij weer open
Wat berghout al schrijft, zorg dat alle waterafvoeren open zijn zodat het water wegloopt en de huid binnen droog blijft

Wat wel een puntje is, de huidige eigenaar krijgt de boot niet verkocht, jij dus ook niet als je tzt de boot in de verkoop zet
Wat booarderbas ooit schreef, mooie boot als buurboot