Onderwerp: De bouw van bagheera

En dan moet er aan schilderen gedacht worden. De boot moet eerst gestraald, maar er is niet echt een plek in de buurt waar een loods is die groot genoeg is om de boot naar binnen te rijden. Stralen is ook niet moeilijk om zelf te doen en de uitrusting kan gewoon per dag gehuurd worden. We besluiten dus tot het laatste en maken een tent om de boot heen. We gebruiken steigerpijpen van het bouwbedrijf van mijn oom en via de eigenaar van de boerderij kunnen we een oud bietenzeil gebruiken.



Ik sta naast de tent voor schaal...


Wat gestraald is moet dezelfde dag nog in de grondverf, we staan buiten en het is oktober. Daarnaast staat de motor in de boot en kan er niet gestraald worden in de buurt van de motor. We gaan het dus in fases doen. Eerst de motor kamer en alle tanks. De platen waren al gestraald toen ik ze gekocht heb en er zat een las primer op. OP de meeste plekken zat de lasprimer er nog op. Stralen was dus beperkt tot de lassen, kopsekanten en plekken waar de primer was aangetast door roest. We huren een straalcompressor voor een dag. Met enkele uren is de machinekamer, de twee water tanks, de diesel tank en de vuilwater tank gedaan. Dan hebben we nog twee uur werk om al het straalgrit uit deze ruimtes te scheppen en alles goed schoon te maken en dan nog een paar uur werk om de eerste grondverf laag te zetten. We zijn met ons drieen en je bent de hele dag bezig.

Hier een kijkje in de motor kamer na het stralen maar voor het schoonmaken. Steunen voor de uitlaat, lippen voor het afsluiten van de kuipvloer, plek voor de motorsteunen etc zijn allemaal zichtbaar.






In de week die volgt komen er nog 4 lagen verf in alle tanks en in de motor kamer. De dieseltank blijft verder ongeschilderd want diesel conserveert heel goed.
Met de motor kamer eenmaal in de verf kan de geluidsisolatie erin geplakt worden en kan de motor op zijn plek geschoven. De motor is in de tussentijd helemaal geserviced, schoon gemaakt en heeft ook een kleurtje gekregen.



Als de motor eenmaal uit de salon van de boot weg is halen we de straal compressor weer op. De voorhut en de voorste bergruimte zijn de volgende plekken die gestraald worden, schoon gemaakt worden en een eerste laag grondverf krijgen. Helaas, we krijgen het net niet helemaal klaar voor de condens begint te druppelen.



Na weer een weekje flink door schilderen zijn de bergruimte voorin en de voorhut van de laatste laag voorzien, mooi wit. De uurtjes die we niet bezig zijn met verf worden besteed om het grondhout op de spanten te monteren, hier word later het interieur aan vast gemaakt.


Dan is het eind oktober, we hebben een paar mooie dagen in het weerbericht en het grote tentzeil gaat weer over de stellage heen. De eerste dag doen we de salon, de achterhut en de achterberging in 1 dag, de hele familie komt helpen en we hebben het voor donker klaar. Niet dat dit veel uitmaakt want daglicht is er niet in die donkere tent. De tweede dag doen we het dek, maar omdat hier gen spanten zijn kunnen we het verven met de een airless verfspuit doen, wat gaat dat snel zeg in vergelijking met kwast en roller.
De derde dag gebeurt de rest van de romp en ook die krijgt een beurt met de verfspuit.

Schroefas uithouder zichtbaar en die ronde verzonken schijven is waar de anodes glad met de romp in komen te zitten om minder weerstand te hebben in het water en minder klappen te verduren krijgen als we in ijs varen.




Nog een dag later kunnen we het dek en de romp nog een keer in de grondverf spuiten, maar dan komt er windkracht 9 tot 10 in het weerbericht. Die tent gaat dan waarschijnlijk met boot en al aan de haal, dus het doek gaat er weer af. Wat volgt is regen zo ver het weerbericht vooruit gaat. Ik bel de jongens van de haven in Den Oever, 7km bij de boerderij vandaan, om te vragen of ze en plekje in hun winterstalling loods over hebben en hoe groot de voordeur is. De boot kan er net doorheen en ze hebben plek. We moeten nog een paar dagen wachten voor we terecht kunnen, dus we werken nog even door aan het isoleren van de schotten en het plaatsen van meer grondhout.

