Pelagic 28i schreef :
web schreef :
Plus dat je bij veel evenementen de haven amper uit kwam. De ORC klasse kreeg namelijk vaak up/down strafwerk ergens in een hoekje, terwijl de SW wél een echte baan mocht varen. Niemand heeft me ooit uitgelegd wat we misdaan hadden.
Tsja up-down baantjes strafwerk noemen is natuurlijk ook maar een mening

. Ik heb 10 jaar lang met heel veel plezier alle ORC evenementen gevaren met dat soort baantjes. Juiste de evenementen die op een van de dagen zo’n lange baan introduceerde werden minder populair. Drie keer een uur lang in een treintje halve wind varen kan mij dan weer niet zo bekoren.
Toch hoor je niemand over treintje varen klagen bij de grote zee of oceaan races.
Op kleinere schaal is dan natuurlijk wel de kunst een goeie baan uit te zetten, waar wat uitdaging in zit. Wanneer de lange baan vooraf vastligt weet je eigenlijk al dat er meestal niet veel upwind in gaat zitten. Krijg je een uitgebreide banenkaart, dan kan dat wél.
En natuurlijk mopperen de mensen dan, die helemaal geoptimaliseerd waren voor parkeerplaatszeilen, maarja... Gun de mensen met een boot die ook hálve wind kan, ook es wat...
Of je maakt het
zelf uitzetten van die kamelenkoers onderdeel van de opgave, zoals bij de 24uurs
Pelagic 28i schreef :
Ik denk dat het probleem hem niet zo zit in de kosten van een meetbrief. Laten we eerlijke zijn, als je tienduizenden euro’s aan een (wedstrijd) boot kan uitgeven, dan vallen die paar honderd euro in het niet, zoals andere ook al aangeven.
Wat ik ook al schreef: puur rationeel valt het wel mee, toch is er de
perceptie van een flinke drempel.
Niet alleen in kosten en "gedoe", maar ook in niveau.
Een beginner wordt bij het parkeerplaatszeilen al van de lijn gebruld of gebeukt voordat ie goed en wel gestart is. Er wordt met jachten van tonnen gevaren alsof ze met het WK Optimist bezig zijn. Ook dat is een drempel.
Niets mis mee, zolang er een instapklasse ónder zit, en dat is nu vaak de SW.