Onderwerp: De bouw van bagheera

Dan volgt een fase van alle tierelantijnen die aan dek moeten komen zoals hanrailen, de console voor de vallieren, de 'handrails op het voordek zodat je onder helling niet over het hele dek heen glijd.







Het erf waar ik aan het bouwen was stond al een tijdje te koop en op een dag krijg ik te horen dat het daadwerkelijk verkocht is, de boot moet weg. Via een bevriende zeillief hebbende gepensioneerde boer vond ik een plek waar ik een tijd terecht kon, zijn erf staat vol met allemaal oude wegroestende zooi en hij vond het wel mooi als er wat roering om de deur zou komen. Hij had ook nog een oude vrachtwagen trailer staan. Ik heb een gat in de trailer gemaakt waar de kiel doorheen kon, wat steunen om de kiel op te zetten er onder gemaakt en steunen waar de boot op kan staan.


Een flinke kraan komt langs en eerst word de kiel in het gat in de trailer getilt, het lood zit er dan al in en het ding weegt iets meer als 6 ton. Daarna tilt de kraanmachinist de boot er met precisie recht bovenop. Binnen een half uur is het hijswerk klaar.
Op de foto is ook te zien dat de voetlijst er inmiddels ook al op zit. De openingen in de voetlijst zijn de plekken waar de scepter potten moeten komen.

De bocht in het erf is heel krap en we zijn enkele uren bezig met een paar centimeter vooruit, paar centimeter achteruit en zo voorts, maar uiteindelijk is de boot vrij.




Op deze foto is te zien dat de vaste scheg wat onderdeel van het roer is er ook onder zit.


Dan volgt er een 5km lange tocht door de polder naar de nieuwe bouwplek, een heel gevaarte zo op de weg en best bijzonder om de boot nu vanuit andere oogpunten te kunnen bekijken.




En dan stat ze op de nieuwe plek waar ze zal blijven tot ze de loods in gaat om te schilderen.

De volgende job is het aanzetten van de kiel. Met behulp van potkrikjes, wat zware lijmtangen en wat wiggen word de kiel eerst exact onder het uitsteeksel van de dieseltank geplaatst. De bodemplaat van de tank word aan de topplaat van de kiel gelast. Een lassnaad helemaal rondom is ongeveer 20 keer zo sterk als de normale hoeveelheid kielbouten in een polyester jacht. Die komt nooit meer los
Daarna worden de zijkanten van de dieseltank dicht gemaakt en is de kiel ook compleet.







dan volgt de stuur inrichting. Er moeten een boel stukken uit het casco weggehaald worden voor plaatsing van het kwadrant want die wil ik onder de vloer hebben. Ook moeten er steunen gemaakt worden voor de tandwielkast en de haakse overbrenging alsmede de motor voor de stuurmotor van de autopilot.






Aan dek worden de afwateringsgoten van de verzonken dekluiken gemaakt en ingelast en gaat de railing erop.


Met een rolsteiger maak ik het ankerbeslag compleet, het dek is ruim 5m boven de grond.

Wat moet je daar toch ongelooflijk trots op zijn, pff

erg bijzonder inderdaad, zeker ook nog wegens de jonge leeftijd van zowel ontwerp als bouw.

Een heerlijk verhaal weer! Extra leuk om te zien hoe je dit op zo’n jonge leeftijd al ontworpen en gebouwd hebt.

Bijzonder. De hoeveelheid tijd en energie die daar in gaat zitten.
Heel leuk om te volgen deze draad.

Geweldig om te lezen en foto's te kijken!
Wat moet jij na afloop goed hebben kunnen lassen!

Wat een drive en levensdroom die je aan het uitvoeren bent hier! Indrukwekkend!