We gaan weer over de weg, met een slakkengangetje, maar er is toch geen verkeer op een vroege ochtend. Op naar Den Oever.





Ik heb mijn plannen om te emigreren doorgezet en heb van alles afgesproken en uitgelijnd om met 9 maanden naar Canada te vertrekken. Ik heb dus 9 maanden om de een casco oceaanwaardig te maken. Ik heb mijn baan opgezgt en kan dus 7 dagen in de week al mijn aandacht op de boot richten. De loods is niet verwarmd en ik gebruik epoxyverf, niet voldoende droogtijd tussen de lagen en je gaat hechtingsproblemen krijgen. Ik gebruik echter industriele verf die bij -20 nog uithard, maar het gebeurt wel langzamer. Op de eerste dag verf ik de delen van het interieur die nog niet in de verf staan (Salon, achterhut en bergruimte) De tweede dag verf ik het dek en op de derde dag de romp. Dag 4 en 5 werk ik aan andere dingen om de verf genoeg uit te laten harden en dan begin ik weer van voor af aan. Ik werk voor het grootste deel alleen, het is hartje winter en er is niemand anders in de hal. Spuiten kan uiteraard niet meer met alle andere boten om me heen, dus alles moet met kwast en roller en duurt 5 keer zo lang. Maar gelukkig is het droog, is er geen wind en schalt er continue muziek uit de radio. Soms komt er een familielid of een bekende even een uurtje of wat meehelpen met kwasten en dat maakt het allemaal een stuk plezieriger. Na 5 lagen is de binnenkant klaar en heeft iedere verf ronde een dag minder verven en een dag meer werken aan andere zaken.





Links van de motor ruimte zie je de koelpijpen voor de motor en de fundatie voor de diesel pomp die gebruikt word om de diesel van de grote tank naar de dagtank te krijgen, ook de pijpen voor de diesel transfer zie je allemaal zitten. Die zijn van staal en worden ook mee geschilderd.



De lagen grondverf zijn om en om grijs en rood/bruin, de lagen zijn exact hetzelfde maar met een andere kleur zodat je goed kan zien wat je al gehad hebt. De boot veranderd tweemaal in de week van kleur, tot groot vermaak van mensen op de haven. In totaal 12 lagen grondverf op de dek en het romp en 16 lagen grondverf onderwater omdat ik nog een paar blikken verf over had.





Binnen is het drogen van de verf klaar, alles kan weer gemonteerd worden, en ditmaal definitief. De kettingbak is van aluminium en hangt aan het hoofdschot onder de mast en behoorlijk diep onder de waterlijn.



Alle waterdichte dueren worden opgehangen, afgesteld en van rubbers voorzien.



Als de lagen grondverf op de romp droog zijn is het tijd voor de toplaag: zwart! Ik ben enkele uurtjes bezig om de trailer weer waterpas op te stellen en met een laserlevel trek ik meerdere horizontale lijnen op de juiste plek, eentje waar de antifouling op gaat houden en eentje waar de zwarte verf begint. Ik zet eerst een extra laag grondverf op het onderwaterschip. Daarna, dezelfde dag nog, plak ik alles af om de eerste zwarte laag verf te zetten. De verf komt in emmers van 25 liter en ik gebruik de helft voor de eerste laag. Ik giet het over in een andere pot, mix de harder er door, bring de verf op de rolsteiger, zet mijn verf op de roller en precies als ik de eerste streek verf op de romp wil rollen begint 'Paint it Black' van de Stones te spelen op de radio. Ik kijk om me heen of iemand een prank aan het uithalen is, maar het komt toch echt van de radio. Ik kan het niet helpen, maar met een glimlach op mijn gezicht denk ik bij mijzelf dat het zo moet zijn. Binnen een paar uurtjes zit de zwarte verf erop en is het een hele andere boot geworden!

