Onderwerp: Opknapwerk Maxi 77

WEB
Ziet er allemaal weer goed uit, wel door dacht en goed uitgevoerd.
De motor zal er zeker happy van worden.

MurtenSaerbi schrijft:
Kweeniet hoor...maar hoe vaak hier ook kom, ook in de diepste uurtje, er is altijd wel 1 gast
Zou dat niet een Ghost moeten zijn ipv gast

Ik heb net je project bekeken....
Heb je nog wel tijd voor andere dingen ??? erg inspirerend !

Zo... nog ff wat geschaafd aan de post hierboven... (lees: overhoop gegooid...)

Nice man, puik werk! Ik kijk uit naar de steunen als ze volledig "geïnstalleerd" zijn.

Je last waarschijnlijk thuis? Woon je vlakbij de boot?

Ja, ik woon 10 minuten van de haven. M'n werk daarentegen is gemiddeld een klein uur rijden - men moet tenslotte prioriteiten stellen

(goeie banen in de polder liggen niet zo voor het opscheppen)

Maargoed ik neem inderdaad regelmatig wat 'huiswerk' mee van de boot. Zou ik trouwens ook doen als ik er verder vandaan woonde - een gereedschapskist aan boord kan het thuis-werkplaatsje toch niet helemaal vervangen.

Tien minuten... ik kom geeneens water tegen in tien minuten. Nice!

Huiswerk meenemen: daar heb je volledig gelijk in, als ik het kon deed ik het ook!

Over huiswerk gesproken... hier was ik ongeveer gebleven !

Geboord en getapt. En wat hebben we vandaag (nouja, gisteren) geleerd? In kleine stapjes boren als je met dik staal bezig bent. Dus niet meteen van 4mm naar 10mm willen. Een hevig gepiep, gekraak, een hoop hitte en niet opschieten... maar van 4 naar 6 naar 8.5 naar 12 ging juist voortreffelijk, ondanks al die stapjes nog steeds sneller. En het stomme: eigenlijk wist ik wel dat het zo moet, als je diep boort in staal. Maargoed... je bent lui en je wilt wat Een kolomboor is trouwens nagenoeg onmisbaar bij zo'n klus...

Tappen ging boven verwachting vlot eigenlijk. Altijd even lastig om de tap er goed haaks in te krijgen de eerste paar slagen, maar daarna ging het wel.

Volgende stap: stukje draadeind vastmaken in het middelste gat. Erin draaien, tijdelijk borgen met een vastgedraaide moer erop, en daarna vastlassen.

Waarom niet gewoon een bout erdoor gestoken? Omdat er weliswaar onderin de nieuwe motorsteun wat ruimte is, onder de kop van de bovenste montagebout, maar niet als je ook meerekent dat zo'n ding gemaakt is om beweeglijk te zijn! De holte onderin de nieuwe steun is dus nodig als bewegingsruimte, je kunt er geen extra boutkop in kwijt. Waar heb ik het over? Wordt wel duidelijk met de foto aan het eind van deze post.

Dus moest het een vastgelast draadeind worden. Tuurlijk kan Loctite ook, maar gelast kan het tenminste echt nooit meer los. Hier is het draadeind erin gedraaid, gelijk met het oppervlak:

Twee ondiepe gaatjes 5mm geboord op de grens tussen het draadeind en de staalstrip ; precies in het schroefdraad dus. Die gaatjes heb ik vervolgens volgelast volgens de proplas techniek (maximale stroomsterkte, lage draadsnelheid, toorts stilhouden boven het gaatje). Je brengt daarmee zo veel mogelijk hitte in het werkstuk, voor betere "door en door" hechting. Deze techniek wordt o.a. gebruikt om twee platen op elkaar te lassen, waarvan 1 voorzien van kleine gaatjes. Het resultaat heeft veel weg van puntlassen, maar dan zonder speciale puntlastang. Om de las voldoende te laten penetreren naar de onderste laag plaat, zonder een dikke puist erop te krijgen, gebruik je dan de proplas-techniek. Ook hier toepasselijk, om dat 5mm gaatje vol te lassen met zo groot mogelijke penetratie (versmelting) in dik staal.