Unster schreef :
En dat met zo'n gammel Tico'tje

Erikdejong schreef :
Hier idem. Ik pendelde op en neer vanuit Enkhuizen (samen met Jan Pieter Vredeveld) en heb ook weinig meegekregen van Haarlem en het 'studentenleven' zelf. Was ook best een introvert (hoewel ik zo niet over schijn te komen). Ik ben dus een jaar eerder begonnen denk ik maar mocht niet gelijk op stage en ben toen in het jaar gekomen met oa Jorn van Baggem met wie ik nog op de middelbare heb gezeten.

Mooi project, waarom geen rvs bolders?
Zelf zeilen maken is ook een prestatie. Ben niet bang om ergens aan te beginnen, maar niet aan zeilen maken.
Wat naaien is nooit een probleem geweest

Geweldig Erik, dank voor het delen. Wat een indrukwekkende klus. Je moet wel gouden handjes hebben. Verder lijkt me de boot onverwoestbaar qua constructie!

Berghout-2 schreef : Mijn vader kocht dat machientje toen hij een tiener was. Daar is een motor kruizer mee gebouwd, daarna een 10m zeeschouw,toen een vd Stadt 34 en daarna mijn boot. Absoluut onverwoestbaar ding. Je kreeg er spierballen van om de spoel/kern te verschuiven met die draaihandel. Misschien heeft hij hem nog steeds wel ik zal hem eens vragen, dat ding ging als een tierelier! Al was hij wel wat klonky met een hele zware zoem en een hoop trillen.
helmsman 38 schreef : RVS en staal gaan prima samen, maar er is toch een klein potentiaal verschil waardoor je heel erg langzaam corrosie krijgt. Die corrosie uit zich eerst door hechtingsproblemen met de verf, juist op staal wat in de buurt zit. Indien je te veel RVS gebruikt krijg je verf problemen op de gekste plekken van het casco. Ik heb er 20+ lagen epoxyverf op zitten. Ik heb 1 middenbolder waar ik de boot vaak op afstop, dat is de enige bolder waar ik enkele jaren terug weer wat laag opbouw heb moeten doen. de overige bolders zijn nog helemaal roestvrij. Er zit maar heel weinig RVS op bagheera, speciaal om de rest van de verf goed te houden.
dyanemaniac schreef : Jan Pieter en Jorn zou ik dan wel weer herkennen als ik ze tegen zou komen. Maar ik zou zweren dat die ook een jaar eerder als ik waren begonnen.

Erikdejong schreef :

stond je daar na op het terein van Andele de Zwart

Ja! kende je hem?

ja wij zeilden wedstijdjes met de Frou tegen de Hana Maria.
op een andere foto staan mijn oom en tante Rob en Joke Swarts

Rob en Joke ken ik ook wel. Ik zeilde een paar keer met Andele op de boot die hij zelf gebouwd had, dat was een woodcore vd Stadt Jupiter. Ik ben opgegroeid op/rond het Amstelmeer omdat mijn ouders daar toen hun boot hadden liggen en kende hem sinds ik geboren ben. Toen ik een jaar of 8 was zijn mijn ouders met hun boot naar Den Oever verhuisd, daar lag Andele ook vak langere tijd met zijn boot. Grappig dat je de boerderij herkend van die paar fotos.

Super om te lezen en te zien Erik!
En wat moet je enorm vooruit denken met zo'n project.

Die nis in de vloer voor het stuurwiel, daar kan een enorme plens water in.
Heb je daar iets voor bedacht?

Hi Erik, great story and pictures! Am I correct that you also designed/are building a large aluminium sailing ketch around 80ft? I read some amazing stories on Cruisersforum on this project.