Wat een machtig verhaal zeg, ik volg het met veel plezier (en bewondering) - en met het publiek hier heb je (als)nog meer eer van je werk.
Als je tijd hebt: hoe wateren de goten van de luiken nu precies af?
En het grondhout: heb je dat alleen gekit of ook geschroefd / gebout?

Vlieter1 schreef : Er zit een RVS pijp aan de afwatering gelast, die komt net boven de waterlijn door de romp.
Grondhout zit vast met sikaflex en een rvs schroef iedere 30/40cm.

Wat een werk en wat een prachtige boot, kan bijna niet wachten om te zien hoe ze drijft!

Erikdejong schreef :
dus al het werk daarvóór heb je naast je baan gedaan? In de avonduren en zaterdagen!? Ongelofelijk wat een drive!

Zou je deze boot nog óóit kunnen verkopen? Jij bént die boot (en andersom) toch geworden?

Schitterend verhaal en goed geschreven. ZF wordt zo veel leuker met dit soort verhalen.
Mooi te zien dat jouw vader veel invloed heeft gehad op jou, waardoor je jong en vol energie kon beginnen aan zo'n groot project. Ik herken dat wel; zo'n klus/boten achtergrond geeft je vlgs mij een enorme voorsprong. Heb ik zelfs nu nog plezier van.
Leuk ook om eens wat meer over staalbouw te lezen.
Toen erg goed doordacht allemaal en het heeft zich in de praktijk bewezen.

Lekker schrijftempo ook !

Tikoes schreef :
Goed nieuws, ze drijft!

Wooow 2 !

Erikdejong schreef :
Waar zat het in dat de Pacific een matige zeiler was en hebben de veranderingen die je aan het ontwerp hebt gemaakt deze voldoende opgelost?

Ik vind het nog steeds hartstikke knap dat je dit in zo'n relatief korte tijd kunt bouwen! Prachtig.

Ook hoor ik nergens over plamuur, moet strak gelast zijn!

Geweldig te lezen, erg leuk dat je dit met ons deelt! Man man man wat een werk en wat een tempo!

PieterV schreef :
Volgens mij is de Bagheera een goed voorbeeld van "functionele schoonheid".

Als je van plan bent her en der een ijsschotje weg te beuken is plamuren water naar de zee dragen lijkt me.

Klopt! Daar dacht ik ook aan.

Blijft dat ik wel eens stalen casco's gezien heb waar je de spanten ziet zitten aan de buitenkant.

boarderbas schreef :

Wat heerlijk om te lezen en bekijken, Erik.
Zeer onder de indruk.

Bijzonder knap en erg leuk om te lezen. Mijn complimenten!!
Mijn opdracht voor de bouw van een 8 meter Staverse jol is toch iets heel anders.

Erikdejong schreef :
Dit is wel een heel mooie constructie, als het ware een zwevende schroefaskoker. Mooi uitgedacht! Johan

Waterrimpels schreef :
Het is om nòg een reden slim.
ik weet (helaas uit ervaring) dat ook een dikwandige pijp erg krom en/of ovaal trekt bij het lassen.
Dan is het fijn als die vervorming geen invloed heeft op de uitlijning en de lagering.

Tikoes schreef : Dit is, op verzoek, een beknopt verslagje van de bouw van de boot waar ik nu al 17 jaar mee vaar.
Nachtvlinder schreef : Inderdaad, naast een zeer drukke baan waar ook veel overuren gemaakt moesten worden. Mijn vader werkte net zo hard mee aan de boot, dus het is met twee man gedaan. Wat mogelijk niet duidelijk uit het verslagje naar voren komt is dat er evengoed nog 5 jaar en een paar maanden zit tussen de kiellegging en de eerste Noordzee oversteek.