Deze "druppeltjes" zijn wat groter dan je bij proplassen op plaatstaal ziet omdat:
- de draadsnelheid niet lager kan bij deze laskar, anders gaat-ie haperen...
- ik veel langer "de knop vastgehouden" heb dan bij 2x1mm plaatstaal, omdat het nou eenmaal veel langer duurt om voldoende hitte in veel dikker plaatstaal te brengen... en al die tijd loopt de draadtoevoer ook, dus krijg je er een bolletje op, ipv een mooi bijna-vlak proplasje. Eigenlijk een beperking van mijn 220V-laskar dus. Met een dikke 380-kast kan het korter en dus mooier.

En al zou het aan 1 van beide zijden niet genoeg hechten, dan nog zitten er nu vaste proppen middenin het schroefdraad, zodat dat echt nooit meer draaien wil. En da's voldoende. Voor de treklast hebben we immers de rest van het schroefdraad nog, de lasjes zijn eigenlijk alleen borg. Zwaar overkill dus, en zo hoort het

Overigens zijn die draadeinden NIET gemaakt van die bouwmarkt-boutjes op de achtergrond. Die hebben hun plaats, en dat is niet daar... de gemonteerde stukken draadeind zijn 'gewoon' uit een stuk 8.8 draadeind gehaald wat ik nog had liggen.

Daarna weer vlakgeslepen met de lamellenschijf:

Zie je niks meer van

Verder was het eigenlijk een kwestie van wat boutjes op maat maken, net als het bovenste draadeind op de nieuwe steunen. Klaar!

Zo heb ik nu motorsteunen van 54mm hoogte, met aan elke kant een 20mm lang draadeind, exact zoals de originele Volvo Penta steunen. Waar de schildjes links op de foto voor dienen leg ik later nog wel uit...

Foto's van de steunen op de motor komen eraan, dat is er gisteravond laat een beetje bij ingeschoten. Maar ze zitten er alledrie onder, dus die klus is nu echt geklaard !

Proper man... Een cursus lassen zat ik overlaatst ook nog aan te denken. Mijn soldeerkunsten zijn wel op én top, maar lassen is toch nog net iets anders.

Mooie how-to en leuk dat je die info over puntlassen en proplassen er even bijzet!

Ik kijk uit naar de foto van de geplaatste steunen!

web schrijft:
Hey....motorsteunen bij NUL licht en slechts een hoofdled lampje monteren EN nog ff heen en weer racen voor een 12mm boor om net dat ENE gaatje uit te boren (wat overigens ook nog met een tandstoker had gelukt zo makkelijk als dat ging) dan mag je die foto's vergeten

1 voordeel, nu schiet je ze bij daglicht, kan je nog even controlleren of er niet een lading gereedschap achtergebleven is in de duisternis (al zal dat wel niet jou kennende)

Dat stukje verslag had ik nog even bewaard voor bij de "ingebouwd" foto's, maar okay

Ai, vergeten de reeds lang beloofde foto's te posten.

Na dat dagje boren zagen en lassen, wat altijd iets langer duurt dan je dacht (zoals hierboven gepost: het boren zat een beetje tegen), nam ik 's avonds het hele spul mee naar de haven. Niet met serieuze plannen om het dezelfde dag nog te monteren, maar dan lag het maar alvast aan boord. Verder voor de gezelligheid. Er gingen nog wat andere kleinigheden mee om Jeroen nog even met een paar dingen op zijn boot te helpen.

We hadden nog een uurtje daglicht ongeveer. Mooi voor de kleine klusjes op de Kelt, en verder de dag afsluiten met een biertje in de kuip, nietwaar? Daar dacht Jeroen anders over. Met de nieuwe steunen en mijn braadwerk daarbij in handen, moesten en zouden die er dezelfde dag nog onder

Gebrek aan daglicht (na de klusjes bij hem aan boord) was geen argument, daar hadden we immers zaklampen voor? "Jamaar, morgen is er toch weer een dag?" sputterde ik nog. Maar het was een verloren strijd. Dus toch maar naar de Maxi gelopen met de nieuwe steunen en een kist gereedschap. Zoveel werk was het nou ook weer niet...?

