Welkom  

   

Mijn Menu  

   

What's Up  

za aug 08 @ 8:00AM - 05:00PM
ZF Onderlinge Zuid 2020
   

Wedstrijd  

Geen evenementen
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
Welkom, Gasten

Onderwerp: Verhaaltje voor het slapengaan

Verhaaltje voor het slapengaan 14 juli 2020 08:52 #1185044

:laugh: :laugh: :laugh:
Wim.
Schippers schoffelen niet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 14 juli 2020 12:25 #1185146

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11282
OldBawley schreef :
Als we s ávonds in de dorpskroeg stonden stootte hij me aan en zei “ lijkt die je iets voor jou ? “ waarbij hij op een Zeeuwse kerel met een grote snor wees.

Pracht verhaal! :laugh: :laugh: :laugh:
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 14 juli 2020 12:47 #1185152

  • jerry
  • jerry's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 4822
mooi verhaal hoor :laugh: :laugh:
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 14 juli 2020 13:31 #1185158

  • OldBawley
  • OldBawley's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 1142
Reigers op de steigers. Laat ik dit eerst duidelijk maken. Ik woonde aan boord in de marina en kwam iedere avond zéér laat naar “ huis” gefietst met een paar biertjes op. Wat zeg ik een paar, dat waren er wel eens veel. Met die fiets reeds ik nooit op de steigers, je moet het niet zoeken.
Ik verlegde de boot regelmatig op een andere plaats, gewoon voor de rust. Als ze eenmaal doorhadden waar je lag lieten ze je nooit met rust. Ik bedoel de klanten, niet de vrouwen.
Dus dan liep ik in het donker over die ellenlange steiger naar mijn bootje, vaak in gedachten verzonken. Dan “ EAIEEEk” en een reiger vloog op. Ik was ze vaak genaderd tot enkele meters, ze stonden daar te slapen neem ik aan om dan met een hartverscheurende krijs op te vliegen. Ik schrok me iedere keer weer het pleuris, had een hekel aan die schreeuwelingen.

Het was de tijd dat de dorpskroeg nog iedere avond gerammeld vol zat. Ik ging er iedere avond eten en dan biertjes drinken. Aan de bar hangen met klanten of vrienden uit het dorp. In die kroeg kwamen iedere avond minstens 20 vrijgezellen. Zoals ik reeds zei was er een vrouwen tekort op het eiland. Er kwamen ook meisjes en vrouwen in de kroeg maar allen hadden iemand.
Het kwam zo ver dat de grote groep vrijgezellen soms op vrijdagavond samen in een busje naar Goes reden. Daar waren meisjes zat. Ik heb me één keer laten overhalen mee te rijden. Wat ik niet wist is dat er een soort rivaliteit is tussen Goes en Noord Beveland. Er werd dan naast erg veel drinken ook vaak met mensen gegooid. Letterlijk.

Aan de bar van de dorpskroeg was het vrouwen tekort een veel voorkomend gespreksthema. Er werden ook erg veel grappen gemaakt. Zo was het legende dat “ Jantje Woonboot “ en vele anderen op het eiland het met schapen deden. Je zette de achterpoten van het schaap in je rubberlaarzen zodat het niet weg kon lopen en dan kon je, je weet wel.
Op een winterdag was ik zoals iedere avond stipt om 20h naar de kroeg aan het gaan, reeds donker van 17 h, toen weer zo´n schreeuwlelijkerd me ontzettend liet schrikken. Vergeet niet ik was maandenlang helemaal alleen in die marina, je verwacht er niemand.
Dus ik kom in de kroeg, hang m´n jas op en ga op “ mijn “ plaatsje aan de bar zitten en ze zijn net weer over Jantje Woonboot aan het grollen. Hij stond er zelf mee te lachen, ik zeg om mijn woede over die smerige reiger te koelen dat het veel verstandiger zou zijn om in plaats van een schaap een reiger te nemen. Die waren er in overvloed bij de woonboten, je nagelde zijn poten aan de steiger en dan hoefde je niet eens op de knieën want ze hadden mooie lange slanke benen.
Enfin, we hebben wat afgelachen die avond maar dat verhaal van ikke en de reiger ging een eigen leven leiden.
Maanden later was het jaarlijkse etentje van onze toneelvereniging. In het restaurant van de dorpskroeg vanzelfsprekend. Ik was de eregast want ik was de oprichter en regisseur van de vereniging. Na aperitieven aan de bar schuifelen we het restaurant binnen, ik werd wat opgehouden,kwam als laatste aan de lange tafel en ga zitten op de enige lege plaats in het midden van de tafel.
Pas dan zag ik dat op de stoel recht vóór me een levensgrote opgezette reiger zat met een sigaar in z´n bek.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 14 juli 2020 18:13 #1185234

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11282
:laugh: :laugh: :laugh:
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 15 juli 2020 08:34 #1185384

  • Peper
  • Peper's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 3162
Old Bawley gaat weer als een speer...
En qua modellen... soms zit het mee en soms zit het tegen!
Groeten, Peper.
Volg mijn adviezen en raadgevingen NOOIT op!
Ik ben een 'misfit', een 'square peg in a round hole' en een 'wereldverbeteraar' van de ergste soort:
Eentje met een zeilboot en een elektrische buitenboordmotor.
Laatst bewerkt: 15 juli 2020 08:35 door Peper.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 15 juli 2020 08:47 #1185392

Peper schreef :
Old Bawley gaat weer als een speer...

