Onderwerp: MOB-manoeuvre

Die Heave to and drift is de 'opvolger' van de Figure 8 techniek en bij wind en golven ook mijn MOB voorkeur-manoeuvre:

1. Snel (minste kans op onderkoeling en drenkeling uit het zicht verliezen)
2. Zeilen kunnen blijven staan, boot verlijert relatief langzaam richting MOB, motor relatief nodig
3. Lijzijde = minste golven, geen stampende boeg of spiegel en laagste gangboord

Dan nog zal het voor de overgebleven persoon van een dual handed crew een enorme uitdaging zijn de MOB weer (snel) binnenboord te krijgen.

Calidris schreef :
Oke, zeg alleen wat deze mevrouw aangaf.

kwillems schreef :
Op de Kaagerplassen klopt dat wel.

Afgelopen zomer heb ik 3 gezichten van het Slijkgat gezien. Pissig, chagerijnig en lui.

Bij de eerste 2 wil ik de spiegel nergens in de buurt hebben van iets wat heel moet blijven. Nu hangt t ineens af ven de relatie die je hebt met de COB.

Allerlei systemen om iemand horizontaal uit t water te halen heb ik eens overlegd met een ambulance verpleegkundige. Zijn commentaar was eenduidig: Als het 1 minuut langer duurt tov verticaal: niet doen. Zo snel mogelijk uit het water. Onderkoeling kan heel hard gaan.

Die lifesavers kunnen nog wel eens een goed idee zijn. Ik heb een 1:6 grootschoot. Met een snapsluiting, om deze reden. Probleem is de persoon aangehaakt krijgen. Daar kan de lifesaver helpen.

Je moet er inderdaad donders snel bij zijn begrijp ik.

In de bijgevoegde brochure staat op de derde bladzijde een tabelletje met daarin een overzicht hoe snel je bij een bepaalde temperatuur kunt overlijden. Voordat er echter sprake is van onderkoeling krijg je pakweg de eerste drie minuten een zogenoemde cold shock. Dat kun je overleven, maar mocht je eraan overlijden: er zijn prettiger manieren om dood te gaan.

Hans V schreef :
Ik weet niet hoe jou schip zich gedraagt bij golven en wind, maar recht naar achteren driften is een lastige opgave.

Ik heb voor National Geographic ooit het verhaal gefilmd van de Zweedse Anna Bågenholm, die na een ski-ongeluk met een lichaamskern temperatuur van 13,7ºC als dood bij het academisch ziekenhuis van Tromsø (Noorwegen) werd binnengebracht.

Géén hartslag, géén hersenactiviteit, uiteraard ook geen ademhaling. Klinisch dood. Ik hoor het de specialist Mads Gilbert die haar behandelde nog zeggen: "I don't believe in cold corpses, only in warm corpses". Via een zeer complexe en langdurige operatie werd ze langzaam opgewarmd en uiteindelijk herstelde ze vrijwel volledig. Haar fijne motoriek bleek uiteindelijk wel aangetast.

Haar geluk was dat ze in het koude expertise traumacentrum bij uitstek werd behandeld (het academisch ziekenhuis in Tromsø), waar ze veel ervaring hadden met zwaar onderkoelde patiënten. Maar zelfs daar was het een ongewis huzarenstukje, waarbij het voor de artsen spannend was of ze als een kasplantje wakker zou worden of niet. Toen ze bijkwam wist ze haar gsm-nummer te noemen en wisten de artsen dat haar hersenen nog functioneerden. Ze was aanvankelijk wel vanaf haar nek volledig verlamd, maar de artsen vertelden haar dat dat waarschijnlijk langzaam zou herstellen. Zenuwbanen groeien met ongeveer 1mm per dag. We hebben haar een paar jaar na het ongeluk gefilmd en je zag of merkte in niets meer wat ze had doorstaan.

Voordat ZF leden denken dat het dan toch wel meevalt met het risico van onderkoeling: volgens de artsen hadden haar hersenen het overleefd doordat ze met het hoofd naar beneden in een ijskoud stroompje onder de sneeuw vast was komen te zitten. Hierdoor waren haar hersenen extreem snel afgekoeld waardoor die weinig zuurstof meer nodig hadden en ze door de kou 'geconserveerd' werden toen haar hart en ademhaling er ook mee ophielden.
Normaal gesproken (zoals bij een MOB) zijn je hersenen nog te warm als je hart ermee ophoudt en is hersenschade onvermijdelijk.