Nouja... ik had de oude steunen verwijderd met de motor op een schaarkrik en houten blokken eronder. De MD5B is belachelijk zwaar voor z'n cylindertal (ik ken lichtere viercylinders), dus met de hand lukt dat niet, en ruimte om met twee man te tillen is er ook niet.

Maar ik had geen krik bij me.

Nou wil het geval dat ik een paar dagen eerder een paar latten uit de afvalstapel van Jeroen getrokken had. "Wat moet je daar nou mee?" "Och, komt nog wel eens van pas..." en jahoor, met een paar klosjes en een stevige lange lat als hefboom hing binnen vijf minuten de motor hoog en droog.

Nog eens een kwartiertje later zaten de steunen er allebei onder, precies zoals bedacht!

SB

BB

Nu kan ik ook uitleggen waar die schildjes voor zijn.

Ik heb de steunen namelijk ondersteboven moeten monteren. Dit omdat er in de beugel aan het motorblok wel ruimte is voor het draadeind M12 wat standaard bovenin deze steunen zit, en zelfs ruimte voor het bijbehorende moertje 19, maar niet om daar nog een sleutel, dop of pijpsleutel 19 op te krijgen! Vanalles geprobeerd, past echt niet. Moertje 17 is het maximum, en dan zit je aan M10. Dus moest het toch nog ondersteboven.

Voor het krachtenspel maakt het niet uit. Maar die universele steunen hebben een fraai blikken hulsje bovenop. Slim, want zo komt een eventuele olielekkage niet bij het rubber wat daar minder goed tegen kan. Nou vond ik het niet erg om dat niet te hebben (hadden de originele steunen tenslotte ook niet), maar op z'n kop zou die huls meer een soort lekbakje worden waar je het bijna niet meer uit krijgt, en dat was me toch wat te gek.

Vandaar die schildjes dus. Mocht er dan toch eens wat olie of diesel lekken ergens boven de steunen, dan wordt het door deze schildjes afgevoerd naar plekken waar het minder kwaad kan, en zal het zich niet IN de motorsteunrubbers verzamelen. Ik heb de hoeken van de schildjes flink afgerond en de randen zorgvuldig afgebraamd, zodat ik m'n vingers er niet aan openhaal bij werkzaamheden. Daar ben ik namelijk erg goed in, m'n vingers openhalen

Ik denk trouwens dat het motorblok osmose heeft. Moet je die blaasjes zien, daar achter het vliegwiel

Nou, het was inmiddels stikdonker, dus de derde, de saildrive steun... die moet morgen maar hoor, in plaats van te gaan puzzelen in het donker. NEE, VANDAAG! Hmm... nou vooruit, we kijken wel of het wil.



LED hoofdlampen... echt BRILJANT voor dit soort werk. Handen vrij en je zit nooit in je eigen licht. Ik laat er altijd minimaal 1 aan boord slingeren, liefst twee of meer. Voor de prijs hoef je het niet te laten, de batterijen zijn duurder... (gaan wel een eeuwigheid mee!)

Nu moet ik toegeven dat ik over de motorkant beter nagedacht had dan over de saildrive kant. Niet goed gekeken of er ruimte was voor deze constructie. Dus al snel kwam de eerste tegenslag. Doordat de montageboutjes waarmee de "verloopplaat" aan de nieuwe motorsteun vastzit een beetje uitsteken, kwamen die achterop de saildrive 'staart' tegen een of ander beugeltje aan. Dat beugeltje is bedoeld om een slang te leggen waar-ie bij mij toch al niet kan, dus dat beugeltje kon er wel af. Opgelost.

De volgende uitdaging: het gat in de saildrive beugel was iets van 11mm, en het draadeind bovenop de nieuwe steunen M12. Op z'n kop ging ook niet passen (en wilde ik toch al liever niet), dus was er maar 1 oplossing: uitboren. Maar ik had geen boor bij me.