Waterblok schreef : Inderdaad, het is echt vooruit denken, zeker met een stalen casco. De fase van het verslag waar je nu bent is de fase waar alles gemonteerd moet worden. In de perfecte wereld wil je niet meer lassen, slijpen of boren aan een casco wat in de verf staat, dat word namelijk weer een bron van roest. Ik monteer dus alles, alle steuntjes moeten overal komen en alle gaten moeten geboord worden. Alles maar dan ook alles moet op zijn plaats, van pijpen en kabel goten tot dekbeslag en motor. Dan als het allemaal goed zit en goed past dan moet alles er weer uit/af zodat er gestraald en geschilderd kan worden.
De stuurkuip en de nis zijn gezamenlijk ongeveer 1,5 kuub, dus in een ongunstig geval zou er anderhalve ton water in kunnen komen. Aangezien het laagste punt van de kuip de bodem van de nis is, heb ik de loospijp van de kuip daar gemaakt. Dat is een vierkante pijp die ik diagonaal doormidden gehaald heb en daarna de twee helften weer omgekeerd aan elkaar gelast. Daardoor is de afvoer taps geworden, als er dan ijs in komt wat wil uitzetten tijdens het vriezen/dooien, dan drukt het zichzelf naar buiten toe. De hele achter kuip loost door die pijp. Zichtbaar op deze foto bij de pijl. Hij staat onder een hoek omdat de uithouder van de schroefas daar ook zit, daarom moest de onderkant van de loospijp wat verder naar achteren komen te staan.

Selkie schreef : Yes, we are currently working on an 82ft alu expedition boat. Not a ketch but a schooner. More info here: zeilersforum.nl/index.php/foru...snow-leopard-ontwerp

De (voor mij) leukste fase van de casco bouw is in volle gang: afwerking en uitdenken van alle details.
Zo maakt mijn vader een aluminium buiskap voor de boot. Die komt met bouten aan het dek vast te zitten met een rubberen pakking er tussen. Omdat het kajuit dak zo dun is moet er een dubbeling strip onder het dak gelast worden zodat de bouten genoeg materiaal dikte hebben om zich aan vast te houden. Al het las en boorwerk moet klaar voor het casco in de verf gaat. Ook het aluminium schuif/klap luik is in de maak, net als de dekluiken en de waterdichte deuren die ook van aluminium zijn.


De afwateringsgoten van de luiken zijn voorzien van rvs afvoeren, de vulpijpen voor de watertanks, dieseltank en afzuig van vuilwater tank zijn ook van RVS en allemaal in het dek gelast. De vulpijpen steken 4-5 cm boven dek uit, op die manier krijg je nooit buitenwater in je tanks.


Zij aanzichtje met buiskap in wording, het roer hangt inmiddels ook op zijn plek en de kokers waar de roer lagers in komen te zitten zijn ook allemaal nietjes uitgelijnd en op maat gedraaid.




Als de buiskap bijna klaar is zagen we de gaten voor de ramen erin zodat we de klemconstructie voor de ramen in de kap kunnen maken. Op deze foto zie je ook de RVS puttingen voor de hoofdwanten en onderwanten zitten, naast de console voor de val lieren (die staat op dek voor de mast) zie je de ontluchtingspijpjes voor de watertanks.


De tijdelijke maststut word vervangen door de permanente dikwandige stalen pijp, de vulpijp voor de dieseltank er net voor en de ontluchting aan de maststud vast gelast.


Slangtules op de water tanks zodat je water uit de tank kunt halen, in de tank loopt deze gebogen door naar beneden zodat je water uit het laagste punt van de tank kunt trekken. Helemaal vooraan de tank tegen de huid aan zie je de ontluchtingspijpjes van de watertank.


De voorhut staat helemaal vol met zelfgemaakte dekluiken, schuifluik, schuifluik garage, waterdichte deuren en de drie deuren voor de machine kamer.


Hier de schroefas koker die ingebouwd word met uitlijning naar het stuwdruklager waar een python aanvast zit. Door de grootte van de motor en keerkoppeling combinatie maak ik een nis in de achterkant van de machinekamer waar het stuwdruklager in zit.