Jaaa, ga door O.B.!
Ik heb effe wat minder tijd
Wim.
Schippers schoffelen niet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 01 aug 2020 13:05 #1190501

De verhalenproductie lag even stil wegens veel ander werk.

Op verzoek ga ik toch maar even verder met wat dingetjes uit de historie van de tjalk Eems/Nederland.

Zoals eerder beschreven, de laatste zeilende vrachtschipper met deze tjalk was Jakob Engelsman, van 1922 tot zijn dood in 1959.
De voormalige knecht heeft mij veel verteld over het dagelijkse reilen en zeilen en over de familie Engelsman. Maar er waren ook oude schippers die het schip herkenden in Rotterdam: “Is dit het schip van Engelsman?” Die schippers hoorde ik dan ook direct uit want ik wilde alles weten.
Zo ontstond langzamerhand een beeld van het karakter van Jakob en zijn vrouw.

Voor de oorlog voer het schip vooral in de schelpenvaart op het Duitse Wad. Dat was vaak ruig en zwaar werk, zowel voor het schip als voor de bemanning, maar wel heel lucratief.
De vrouw was bang op zee en woonde met de dochter aan de wal in Delfzijl.
Jakob was een ruige zeiler die nergens bang voor was maar hij zorgde ervoor dat het schip in perfecte staat was. Als er een vlakplaat naar zijn zin te dun was gesleten, liet hij er direct een nieuwe tien-streeps inzetten. Geen gepruts met dubbelen wat goedkoper was. Na elke keer lossen werd het hele ruim en boeisel met een sok met lijnolie ingewreven, en om de week kregen het staand en lopend want een oliebeurt evenals de luiken (“geen lijnolie op de presenningbanden, anders worden die te hard en breken ze!”).
Met de woning was Jakob minder voorzichtig.
Zo had olielamp boven de tafel een keer verschrikkelijk staan loeven, het hele interieur van de roef was bedekt met een pikzwarte vettige roetlaag. Jakob smeet er een paar putsen zeewater met groene zeep doorheen en toen vond-ie het wel goed.
De vuile was flikkerde hij altijd onder het ingangstrapje naast de mandfles jenever.
Toen ze na een tijd Delfzijl aanliepen, had Jakob met de knecht Jan afgesproken: “Zodra we vastleggen moeten we als de sodemieter wegwezen, anders krijgen we ervan langs van de vrouw”. Helaas, de vrouw stond al op de kade toen ze binnenzeilden.

Ik heb ook gevraagd wat er werd gegeten.
Dat was niet zo moeilijk: roggebrood, kaas, aardappelen, uien, bruine bonen, spek. Soms winterpenen. Heel incidenteel pannekoeken (toen nog zonder tussen-n) als ze verse melk en eieren hadden. Natuurlijk altijd een glaasje jenever erbij. Dat was alles.

De Engelsmannen stonden ook bekend om hun zuinigheid. Of was het gierigheid?
Als ze rond kerst thuiskwamen (Delfzijl was de thuishaven), legden ze het schip een paar kilometer landinwaarts op het kanaal. Dat scheelde havengeld maar nog belangrijker: zo kwam er geen bezoek aan boord waaraan koffie moest worden geschonken maar gingen zij zelf bij anderen op de koffie.

Na de oorlog ging het schip in de binnenvaart, eerst nog puur op zeilkracht. In 1953 werd het schip eindelijk gemoderniseerd: de mast werd ingekort en naar voren verplaatst en er werd een opduwer gekocht met daarin een tweedehands 13 pk Bolinder, want het mocht niet teveel kosten. Dertien hele pk’s, voor een schip met een eigen gewicht van 60 ton plus 125 ton laadvermogen.
Een collega-schipper vertelde dat hij in de opvaart de diepgeladen Eems voorbijliep ter hoogte van Gorinchem. Toen hij de volgende dag terugkwam, lag de Eems 1 krib hoger nog steeds te malen. Te zuinig om een sleep te betalen. Diezelfde collega-schipper kon ook niet nalaten om te gniffelen over die goedkope Bolinder, want dat rotding ging steeds weer kapot wat uiteindelijk handenvol geld gekost heeft.