Morgen verder? Welnee, als avondmens begon ik net weer een beetje wakker te worden, en het was tenslotte echt het ENIGE wat nog gedaan moest worden... dacht ik. Verder was ik zo dom geweest om te vertellen dat ik tien minuten van de haven woonde, dus ik kon er niet onderuit: om kwart over tien nog even in de auto gesprongen en heen en weer naar huis geraced.

Onderweg bedacht ik me precies op tijd dat een boortje 12 (die ik thuis eigenlijk alleen in de kolomboor gebruik) niet in de boorkop van de accuboor gaat passen, dus meteen maar de "grote" boormachine meegenomen.

Dus... een half uur verder, snoeren gelegd en aangesloten, boortje erin, diep ademhalen en boren maar in de saildrive...

"Rrrr." Klaar! Huh? Binnen 1 seconde was ik erdoor. Heb ik daar nou al die moeite voor gedaan? Lachwekkend gewoon! Maar toen paste het opeens wel allemaal in elkaar alsof het ervoor gemaakt was.

Nouja bijna dan, want een oplettende kijker ziet 'm al hangen. Geen bui maar een boutkop, die met z'n scherpe randjes 5mm boven de saildrive manchet hing. Aangezien ik eerder in deze thread al gezien had wat er gebeurt als je een scherpe rand tegen die manchet aan monteert leek me dat geen goed plan.

Gelukkig had ik een goeie vijl wel aan boord liggen, dus hebben we de boutkop wat afgeschuind en vooral afgerond. Nog een beetje meer ruimte gewonnen door de dikke ring onder de steun te leggen in plaats van erboven. Die ring was meegeleverd met de nieuwe steunen, en zit er bij alledrie tussen om de hoogte van het geheel precies origineel te krijgen.

Op de foto hierboven was ik tevreden. Ik kan er een vinger tussendoor halen. Met afgekoppelde steun heb ik de saildrive minstens driemaal de maximale (begrensde) 'veerweg' van de motorsteunen bewogen, zonder dat de manchet in de buurt kwam van de boutkop. Goed genoeg dus, daar durf ik de oceaan wel mee over

Tsja, dan wil je 'm ook zien en horen lopen natuurlijk, op z'n nieuwe rubbers. Maar het ding maakte nogal kabaal altijd. En het was al halftwaalf... absolute rust in de haven, er slapen mensen. Kunnen we niet maken! "Tuurlijk wel... je kan toch ook uitvaren of binnenkomen op dit uur?" Is ook weer zo. Maar toch, dat kabaal... dat moet wel stilte-verscheurend werken, zo op zo'n volkomen stille zomeravond.

Na enig debatteren won de nieuwsgierigheid het. Handen aan de knoppen om 'm gauw uit te kunnen zetten. Ik zette me schrap en de sleutel ging om... Huh? Wat loopt-ie opeens rustig en stil! Wat een verschil zeg. Ik kon op m'n gemak kijken hoe mooi rustig en gedempt de motor stond te trillen (niet meer slingeren/schudden!) op z'n nieuwe rubbers.

Hiermee is het hoofdstuk motor afgesloten, da's nu allemaal op orde. Nu verder met de tuigage...

En wederom een erg leerzaam en vermakelijk verhaal!

En wat zijn jeroen en jij toch een stel...

Groeten,
Globe_Trotti

Ja, leuk verslag, doet me een beetje denken aan dat kinderprogramma "Buurman en buurman", maar gelukkig gaat er bij jullie véél minder mis

beewee schrijft:Daar heeft het af en toe wel wat van weg ja

Elk onze eigen specialiteiten, en gezamelijk klussen is nou eenmaal leuker dan in je eentje.

Ik ben meer een techneut en ontwerper... wil altijd alles uitzoeken, meten, berekenen... hij is meer van het DOEN en doorzetten, en "we zien wel of het werkt". Gooi die eigenschappen bij elkaar en je kunt bijna elke klus aan.

Ik heb meer verstand van motortechniek, metaalbewerken en electronica, hij weer meer van houtbewerken, verf, plamuur en dat soort dingen die bij mij altijd hopeloos mislukken.