In Nederland zou ze - ook in een academisch traumacentrum - dood zijn verklaard en zonder meer naar het mortuarium zijn gebracht.

In het document dat forumlid kwilems hierboven heeft gepost zie je hoe snel onderkoeling optreedt. Dat heeft samen met de uitdaging iemand niet uit het oog te verliezen en vervolgens weer binnenboord te krijgen geleid tot het gezegde: "Naast de boot is dood".

Calidris schreef :
Het wordt in het filmpje dat forumlid Michieltje heeft gepost best helder getoond (weliswaar ook hier weer bij heel rustig weer...): je verlijert niet achteruit maar opzij, en gebruikt de motor hoogstens om in voor- of achterwaardse richting nog iets te corrigeren zodat je bij de MOB uitkomt. Met de lijzijde van je boot, dus niet de achtersteven.

Die achterzijde van je boot is bij wind en golven m.i. sowieso niet de plek om iemand aan te haken of binnenboord te halen.

Of begrijp ik je vraag niet goed?

Nou is verlijren wat anders dan driften.

Met redelijke wind is recht achteruit met wind op de kop is bij ons alleen mogelijk met veeel snelheid of anker.

Mede ook door de windvang van de opbouw.

Wat in de praktijk erg goed werkt, en elke jacht bezitter benauwd voor is, is gewoon bovenwinds stil trekken en op de MOB driften. Je hoeft n.l. niet bang te zijn dat de MOB onder het schip komt Praktijk bewezen).

Bij zwaar weer zou ik aan de wind aanschieten, MOB borgen en aan boord.
Door medische reden varen we dit jaar even als motorboot zonder mast, dus aan een zijde omhoog halen is er niet bij.

De "quick stop recovery-manoeuvre" of te wel verlijeren is niet erg geschikt voor onervaren zeilers en zeilers die maar weinig zeilen.

Je moet de boot heel goed kennen en/of een geweldig gevoel hebben om een boot aan te voelen.

Voor de meesten kun je beter aan de (lichte) wind of halve forse wind de POB oppikken.

Op youtube vind je verschillende filmpjes en ook in het Handboek Kajuitzeilen vind je meer info.

Joop66 schreef :
Onjuist. Bij de OPST sea survival training in Rotterdam was men heel stellig dat iemand die in het water nog leeft binnen 1 minuut dood kan zijn wanneer je die verticaal uit het water takelt. Uiteraard allemaal afhankelijk van de individuele situatie. Bij iemand die net in het water ligt, loopt het wel los. Maar juist wanneer iemand lang in het water ligt, kan dit kritiek worden.

Ik heb zelf geen verstand van dit onderwerp, maar wil de afwijkende mening van de OPST training wel onder de aandacht brengen.

Overigens kan ik iedereen die hier met vragen zit aanraden om die OPST training bij STC-KNRM in Rotterdam te volgen. In een groot zwembad leer je zelf op vlotten, touwladders en in netten te klimmen. Ook de helikopterproef waarbij je in het water wordt omgedraaid komt voorbij. Via onder andere GetWet en zeilschool Scheveningen kan je dat boeken. Ik ken zelf in NL geen andere trainingscentra met zo'n goede praktijktraining en daarnaast aandacht voor de theorie.

Los daarvan vind ik zelf dat ook een basis duikcursus zinvol is. Merkwaardig genoeg willen de meeste zeilers die ik ken helemaal niet nat worden. Door een duikcursus te volgen leer je vertrouwd te raken met in het water vallen en onder te gaan. De paniek van het onbekende is de eerste stap die je moet overwinnen als je in het water valt. Voor een sportduiker is dat bekend terrein.

hnrts schreef :
Ik uiteindelijk ook niet. Dat is t punt natuurlijk een beetje.

Maar dan ben ik benieuwd welke maatregelen je nu al genomen hebt om dit te kunnen?

Want zo simpel is dat niet.

Joop66 schreef :
Net een nieuwe/andere boot, dus ik moet het nog even bedenken. Een stevige elektrische lier is zeker een idee. Verder ga ik eens nadenken over een simpele variant van die cradle.

Alle nieuwe vallen hebben ruim voldoende lengte om iets naast de boot/in het water te kunnen doen.