Op het tussen dek heb ik tapse blokken gemaakt waar alle valstoppers op komen. Deze komen op een verhoging te zitten zodat ze precies uitgelijnd staan tussen de lieren en de schijven waar de lijnen op bediend worden. Ik heb ze taps gemaakt omdat ik dat er mooier uit vind zien.


Een afvoertje van de verzonken dek luiken.

De grootschoot overloop komt op de 'brug' te zitten zodat de schot zichzelf niet aan trekt als je de overloop laat vieren, het dek loopt immers rond. Aan het beide einden van de brug komen drie schijven te zitten, een voor de overloop bedieningslijn, een voor de bakstagen en een voor de spischoot. Op die manier kunnen ze makkelijk de overloop kruizen zonder dat ze elkaar in de weg zitten.


Trap treden worden op het schot gelast zodat je wat makkelijker de zeer diepe berging binnen kunt komen.


De putting voor de kotterstag zit op zijn plek, de preekstoel is een gift van een bevriende RVS bewerker die deze gemaakt had voor een Truly classic 65 maar die uiteindelijk niet afgenomen was. Ik moest de voorste beugels vervangen, maar de rest werkte perfect voor Bagheera. Scheelt weer een paar dagen werk. Ook het RVS ankerbeslag is klaar en afgewerkt.


Binnen hebben we een koelvlak gemaakt. Een stukje dubbelwandige huid met een afstand van slechts 1cm. Daar loopt de koelvloeistof van de motor doorheen en word zo gekoeld.


De fundatie voor het stuwdruklager is klaar en word na schilderen luchtdicht afgewerkt zo dat je binnen minder motor geluid hebt en ook minder diesel geurtjes. Eronder zit een opvangbak vor lekwater uit de schroefas vandaan. Op die manier blijft het geconcentreerd op 1 kleine plek en is het makkelijk droog/schoon te maken.


Het gat maken waar de schroefas doorheen moest was nog wel een beetje een puzzeltje, maar ook dat is uiteindelijk helemaal goed gekomen. Rondom aflassen van de dikwandige stalen pijp. Daarin komt later een polyester binnen koker in te zitten die op zijn plek gehouden word met een rubberen balg aan ieder eind. De ruimte tussen de twee schroefaskokers zit vol geperst met vet zodat er geen water in kan komen en ook geen roest.


De ramen in de romp, 4 stuks in totaal, zijn breder als en spant afstand. Ik haal dus een stukje spant weg en vang het afgezaagde spant af met een stuk staal profiel wat afgesteund word naar de spanten aan iedere kant. Net rechts van het raam kun je zien hoe de putting van het hoofdwant in het casco gelast is.


Zo ziet het roer er van dichtbij uit. De scheg gaat tot halve hoogte van het roer en de roerkoning loopt door tot aan de hak van de scheg. Daar zit nog een extra lager. De onderkant van de scheg bestaat uit een zeer dikke plaat die je met twee bouten en twee paspennen van de bodem af kunt halen. Dan kan het roer naar beneden zakken. De hele zijwaardse belasting van het roer word door de scheg overgebracht aan de romp. De roerkoning hoeft dus alleen maar de torsie op te vangen van het draaien van het roer en kan daardoor veel lichter uitgevoerd worden. Het onderste deel van het rooer steekt een eind voor de roerkoning uit en werkt dus als balans deel. Het onderste deel van het roer is veel lichter gemaakt dan de rest van het roer. Als je een stuk ijs of een rots meepakt met het roer, dan kruekelt de onderste helft van het roer op, maar blijft de rest nog steeds bruikbaar.


De stuurkuip krijgt handgrepen in de zijkant voor houvast en om een lifeline aan vast te maken.


De motorsteun van de motor word aangepast zodat er een extra dynamo op de motor kan worden geplaatst.


De 4 patrijspoorten die open kunnen komen erin.




Dit is een mooie fase, veel zichtwerk en alles valt op zijn plek. Ook een fase waar je aan alles moet denken.