Er gaan heus ook wel dingen mis... zoals bijvoorbeeld diezelfde avond met m'n grote doppenset koffer.



Ongeveer dit model, maar dan met vier sluitingen. Ideaal ding. Nu gebruik ik die al jaren rond de auto's, dus dan ligt-ie op de garagevloer of buiten op de grond. En dan ga je er wel eens bijna of helemaal op staan. Op den duur heb ik zo dus allevier de sluitingen eraf getrapt (gebroken), dus de koffer sluit niet meer. Je kunt 'm dichtvouwen en horizontaal oppakken, zelfs onder je arm nemen, gaat allemaal prima, zolang ie maar netjes dicht blijft. Ik ben er allang aan gewend, en te lui om er elke keer een spanbandje omheen te trekken. Zolang ik 'm zelf gebruik gebeurt er tenslotte nooit wat mee, 't is een automatisme geworden.

Nouja, die koffer dus in de kruiwagen geladen, samen met een kist en een doos overig gereedschap, en over de steiger naar de boot. Jeroen op de steiger, spullen aangeven en ik aanpakken aan boord en wegzetten. Op een gegeven moment stond ik in de kuip wat gereedschap een plek te geven, hoor ik opeens een klap en een boel geratel, alsof je een emmer knikkers omgooit. Ik kende dat geluid maar al te goed... die koffer! Opgetild aan het handvat valt-ie onmiddelijk open en vallen alle doppen eruit...

Hoezeer ik ook m'n best doe om alle "meeklussers" voor dat ding te waarschuwen (o.a. Apae kan er ook over meepraten), het gebeurt iedereen wel een keer dat ik het vergeet... En daarna gebeurt het ze nooit weer Normaal is het een kwestie van alles weer bij elkaar rapen en weer in de juiste vakjes doen, maar dit was op de steiger... ik dacht dus dat de helft wel in het water beland zou zijn.

In een vloek en een zucht (letterlijk ) stond ik op de steiger om de schade op te nemen... maar we hadden weer eens ongelooflijke mazzel: ALLES was in de kruiwagen gevallen. Ik weet eigenlijk niet meer of er ook wat naast lag, maar de koffer was net zo compleet als-ie was. In vijf minuten zat alles er weer in en bleek-ie toch weer helemaal compleet, maar... misschien is een spanbandje erom op steiger en boot toch wel verstandig

Of gewoon een tweede set, permanent op de boot...
Misschien een beetje zwaarder dan nodig, maar zonder gereedschap zit je tenminste niet snel dan.

Ajeto, buur!



Groeten,
Globe_Trotti

Tja het hoeveel en welk gereedschap standaard aan boord leggen moet ik nog wel eens goed over nadenken, en dan in watvoor verpakking. Kan een hoop sjouwen schelen. Maar ik denk dat die nogal bovenmaatse koffer bijvoorbeeld al niet onder de bank zou passen. Een maatje kleiner heeft echter al geen steeksleutelset meer, en tangen zitten er sowieso al niet in. Wordt ff een lijstje maken dus.

Ik heb ooit in een uitverkoop een doppenset met metrische en amerikaanse maten gekocht. Die amerikaanse doppen waren dus werkeloos, totdat ik nu dus een bootje van Amerikaanse makelij heb. Even de ratel en verlengstukken van een oude doppenset uit een rommeldoos opgedoken en ik heb nu een speciaal doppensetje voor op de boot. Een paar extra metrische doppen in 8-9-10-11-13-15-17 erbij voor de buitenboordpruttel en klaar.

trotti schrijft:
Je zou d'r haast wat van gaan denken

Maarre, je bent nog lang niet klaar, nu de boegspriet nog, dan kun je pas écht raggen


Ik moet toegeven: zo snel heb ik een Maxi 77 nooit ingeschat..

Bekende foto, en er is absoluut ook de doelstelling om ook deze Maxi in plane te krijgen!
Een geschikt zeiltje is inmiddels voorhanden: de boegspriet zal waarschijnlijk inderdaad nodig zijn om die lap van ruim 50 m2 er passend op te krijgen...