Verkopen? Ja hoor, geen probleem zolang er een redelijke prijs voor op tafel komt en ik er van overtuigd ben dat de nieuwe eigenaar er goed gebruik van zal maken. Ik doe er zelfs een strikje om als ze dat willen.
Menno schreef : - De pacific is heel erg een jaren 70 IOR beïnvloed ontwerp, een ontwerp stijl die niet een goede zeiler oplevert, maar een boot welke sneller zeilt dan de meetformule denkt dat de boot zeilen kan,
- Het onderwaterschip achterin was er een heel erg geknepen kontje waardoor er veel gerold word op voor de windse koersen in golfslag,
- Er zit relatief veel volume in in de boeg waardoor afstoppen in golven een probleem is,
- De ankerketting en de watertanks zitten helemaal in de boeg en de diesel tank helemaal tegen de spiegel, dit heeft als gevolg dat de boot onnodig veel zal stampen,
- De boot is ontworpen als een kits met kleine zeilen om de boot handelbaar te houden met de beperkte middelen die in de jaren 60 en 70 gebruikelijk waren. Het ontwerp was ook beschikbaar als sloep, maar dat was simpel een verwijderde bezaanmast en de giek van de hoofdmast iets verlengt. Daardoor staat de mast te veel te ver naar voren en is er niet genoeg zeiloppervlak,
- Er zit een doorlopende scheg tussen het roer en de kiel. De schroefas maakt een enorme hoek tov horizontaal wat een grotere schroef en meer vermogen vraagt om hetzelfde effect te bereiken en er is veel extra weerstand door die scheg,
- Een dikke dooskiel eronder helpt ook niet erg mee.

Ik heb het lijnenplan opnieuw getekend met een bredere waterlijn achterin, minder volume voorin, zonder die scheg, een optimale kiel. Daarna het zeilplan aangepast door de mast 8m langer te maken en 3m verder naar achter te zetten. Alle zware zaken rond en in de kiel geplaatst. Ik ben zelfs zo ver gegaan dat ik het zwaartepunt van de kiel recht onder het draaipunt van de boot te hangen en de mast daar recht boven te zetten zodat zelfs deze twee zo min mogelijk effect op het stampgedrag hebben.

Effecten van de verbeteringen:
- Een waterlijnoppervlaktetraagheidsmoment (aanvangsstabiliteit ofwel zeildragend vermogen) wat 40-45%% groter is,
- Natoppervlak is 25% kleiner,
- Zeiloppervlak aan de wind is 170% dat van het origineel,
- Massarotatietraagheidsmoment is meer dan gehalveerd ondanks alle ijsversterking die ik heb toegevoegd,
- Totale gewicht van de zeilklare boot is minder ondanks de toegevoegde ijsversterking.

Gevolg is een boot die goed zeilt, ook in redelijk lichtweer.
Een van mijn studiegenoten is bij het MARIN gaan werken en deed veel met van Oossanen, via hen heb ik net voor de bouw de zeileigenschappen laten doorrekenen, dit was de mening van hun team (in ruw water):



Ik heb voor de boot ook eens een ORC proef meetbrief aangevraagd, daar kwam toen een rating van 532 uit. De zeileigenschappen ben ik zeer tevreden over. Beste etmaal tot nog toe is 242 mijl door het water, iets meer als 10 knopen gemiddeld.
PieterV schreef : Zoals ik hierboven vermelde, dit verslag vind plaats over een periode van 5 jaar van kiellegging tot eerste oversteek naar Engeland.