Toen het schip in 1959 verkocht werd na de dood van Jacob Engelsman, was het in perfecte staat en uitzonderlijk goed onderhouden. Klaar voor een museumhaven.
Twintig jaar later, toen ik ‘m kocht, was het een schrootbak, klaar om gesloopt te worden.
Van de inventaris was alles verdwenen.
Alles?
Nee, via Roelfina, de zuster van Jakob Engelsman kreeg ik jaren later een heel bijzonder kado: 3 paar handgeblazen borrelglaasjes van extra dik en sterk glas die zij zolang bewaard had. Zij vond dat die weer op het schip moesten komen.
Toch wel raar dat juist zoiets kwetsbaars als enige bewaard is gebleven.





Hoewel ik mijn best heb gedaan om uit te vinden wat er met de Eems is gebeurd tijdens de tweede wereldoorlog, heb ik daarover niets kunnen achterhalen. De schelpenvaart boven Duitsland was in ieder geval onmogelijk geworden.
Tijdens WO-I heeft het schip (nog onder schipper Tabak) wel gewoon doorgevaren, zowel binnenlands als op het Duitse Wad.
Verre reizen naar Denemarken, Engeland, België en Frankrijk waren te riskant, dus die werden niet gedaan.

Grensoverschrijdend verkeer was lastig tussen 1914 en ’18: alle landen om Nederland heen waren in oorlog.
Nederland was neutraal “dus” profiteerde de Nederlandse binnenvaartvloot daar grondig van, maar de bureaucratie en grenscontroles maakten het wel ingewikkeld en riskant.

Van de zuster van Jakob Engelsman kreeg ik een fantastisch mooi en groot document uit 1915. Het is een Laissez Passer, een soort familiepaspoort, geschreven in de diplomatieke taal van toen (Frans) en vol met stempels van het Kaiserlich Deutsches Vicekonsulat, het ministerie van buitenlandse zaken, notarissen, Polizeiverwaltunge en van de Durchlassstelle Emswachtschiff Borkum en allerlei andere dienstkloppers uit Leer, Weener en Emden.







Op de foto staan vader en moeder Engelsman, zoon Harm en dochter Roelfina. Jakob staat er niet op want die voer toen als knecht op een ander schip.
De biometrische kenmerken van vader Harms Engelsman werden als volgt omschreven:
leeftijd 58 jaar, haren grijs, wenkbrauwen grijs, ogen blauw, neus gewoon (“nez ordinaire”), snor grijs, baard grijs, lengte 1 meter 63 centimer en 3 millimeter, godsdienst gereformeerd. De vrouw werd niet nader omschreven, maar op de foto zie ik een struise dame met wie ik geen ruzie zou riskeren.


Ik vraag mij weleens af, zou iemand over 100 jaar de geschiedenis van een oud, van de sloop gered polyester jacht (van vóór de derde wereldoorlog) gaan uitzoeken?

Wim.
Schippers schoffelen niet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 01 aug 2020 13:32 #1190505

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11282
Ga door Wim, hier kan ik nooit genoeg van krijgen! :)
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 01 aug 2020 13:36 #1190507

  • Albert 45
  • Albert 45's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 11282
Berghout-2 schreef :
Ik vraag mij weleens af, zou iemand over 100 jaar de geschiedenis van een oud, van de sloop gered polyester jacht (van vóór de derde wereldoorlog) gaan uitzoeken? Wim.

Wie weet, onze lieve heer heeft rare kostgangers. Of, zoals mijn oude bootsman placht te zeggen; 'Mense benne rare dinge, je kent er ape mee vange'.
Lang leve de uitvinders van ruitenwisser en slingerruit
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 01 aug 2020 14:29 #1190515

  • Kock1964
  • Kock1964's Profielfoto
  • aanwezig
  • Gebruiker
  • Berichten: 754
Prachtig dat je de historie deels weet. Mooi om te lezen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 01 aug 2020 14:50 #1190516

  • Peper
  • Peper's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 3162
Dit soort kennis is veel waard, hoewel het nooit in Euri is uit te drukken!
Volg mijn adviezen en raadgevingen NOOIT op!
Ik ben een 'misfit', een 'square peg in a round hole' en een 'wereldverbeteraar' van de ergste soort:
Eentje met een zeilboot en een elektrische buitenboordmotor.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Verhaaltje voor het slapengaan 01 aug 2020 20:56 #1190615

Heerlijk om deze verhalen te lezen!
Laatst bewerkt: 01 aug 2020 20:58 door Jollenbaas.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhaaltje voor het slapengaan 02 aug 2020 15:15 #1190767

  • plusfast
  • plusfast's Profielfoto
  • Offline
  • Gebruiker
  • Berichten: 1893
Goed begin van een boek over dit schip. De meeste historie weet je, en op deze manier verteld kan dat een prachtboek worden.
Zelfs het duurste jacht ligt aan de kade vast met een lijntje van een paar euro...
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.266 seconden
Gemaakt door Kunena
   
   
   
   
© Zeilersforum.nl