Gelukkig kun je voor een kant-en-klare boegspriet inmiddels niet alleen bij Selden terecht, er zijn meer aanbieders. Maar Jeroen Web (sorry, ik haalde jullie door elkaar ) kennende zal hij 'm wel zelf in elkaar fixen

Toch ook maar eens naar een Maxi kijken, als we wat anders gaan zoeken. Qua uiterlijk/kwaliteit/ruimte leek hij me altijd al OK, maar de snelheid leek me minder, tenzij het genoeg waait.

Maxi in planee:
Het is mij 1 keer overkomen! Mijn moeder voer vooruit richting Denemarken met mij en mijn broertje (15 en 13 op dat moment denk ik), mijn vader had namelijk altijd korter vakantie. Deze keer voeren we richting Heiligenhafen met de wind in de rug. Voorspelling was rustig, maar na een half uur was het toch echt wel windkracht 6. Oei! Minifokje erop en zo stoven we voort.

Ik stond aan het roer en ineens begon het hele schip te trillen en te sidderen en vertelde het log dat we 10 knopen voeren. Let wel: op het stormfokje dus! Ik riep "tien, tien, we gaan tien!" we surfden zo van de golven af. Het duurde niet lang, maar het was wel kicken! Ik vergeet het ook nooit meer, wat een gaaf moment!

Succes met je planeerplannen! Paulien

Ja die foto ken ik, is vorig jaar een flinke tijd m'n wallpaper geweest En nu nog zo'n mooi verhaal van Paulien erbij... tja... daar gaan we voor

Boegspriet komt er wel, maar dat zal wel volgend seizoen worden. Nu even andere prioriteiten.

50m2? Ik weet eerlijk gezegd niet wat het oppervlak van m'n asymmetric is...

VL=10.00m
AL= 9.35m
OL= 6.92m (da's bijna de bootlengte! Het zeil schijnt dan ook van een cat geweest te zijn...)

Breedte op halve hoogte is 6.65m. Heel ruw gerekend (onderste helft 4.70 x 6.80 = 32m2, bovenste helft 5m lang maal een meter of vier gemiddeld breed is nog eens 20m2) kom ik inderdaad boven de 50m2. Maar ik heb dus geen idee hoe je zoiets precies uitrekent. Behalve door nog veel meer middenbreedtes te meten, en per meter lengte het doekoppervlak uit te rekenen.

Hij is in alle richtingen een halve meter groter dan in de advertentie stond, en DIE maten leken me al krap aan: met deze maten had ik 'm in principe niet gekocht

Maar ik heb er dan ook niet veel voor betaald, en het is wel pas te krijgen met een sprietje, hoop/denk ik. Maar dat komt t.z.t. wel aan de orde in het "Moderniseren..." topic.

Veel te groot om met veel wind te planeren is dit zeil sowieso, hij zou de boot omver trekken of uit z'n lijken waaien. Maar een keer een iets zwaardere kleinere erbij halen kan natuurlijk altijd. Ik zie deze asymmetrische spi dus als een echt lichtweer zeiltje.

Je kan 'm altijd weer verkopen, er zijn zat mensen op zoek naar een tweedehands turbootje.

Shark 24 schrijft:
Soortgelijk verhaal met een jeanneau Aquila! Het slijkgat in met ZW 5-6 bft en flink lopend zeetje.

Mijn broer aan t roer.... De kont wordt omhoog getilt (mijn vader zit net even achter de kaartentafel) end e boot begint snelheid te maken.... Mijn oudste broer komt erbij om met z'n tweetjes de helpstok vast te houden (zo trilde die!) en ik zie het log in de kuip (analoog) met de naald richting de 12 knp schieten (dat was het maximum wat ie aangaf) en tegen z'n aanslag aan slaan!

Echt gaaf was dat! Alleen wel jammer dat we in het volgende dal nèt even de bodem aantikten met onze kiel! pfff....

Leuk grondzeetjes in t slijkgat!

Maar, succes met je maxi zover krijgen en excuses voor t off-topic effe!

Groeten,
Globe_Trotti