Er zit inderdaad nagenoeg geen plamuur op. Op een van de fotos van de boot in de loods zie je een gietijzeren kolibri kiel liggen. Mijn vader had net voor het schilderen van de boot een kolibri 560 gekocht en de kiel was er slecht aan toe. Toen we de boot gingen stralen en in de epoxy zetten hebben we die kiel gelijk ook meegenomen. Daar hadden we een emmer van 25 liter plamuur voor gekocht. Daar was nog een kwart oid van over. Dat heb ik over een zichtbare lasnaad op dek gesmeerd. Verder inderdaad geen gram plamuur op de boot. Net als Boarderbas hierboven schrijft is dat in mijn ogen wat tegenstrijdig met een ijsbreker. Er zitten inmiddels wel enkele deuken in de boot van aanvaringen met ijs.
PieterV schreef : Als je onder de juiste hoek naar de natte romp kijkt kun je ze ook nog wel terug vinden.
Waterrimpels schreef : Standaard op de markt verkrijgbaar, daar verdien ik geen credit voor.
Berghout-2 schreef : Klopt. Die dikwandige pijpen trekken krom en worden ovaal. In de grotere scheepvaart lossen ze dat op door te kotteren. Even heel plat gezegd een mobiele draaibank die je in de schroefaskoker opstelt en waarmee je de draagvlakken van de lagers uitdraaid zodat ze goed uitgelijnd zijn en met de juiste diameter mooi rond zijn.

Erikdejong schreef :
Kweethet, maar jouw “verslagje” leest als een spannend verhaal en de tewaterlating moet een memorabel moment zijn geweest.

We zijn inmiddels al in midden december aangekomen en de kerstvakantie komt eraan. Onder ideale omstandigheden wil ik de boot laten isoleren voor de vakantie, anders is er niet genoeg te doen tijdens de vakantie. Maar voor het schuim ingespoten kan worden moeten alle kabelgoten erin, al het grondhout en alles wat niet geschuimd mag worden moet zorgvuldig afgeplakt worden. Dit soort schuim achteraf verwijderen is nagenoeg onmogelijk omdat het nog beter hecht als verf.

De vlakke kant van de waterdichte schotten isoleer ik met schuimplaten uit de woningbouw, 3cm dik. Op de schotten komt ook grondhout en de platenschuim snij ik met een kleinbeetje overmaat en sla ze dan met wat geweld tussen het hout zodat het allemaal klemvast zit. Later komt er een laag triplex overheen en zit het goed opgesloten. Tussen de twee tanks zie je een flinke regenpijp lopen. Dat is de lucht toevoer voor de motorkamer welke een eindje voor de mast uitkomt. Door een lange pijp met bochten toe te passen en de werkelijke inlaat ver van de kuip te houden heb je geen brom geluid van de motor als je in de kuip zit.


De kabel goten voor verlichting etc maak ik per stuk van dat gele PVC pijp wat in gipsmuren in de woningbouw gestopt word. Lekker goedkoop, buigzaam en heel glad van binnen. Deze pijpen komen allemaal bij de kaartentafel uit en worden in het isolatieschuim weggespoten. Voor alle lampen in de boot en alle kabels die naar de mast moeten hoef ik alleen een trekveer in de juiste pijp te stoppen en deze komt bij de kaartentafel weer uit de isolatie vandaan. Ze moeten alleen wel allemaal even op hun plek voordat de schuimers komen.


Het schuim gaat vlak afgespoten worden het grondhout zodat er nergens meer een stukje staal zichtbaar is en er dus geen koudebruggen in kunnen komen. Het hout is gewoon simpel vuren hout. Het word helemaal ingepakt met dampdicht schuim en het 'zichtbare' oppervlak zet ik later even een laagje impregneer hars op.


Aan dek moet er ook het een en ander gebeuren. Er zitten heel wat gaten in dek, inclusief de boutgaten voor de genua railsen, en die moeten allemaal dicht want anders komt het schuim aan dek te liggen door de gaten heen.




Menno vroeg naar de aanpassingen die ik had gemaakt. Op deze foto zie je hoe scherp de boeg is, zo is het werkelijk, geen vervorming door de lens van de camera.


Ik krijg alles op tijd klaar en maak de definitieve afspraak met het isolatie bedrijf. Ze hebben over 4 dagen tijd, de laatste dag voor de kerstvakantie, we leggen het vast. Dat geeft me 4 dagen om nog andere dingen te doen, ik besluit het dek geel te verven, gewoon omdat het kan en het zal ver genoeg uitgehard zijn als ze met hun gereedschap komen. Een vermoeide bouwer/schipper krijgt wat bevriende zeilers op de ochtend koffie en laat trots het werk zien.


Ook de waterlijn word geel geschilderd in de paar dagen die we nog over hebben voor de isolatie. Op de achtergrond zie je de buiskap staan. De luiken en de buiskap zijn van aluminium en hebben een poedercoat behandeling gehad in plaats van verven. In dezelfde ral kleur uiteraard.
Ondertussen is de boot ook even onder de kraan geweest om even 30cm te verzetten op de trailer zodat er in de komende weken ook laagdikte opgebouwd kan worden waar de boot op de steunen stond.

En het is gelukt! de boot is geisoleerd. Ze kwamen 's morgens om 5 uur voorgereden met een flinke aanhanger. Daarin allemaal pompen, slangen, een generator en twee grote vaten voor de 2 componenten van het schuim. Deze twee componenten komen door twee pompen en twee slangen naar het spuitpistool toe en worden in het pistool gemixed. Het spul word aangebracht als verf en binnen 2-3 seconden zwelt het tot 30-40 keer in volume op. Je kunt er met een hamer op slaan en er komt nauwelijks een deuk in, daarnaast is het brandwerend/vertragend en absoluut damp dicht en dus ook gelijk een goede conservering van het stalen casco. Ik laat de romp in 10cm schuim zetten en het dek in 7 tot 10cm afhankelijk van de plek en hoe hoog de spanten ter plekke zijn. Omdat het zo veel opzwelt is het een moeilijke klus om het op de juiste dikte te krijgen. Maar deze gasten hebben veel ervaring en er is nauwelijks te veel gespoten. Ik heb wel boten gezien waar er vele kubieke meters schuim uit gehakt moesten worden omdat er te veel opgespoten was. De exothermische reactie van het schuim zorgt ervoor dat het al snel 40 graden word in de boot. Met hun volgelaatsmaskers, handschoenen en volle overalls met capuchons hebben ze het zwaar. Na enkele uurtjes stappen ze uit het casco vandaan, of ik wil komen kijken of het naar mijn zin is. We lopen het casco door, ik wijs wat plekken aan waar ik meer schuim wil hebben en nog een half uurtje later zijn ze klaar. Net na het middag uur zijn ze weer weg en heb ik een compleet andere boot.

Dan volgen er twee dagen om de voor geprimerde vloer erin te schroeven en alle zware spullen aanboord te hijzen. Ik heb het dan over de wasmachine, de accu's, het grote RVS fornuis etc.


Na slechts een paar dagen werk begin ik een beetje gevoel voor het interieur te krijgen en trek ik veel lijnen op de vloer om aan te geven waar alles gaat komen.


Alle onderdelen komen nu defintief op hun plek. De uitlaat, stuur systeem, stuur motor, tandwiel kast, schroefas, de binnenkoker van de schroefas en vele tientallen andere delen. Er zat een dak spant van de loods precies boven het kajuit luik en met behulp van wat takels heb ik zo alles aan boord kunnen hijzen en naar beneden laten zakken voor de buiskap erop kwam.




De start accu's van de motor met de acculader en de omvormer er boven. Die komen onder de grote kaartentafel te zitten.


Aan dek heb ik inmiddels de tweede en laatste laag geel gezet en is het tijd om al het dek beslag te monteren. Ook de ramen, luiken, buiskap en licht prismas kunnen op hun plek.




De antislip aan dek doe ik met nog een laag verf met korrels erin. De antislip vlakken zie al afgeplakt op dek. Dit bleek achteraf toch niet goed te werken. Binnen 5 jaar was het zo glad dat het gevaarlijk was, Uiteindelijk heb ik er treadmaster op geplakt voor een goede antislip.

Man man man wat een project!!

Vermoedelijk stapte je in een andere wereld in je boot na die isoleerklus. Ineens comfortabel, stil, warm akoestisch dood?

Zo interessant te lezen allemaal! Ik begrijp nu ook beter hoe mijn eigen boot is gebouwd.